SCHOLLEPROAT

Voor het laatst Scholleproat: leve Vroomshoop!

2011-12-26T20:01:00.000-08:00

De 13-jarige Rick maakte een treffend gedicht over oorlog en vrede:

“Recht is recht

Krom is krom

Oorlog voeren is

hartstikke stom

Grote mensen

Knoop dat in je oren.

Jullie zij n toch niet

als volwassenen geboren?”

Wat gaat er veel goed, maar ook veel fout onderweg in een mensenbestaan. Kernwoorden van het leven als angst, dromen, geduld, geloof, groei, kracht, liefde, verdriet, vertrouwen en wijsheid, worden lang niet altijd goed vertaald in praktisch handelen. Dat blijkt niet alleen in een NCRV-programma als Schepper & Co, maar ook in ons leven van alledag.

Laten we eens naar ons dorp Vroomshoop kijken. Verstandelijk gehandicapten krijgen eindelijk hoop op een nieuwe huisvesting. Het is toch een aanfluiting en een beschamende vertoning, dat ze die droom niet waar kunnen maken, door vele jaren op wachtlijsten te staan. Wat een liefde moeten ouders dan opbrengen en ook wat een geduld. Het onderkomen aan de Stationslaan in Vroomshoop van Baalderborg getuigt van wijsheid. Een twintigtal bewoners en huizenbezitters van de Stationslaan voelen zich echter in hun woongenot aangetast. Het is hun goed recht dat te vinden. Toch heeft dit met angst te maken en niet met vertrouwen.

Die huisvesting van de gehandicapte medemens is onbetaalbaar en van grote waarde. Daar kan geen huis tegenop. Dat ontsluit deuren bij harten van mensen. In de kerstgedachte: dat is die staldeur, die in tegenstelling tot de deur van de herberg wél opengaat, omdat we werkelijk meeleven met diegene, die onze hulp zo goed kunnen gebruiken. Gelukkig sprak de gemeenteraad van twenterand haar vertrouwen in dit project uit en dat stemt tot tevredenheid.

Neem het aanstaande activiteitencentrum in de kern van Vroomshoop, waarbij exploitant Mijande Wonen na afstemming van de gebruikers de nodige aanpassingen heeft gedaan. Zo krijgen de sporters een eigen kantine en kan de combinatie met cultuur nu beter samengaan. Gebruikers laten zich niet gebruiken en in dit geval leidt meer inspraak tot een beter inzicht. De kernwoorden van het leven komen samen in een gevoel van: we gaan er samen voor. In januari 2012 moeten de benodigde handtekeningen worden gezet en kan eindelijk het licht op groen worden gezet. Vroomshoop heeft een goede kernfunctie nodig, meer dan ooit. De glans van de diamant in Twenterand vanuit 2009 dreigde wat dof te worden. Nu gloort er weer een harmonieus perspectief en (Vrooms)hoop met een theater, sporthal, theater, cultuur, een gezondheidscentrum, verpleeghuisbedden en een brede school en ook nog een jongereninloop. Wie wil dat nou in de weegschaal stellen? Vroomshopers aller landen, verenigt u! Het is nu of nooit en van harte hoop ik dat er nu doorgepakt wordt.

De locatiekeuze van de nieuwjaarsreceptie van het gemeentebestuur, de Bovo, is opbouwend te noemen. Vroomshoop wordt ook genoemd als het om de keuze van een nieuw overdekt zwembad gaat. Ook Westerhaar is een optie uit het advies van een werkgroep van betrokken burgers, die er echter niet in is geslaagd de gelederen te sluiten. Jammer, want wat moet nu een gemeenteraad met een dergelijk verdeeld advies? Het kan werkelijk alle kanten op en ik ben benieuwd of Gemeentebelangen Twenterand haar verkiezingsprogramma al dan niet als het kind met het badwater weggooit. Het kan wel eens zo zijn dat de financiële realiteitszin het wensenlijstje van Mark Paters c.s. vervangt. De Vroomshoopse GBT-wethouder André Idzinga, als nummer 23 binnen gekomen op het lijstje van het opinieblad De Roskam van de beste bestuurders van Twente, lijkt als wethouder financiën de sleutel van de oplossing in handen te hebben.

Maar goed, eerst nog het kerstfeest en oud en nieuw. De kerstnachtdienst is uit sporthal De Stobbe verdwenen, dat na vele jaren. Nu is de Irenekerk het domein van “Komt laten wij aanbidden”. Aan de ene kant jammer, omdat de Stobbe, net zo als vroeger het Lieniezer met de jaarlijkse Kerstinn, een gebouw zonder drempels is. Maar ook bij de kerstmarkt liepen onlangs herders en andere recht voor de raap-types zonder direct kerkelijke achtergrond vrolijk rond in Irene, dus met die drempels valt het wel mee. De jonge en blijmoedige gereformeerde zielenherder David Kroeze won er met een verloting zelfs nog en stofzuiger. De tijden zijn veranderd, dat geeft waarlijk stof tot nadenken.

In de Irenekerk is overigens dit jaar de traditionele spar naast de preekstoel aanzienlijk kleiner geworden. Dat komt dan weer omdat anders de tekst van de beamer niet tot z’n recht komt. De digitale revolutie rukt hier ook onweerstaanbaar op, daar kunnen we een boom over opzetten. Wees gerust: uiteindelijk gaat het toch om de grootsheid van de blijde boodschap en ook om de kleinheid en de eenvoud van het Kerstkind. Op het oog eenvoudige herders kregen die boodschap als eersten te horen van de Engelen. Een bewijs temeer, dat niet de rijken of machtigen het voor het zeggen hebben, maar dat we juist moeten omzien naar de onaanzienlijken en kwetsbaren. Dat klinkt ons in Vroomshoop als (kerst)muziek in de oren.

Dit is de laatste aflevering van Scholleproat in deze vorm. Rest mij mijn trouwe lezers te bedanken voor de morele steun en de reacties van de afgelopen jaren. Speciaal Jan Kassies, die unieke Amerikaanse Vroomshoper, verdient een speciaal dankwoord. Uw brugwachter Hendrik van der Scholle gaat met pensioen en gaat andere dingen doen. Die hebben ook met zijn geliefde dorp Vroomshoop te maken, dat staat vast. Iedereen prettige feestdagen en een gezond en voorspoedig 2012 toegewenst. Het ga u allen goed!

Vroomshoop mut de vaart d’r in höld’n

2011-11-04T14:51:00.000-07:00

De Griekse mythen en sagen krijgen een nieuwe dimensie. Premier Papandreou wilde het volk mee laten praten over Europa, mooi toch? Dat uitgerekend in de bakermat van de democratie, want daar komt van oorsprong het begrip demos (= volk) vandaan. Een referendum dus en dat moet alle democratische politici als muziek in de oren klinken. Een volk mag toch wel meepraten over een pakket aan loodzware maatregelen, dat tenminste de komende tien jaar bepalend is voor de welvaart en het welzijn in Griekenland.

Hoe zou de D’66-leider Alexander Pechtolt, de verklaarde voorvechter van de volksraadpleging, er over denken? Het lijkt de steeds meer rechtse D’66 nu meer over het redden van de Euro te gaan dan om haar beginselen. De Europese leiders maakten in ieder geval gehakt van het voorstel van “Papa total loss”. Ze konden niet anders, gegijzeld als ze zijn door de banken en het grote geld. Niet de democratie en de verbeelding regeert, maar de koers van de Euro. Dat, terwijl de politiek zich steeds meer verwijderd van de burger, die het allemaal steeds minder kan schelen. Onverschilligheid is de bijl aan de wortel van een levendige democratie en kan een samenleving verlammen.

Intussen wordt nagedacht wat de Griekse premier bewogen heeft. Fungeert de Euro als een paard van Troje om de munteenheid de Drachme weer in te voeren? Is het een Tantaluskwelling voor een overwerkt politicus? Wil Papandreou de Augiusstal van het Griekse parlement grondig reinigen, waar de Christen democraten als oppositie hem alleen maar tegenwerken?

Wordt vervolgd, met de geldkoersen, die de indruk maken doorlopend manisch depressief te zijn. Stabiliteit wordt gevraagd en ook het besef dat we met een sterk en ook solidair Europa het beste af zijn.

Dat brengt me bij het anti-Europa standpunt van de PVV, die, als het even lukt, het liefst alle grenzen sluit. Ja, ook voor de jonge Angolees Mauro, al is die helemaal verwesterd. Natuurlijk heeft de SGP gelijk als ze stelt dat een parlement zich vooral bezig moet houden met maken van rechtvaardige wetten en niet met individuele gevallen. Maar toch: het CDA is wel hardLeers als het vooral om de macht dankzij de gedoger de PVV gaat. Als het CDA niet meer haar hart laat spreken en vooral kleur en beginselen principieel bekent, is het binnen een afzienbare termijn afgelopen met de Christen-democratische politiek.

Kleur bekennen geldt ook voor de gebruikers van het aanstaande activiteitencentrum in Vroomshoop. Peter Zuithof, directeur van Mijande Wonen, wil nu weten waar hij aan toe is. Komen de handtekeningen van de gebruikers er niet in november, dan wordt de stekker eruit getrokken. Dan is Vroomshoop een ervaring rijker en een enorme illusie en tien miljoen Euro armer. Het woordje hoop zit in Vroomshoop, dat geldt ook voor de centrumvisie, die zo hard nodig is voor de leefbaarheid van ons dorp.Wat het ook wordt, laat het in vredesnaam niet afketsen. Dat zou werkelijk rampzalig zijn voor ons geliefde dorp.

Dit doet me denken aan een toespraak, die ik jaren geleden van de van de toenmalige staatssecretaris Ien Dales hoorde. In de zaal zaten vooral bijstandscliënten, die voor een nieuwe werkervaringsregeling in aanmerking kwamen. Er was veel gefluit en boegeroep voor Ien Dales. Ze was voor de duvel niet bang en sprak de onvergetelijke worden: “Wat hebben jullie liever: Nescafé of helemaal geen koffie?”.

Er is gelukkig al de nodige reuring in het centrum van Vroomshoop. Het Front draait als nooit tevoren en in het MCC laat Levend Vroomshoop zich gelden met een dialectavond en een klassiek concert met een knipoog met een ensemble van oonze eigen bevlogen rasmusicus Gezinus Veldman. De Stobbe, nu met het bekende horeca-echtpaar Dick en Marijke Kremer, bruist van de binnensporten.

Logisch is dat zijn zich ook zorgen maken over de betaalbaarheid van het aanstaande activiteitencentrum. Dan presenteert het huidige college van burgemeester en wethouders op dit moment doodleuk een dikke kostenverhoging. Laatst las ik in TC Tubantia: politie pakt een slapende bestuurder op. Toen dacht ik even aan een gemeentebestuurder van Twenterand. Komt het nou bij niemand in de politiek op dat kleine binnensportverenigingen in hun bestaan worden bedreigd op en wijze, die in strijd is met de (basis)sportnota. Voetbalclubs kunnen een beroep doen op vele sponsors, die toch veel meer kunnen doen dan spelers van het eerste elftal te betalen. Die mogelijkheden hebben de kleinere binnensportverenigingen niet en zij verdienen alle steun.

Vroomshoop höldt de vaart d’r in. Dat is de werktitel van een mooie geïllustreerde jaarkalender van de stichting Levend Vroomshoop. Het gaat over meer dan 150 jaar transport over de weg door het kanaal en over het spoor in Vroomshoop. Een mooi eindejaarskado, dat voor slechts € 7,50 te koop is bij de Bruna van Gerrit Brinkman en de bibliotheek. Op vrijdag 18 november wordt de kalender gepresenteerd en bij iedere maand is een doorleefd en gevoelvol gedicht over Vroomshoop te lezen.

De joarkalender eindigt in december op toepasselijke wijze:

In ruum 150 joar is er veul getransporteerd,

Dat gung deur ’t knaal en over spoor en weeg’n

Zo zal het altied goan en overal kom ie ze teeg’n

Vroomshoop is onderweg, dat is wat wi’j waardeert!

Knopen moeten nú worden doorgehakt in Vroomshoop

2011-10-21T15:35:00.001-07:00

Sic Transit gloria mundi. Inderdaad: de glorie van de wereld gaat voor bij. Muammar Kaddaffi in Libië is het jongste levend en nu ook dode voorbeeld en daar zal het niet bij blijven. Het Romeinse rijk ging destijds aan decadentie en machtsmisbruik ten onder en ook nadien ging het op veel plaatsen gruwelijk mis.

Macht corrumpeert en geeft blijkbaar het gevoel van onaantastbaarheid. Iets te delen hebben is beter dan iets te zeggen willen hebben en nog gekker: anderen de wet voorschrijven. Gezag hebben is verreweg te verkiezen boven macht uitoefenen. Niet voor niets verkeren we wereldwijd in een gezagscrisis. Feitelijk begint het gezag al thuis met het ouderlijk gezag. Wettelijk is dat ingesteld, maar het gaat vooral in de praktijk van de opvoeding. Het gezag zet zich voort op scholen, bij verenigingen, in de kerk, in de politiek en op het werk.

De individuele mens laat zich helaas steeds minder gezeggen, hij of zij maakt het zelf uit. Daarbij komt de solidariteit, en het gezamenlijk delen van waarden en normen enorm onder druk te staan. Als ouderen en jongeren kunnen we het beste een samenleving vormen op basis van gelijkwaardigheid en onderling en wederzijds respect. Dat is gefundeerd op fundamentele waarden, of het nu christelijk, humaan of moslim is. Daarbij regeert niet de angst, maar is het kompas het oprecht naar elkaar omzien. Zo bezien is een morele herbezinning volgens mij nodig in onze tijd, want we staan niet zelden met de rug naar elkaar toe in plaats van de open dialoog te zoeken.

In dat licht bezien aandacht voor enkele hete hangijzers in ons geliefde dorp Vroomshoop. De besluitvorming over het activiteitencentrum lijkt na vele jaren z’n eindfase in te gaan. Het werd tijd ook. Directeur Peter Zuithof van de beoogde exploitant Mijande Wonen roept de gebruikers op om uiterlijk november van dit jaar voor hom of kuit te kiezen. Hij roept op om te (onder)tekenen dus, waarmee de schop volgend jaar in de grond kan. De voorvechters van het alternatief plan met een scheiding van cultuur en sport, zijn bezig met hun laatste offensief.

Die plannen zijn gewogen en in principe zeker niet te licht gevonden met uitzonderling met een helder plan over de exploitatie. Daar zit hem nou net de kneep. Een dergelijk meerjarenproject moet wat dat betreft gewoon een sterk financieel fundament hebben. Als die exploitatie eens goed in de weeg(h)schaal wordt gelegd, liggen er kansen, anders is het een verloren zaak. Als dat niet gebeurt, zijn we verder van huis en ook verder van de zo begeerde centrumvoorziening dan ooit. Dan is ook de destijds terechte euforie over de 150-jarige diamant in Twenterand ver weg. Dat zou “iewig zunde’ zijn en vurig hoop ik dat de oplossing zich aandient de komende weken: Vroomshoop verdient het.

Wat wel wordt gemist is een daadkrachtige rol van de gemeentebestuurders van Twenterand. Dat je een broedende kip niet mag storen, is een wijsheid als een koe. Maar het is toch ook zeker waar dat er klare wijn moet worden geschonken. Als projectwethouder Jan Binnenmars politiek gezagdrager wil zijn, moet hij nú en dan bedoel ik per direct opstaan en knopen doorhakken. Besluiteloosheid kan in het slechtste geval tot moedeloosheid leiden. Die politieke moed en daadkracht is nu nodig om de centrumvisie van Vroomshoop los te trekken.

Laat het flitsende raadslid Bertus Wessels ook maar eens foto’s maken van de oude gymzaal, het Front en het MCC in Vroomshoop. Dat staat los van alle lovenswaardige activiteiten, die daar plaatsvinden, zodat we nu nog even in het goede Spoor blijven.

Deze verpaupering in het centrum van Vroomshoop móet stoppen. Wat hebben we aan een sluitende begroting als een visie op de leef- en werkomgeving achterwege blijft? We zoeken visionairs en aanpakkers, geen boekhouders.

Zo’n prachtig familiebedrijf als Hein Heun en zonen mag niet gesloopt worden in Vroomshoop. Geef ze de ruimte op het bedrijventerrein Vroomshoop Oost, waar we ook met de woningbouw eens uit de impasse moeten komen.

Leven er bezwaren bij de bewoners van de Kalkwijk tegen een eventuele komst van Hein Heun in de buurt, dat kan. Ga erop af als gemeentebestuurders en communiceer niet via de pers. Ben en blijf transparant in wat je doet en leg verantwoording af, daarvoor ben je als politici gekozen. Wees zichtbaar ook voor je bedrijven en bewoners. Werk en handel vanuit een innerlijke overtuiging, dat het welzijn van onze gemeente met zijn inwoners gediend moet worden. Dan komen we eens af van dat gedoe via weblogs en andere prietpraat.

En als bewoners van de Kalkwijk aangeven, dat ze Heun liever op een mega-bedrijventerrein in Bornerbroek zien, wijs op de noodzaak van werkgelegenheid in de eigen plaats en gemeente. Dat een lokaal familiebedrijf als van der Kolk na bijna 100 jaar het loodje legt, doet pijn. Voel mee, toon solidariteit met de ontslagen werknemers, dan ben je goed bezig als gemeentebestuurders en als inwoners van Vroomshoop en omgeving.

Blij en dankbaar zijn we met de groei en bloei van de Groot Vroomshoop. Wát een spankracht en zo’n imponerende open dag op zaterdag 22 oktober geeft weer impulsen aan ondernemend en industrieel Vroomshoop. Innovatief en energiek bezig zijn is een must en dat zie je daar. Dat elan moet ons bezielen en in die geest moet het toch ook lukken met de voorzieningen in Vroomshoop. Zoas altied: haand’n uut de mouwen en d’ran met de lippe.

De strijd tegen de verloedering krijgt aandacht

2011-09-26T15:56:00.000-07:00

De afgelopen weken was ik bijzonder druk met het bedienen van andere bruggen en werk gaat voor “het meisje’, in dit geval de Scholleproat. Maar goed, ik meld me weer en er is genoeg om dieper op in te gaan.

Meer diepgang, daar is behoefte aan. De provincie Overijssel geeft het goede voorbeeld door het kanaal Almelo-De Haandrik uit te diepen. Een paar centen besteden, dat mag ook wel eens, gezien de vele miljoenen, die al dan niet risicovol elders ter wereld worden belegd door Henk Kerkdijk c.s. Schepen tot 700 ton kan ik na enige tijd doorlaten en dat was in de tijd van de Schollebruggen of ook relatief smalle ophaalbruggen wel even wat anders gesteld. Diepgang en economisch perspectief, daar gaan we voor met onze belangrijkste vaarweg.

Dat klinkt heel wat beter dan het straat vechten in het parlement. “Doe eens normaal man en bedrijfspoedel”. Wilders deed z’n naam weer “eer” aan. Meer dan een kwart van zijn electoraat denkt dat hij minister is, kun je nagaan wat een dommigheid en een gebrek aan diepgang in de achterban van die beweging. Het lukt maar niet om die wildwaterval te kanaliseren en Geert Wilders is echt de slechtste stuurman aan de wal. Wel kritiek uiten, maar tegelijkertijd geen verantwoordelijkheid nemen dus. Wat moet je toch als ouder met je kinderen of als leerkracht met je leerlingen of als trainer met je spelers, als je zoiets op TV hoort en ziet? Het gezag lijkt te zijn verdwenen en dat maakt plaats voor ordinair geschreeuw en gebral, dat alle grenzen van elementair fatsoen overschrijdt. De hamvraag van SP-leider Emile Roemer was heel terecht: hoe lang gedogen CDA en VVD deze PVV nog? Dan hoor ik in mijn omgeving ook nog: “Die Wilders speelt het wel slim”. Vind ik niet, onderbuikgevoelens bespelen en onfatsoen uitdragen is misselijk makend.

We doen een stapje terug naar ons lokale niveau: de gemeente Twenterand. Het CDA-raadslid Bertus Wessels is al enige tijd bezig met zijn eigen enge plekken-onderzoek. Zijn naamgenote, de ons helaas ontvallen Janny Wessels deed dat al jaren hiervoor met de vereniging van plattelandsvrouwen. Dat was met het oog op het verbeteren van de verkeersveiligheid en dat werkte. Nu wil Bertus Wessels verloedering voorkomen en hij pleit voor een sloop van vervallen panden. Probleem daarbij is natuurlijk dat het om diverse eigenaren gaat, die geen extra kosten willen maken. Daar moet de gemeente maar wat aan doen, aldus Wessels, die niet goed blijkt te beseffen dat hij als raadslid ook op andere minder fotogenieke wijze het college, inclusief “zijn” wethouders bij de les kan houden. Bovendien wordt op deze wijze een vergelijkbare slopende PvdA-actie uit het nog recent verleden gekopieerd, niet zo origineel. Toch timmert Wessels actief langs en aan de weg en dat kun je van de voor het grootste deel zwijgende meerderheid van deze raad niet zeggen.

De verloedering wordt aan de kaak gesteld en Wessels beperkt zich tot panden en heeft niet het CDA zelf op het oog. Dat Simone Boerkamp, voorheen Neep, weer terug wil keren in de geemnteraad, ach formeel kan dat. Dat ze bij het CDA openlijk worstelen met de landelijke bepaling dat de dagelijkse handel en wandel ook meespeelt, werkt ook niet echt mee in de publieke beeldvorming. Niet alleen in het land worden politici voor het blok gezet, ook in onze gemeente. Niet handig omdat het CDA zowel landelijk als op lokaal niveau in zwaar weer verkeert. Het electoraat zich echt niet te wachten op een nieuwe affaire. Waar behoefte aan is, is aan zaken niet lang laten sudderen en pruttelen, want dan gaat de smaak eraf. Uitgekookt zijn is net als een te hete aardappel, die noodgedwongen door de keel gaat. Net zoals voorgekookt zijn en te veel potjes op het vuur hebben ook niet sterk en transparant overkomt. Klare wijn schenken is het beste en dan ook geen verdeeld huis, dat schept duidelijkheid, hoe het besluit ook uitvalt.

Wat ook de tongen in beroering brengt, zijn de aangebrachte hoge drempels op het Oranjeplein in Vroomshoop. Er werd door burgemeester Cornelis Visser een deal gemaakt met “Den Haag” en GHB is vanaf heden een harddrug. De politie blijft ook met de betreffende overlastgevende jongeren in gesprek, al gebeurt, zoals zo vaak, het meeste achter hun rug op, zelfs met een heftige vechtpartij op hetzelfde moment.

Er is volgens mij nog een probaat middel om de strijd tegen drugs aan te gaan, al klinkt dat voor sommigen als vloeken in de kerk. Een coffeeshop lijkt me een oplossing, waarbij het op illegale wijze verstrekken van soft drugs, met alle ellende van dien, tegen wordt gegaan. Iet, wiet, waait niet weg en in verschillende gemeenten pakt dit goed uit.

Dan wordt volgens mij veel onnodige criminaliteit en overlast voorkomen.

Het nu met drempels vergeven Oranjeplein lijkt op een ontmoedigingsbeleid voor de hangjongeren, maar ook voor de burgers. Dominee David Kroeze van de gereformeerde Irene-kerk moet welhaast ter bemoediging een drempelgebed uitspreken. Wie worden daar voor struikelen behoed? De vis wordt duur betaald als je struikelt over die hoge drempels, daar wordt terecht over gekibbeld. De arme senioren van het Flierborgh komen niet ver met hun rollators en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het lijkt wel of alles om de bestrijding van overlast en niet om leefbaarheid draait.

Het Oranjeplein is aan zware devaluatie onderhevig en de voorheen zo goed onderhouden huurwoningen van de geachte families Gouma en Nieuwlaar zijn momenteel een bouwval gelijk. Kan Bertus Wessels zo weer een foto van maken. Een brand in een schuur zorgde ervoor dat er opeens weer maanmannetjes “as de beste” hun werk deden. Asbest dus en we smachten als Vroomshopers toch naar een nieuw centrum, waar blijft de definitieve visie?

Herman Haverkort, de markante voorzitter van Sportlust Vroomshoop, werd onlangs uitgebreid in het zonnetje gezet. Herman hield en houdt van gezelligheid en een biertje op z’n tijd, nooit haver tekort dus. Op feestelijke wijze werd deze rasbestuurder uitgeluid en hij gaat nu als erevoorzitter van RKSV Sportlust door het leven. Zelfs krijgt hij een plaats in de wall of fame, daar moeten we in Vroomshoop, en dat zonder smoes, even aan wennen. Herman merkte in z’n afscheid op dat verenigingswerk vooral teamwork is, je doet het samen. Zo is het precies en zo ook heeft Vroomshoop al meer dan 150 bewogen jaren achter zich. Samen werken blijft scoren en dat in dubbel betekenis.

De avond , dat ik dit schrijf ontvalt ons de blueslegende de volbloed Drent Harry Muskee, bekend geworden met zijn band Cuby and the Blizzards. Harry is zeventig geworden en hij heeft volop geleefd en prachtige doorleefde muziek gemaakt. Zijn heengaan stemt weemoedig: Another day, another road, moeten we maar denken.

Bezuinig niet op het jeugd- en jongerenwerk

2011-08-10T15:25:00.000-07:00

De wereld lijkt in brand te staan en de leerstukken van de socialisten en communisten Karl Marx en Friedrich Engels lijken weer actueel. Das Kapitaal, de Verfremdung en de Verelendung lijken weer bewaarheid te worden. Denk aan de dramatische rellen in Engeland en aan de onthutsende koersval en het verdampen van biljoenen Dollars en Euro´s. Ik hoor Leen Jongewaard het levenslied weer zingen “Mensen, noem elkaar geen mietje - Eenmaal zing je ‘t allemaal - Allemaal het ouwe liedje: ´t Is de schuld van ´t kapitaal”.

Het geld is al lang geen middel meer, maar voor (te) velen een doel geworden in hun leven. En als datzelfde geld nu maar aangewend wordt voor een betere verdeling van macht, kennis en inkomen, en dat wereldwijd, dan zijn we op de goede weg. Als de sterkste schouders nu maar de sterkste lasten zouden dragen, dan komt de rechtvaardiger maatschappij dichterbij. Zolang echter hebzucht en zelfverrijking aan de orde van de dag zijn, kan ook een kapitalistisch systeem met een open marktwerking verkeerd uitpakken. Waar verschillen te groot zijn en teveel worden geaccentueerd in wonen, werken en lifestyle, barst vroeg of laat de bom. Zoals nu in Engeland, waar kansloze jongeren al plunderend de straat willen veroveren en anarchie willen laten ontstaan. Natuurlijk heeft prime minister David Cameron gelijk als hij een harde aanpak voorstaat en straffen voor de overtreders zijn nodig. Een feit is wel dat er door de Britse overheid de laatste tijd fiks bezuinigd is op jeugd- en jongerenwerk in de wijken en dat daar hele generaties volstrekt kanslozen volstrekt aan hun lot worden overgelaten. Die zien met eigen en met lede ogen hoe andere Britten zich soms op onbeschaamde wijze wentelen in hun rijkdom. De verschillen zijn te groot en de onderlinge solidariteit lijkt verdwenen.

In een van de commentaren op de rellen in Londen en in andere plaatsen in Engeland wordt terecht verwezen naar de piramide van Maslow. Toen in 1943 de Amerikaanse psycholoog Abraham Maslow z’n beroemde piramide introduceerde, kon hij niet bevroeden hoe actueel zijn maatschappijvisie bijna 70 jaar later nog zou zijn.

Als eerste van die sociologische piramide, in feite een hiërarchische ordening van behoeften, gelden basisvoorwaarden en behoeften als een dak boven je hoofd en genoeg eten, drinken en seks. Daarna komen behoeften aan lichamelijke veiligheid, zekerheid en ergens bij horen. Als derde van de piramide gelden saamhorigheid, vriendschap, liefde en positieve sociale relaties. Bij het beklimmen van de piramide komen we vervolgens toe bij de behoefte aan waardering, erkenning en zelfrespect en ook competentie en het verhogen van het belang van status in sociaal verband tegen. Als we dat allemaal in beeld hebben volgt de volgende trede: zelfverwerkelijking en ontwikkeling. Als er één ding duidelijk is dat er van die piramide maar bedroevend weinig zichtbaar is geworden bij de jongeren in de Britse achterstandswijken.

Investeren in jeugd en jongeren en daarbij ook zelf als ouderen het goede voorbeeld geven is en blijft ook in Nederland en ook in de gemeente Twenterand van belang. Daarom is het zo goed dat de stichting Welzijn Twenterand er is. Daarom zijn daarnaast activiteiten voor de jeugd en jongeren in Den Ham ook prijzenswaardig.

Daarom ook is het zo doodzonde, dat het onderling respect door allerlei negatieve uitlatingen zo ver te zoeken is tussen de SJDH en de SWT. Gerben van der Voet vroeg mij vorige week de handschoen op te nemen en dat heb ik richting hem gedaan. Een open dialoog is altijd beter dan elkaar de maat nemen, al is een (positief) kritische grondhouding een pré, zeker ook als je columns schrijft. Deze wijze van beschouwen past bij Hendrik van der Scholle.

Door een intensieve mailwisseling is het onderlinge begrip gegroeid, al zijn Gerben en ik op bepaalde punten niet met elkaar eens. Hoeft ook niet, dat moet kunnen.

In ieder geval is mij wel duidelijk geworden, zo niet bevestigd, dat beide stichtingen het welzijn van jeugd en jongeren voorstaan. Een bekwame objectieve bemiddelaar moet toch in staat zijn voor kunnen zorgen dat beide kamphanen transformeren in partners. Dan wordt er weer heel wat positieve energie vrijgemaakt en lijkt er veel gewonnen.

Gerben van der Voet gaat binnenkort emigreren naar Manilla en op de Filipijnen wens ik hem een goede toekomst toe. Dat ene Sjaak constateert dat het vertrek van Gerben het beste is en daaraan nog enkele persoonlijk gerichte teksten aan toevoegt, waarbij op de persoon gespeeld wordt, is m.i. beslist niet nodig en is geheel voor zijn rekening. Je kunt verschil van mening hebben, maar op die wijze ga je volgens mij niet met je medemensen om. Iemand kwetsen is snel gedaan achter de computer. Wat dat betreft kunnen velen helaas in de spiegel kijken.

Dan besef je meteen hoe verderfelijk verbale beschietingen in de vorm van actie en reactie kunnen zijn en hoe die weer uitnodigen tot negatieve uitingen. De websites van de kranten staan er ook vol mee en het lijkt alleen maar te gaan wie er uiteindelijk gelijk heeft. Daar worden we niet beter van, integendeel.

Bij de brug zie ik regelmatig schepen met welluidende namen als “Vertrouwen”en “Gebroeders” langs varen. Op de aloude zuivelfabriek met de piepe in Den Ham stond het altijd met mooie letters: ”Eensgezindheid”. Dat zijn begrippen, die ons moeten inspireren en ons met elkaar kunnen verbinden. Daar word je echt wijzer van.

Zoek wat je bindt, niet wat je scheidt

2011-08-02T07:25:00.000-07:00

De afschuwelijke daad van A.B.B. in Noorwegen vervult ons met afschuw. Stemt tegelijkertijd tot nadenken. Hoe kan zo’n rechts-extremist al die jaren ongestoord z’n gang gaan? En ook: wanneer stopt het verketteren van elkaar als rechts en links? Geert Wilders, de voorman, spreekbuis en twitteraar van de PVV-beweging, veroordeelt de daad van deze volslagen gek, maar stelt tegelijkertijd vast dat de strijd tegen de islam doorgaat. Job Cohen reageert aanvankelijk heel beheerst, maar krijgt nu de wind van voren van Wilders als hij over het verderfelijke extremistische gedachtengoed spreekt, dat tot zulke aanslagen leidt. Verderfelijk, dat is toch zoiets, of het nu van extreem rechts of extreem links of uit welke hoek dan ook komt. Inderdaad: extremisme en terrorisme zijn uit de boze.

Ernst Hirsch Ballin, de oud-minister van justitie, die terzijde werd geschoven door z’n eigen CDA, verwoordde het haarscherp in het filosofisch kwintet op de TV. “Juist door dat vijanddenken zijn we nooit ten diepste in staat te verenigen en samen een goede maatschappij op te bouwen. Er is begrip en respect voor elkaars standpunten nodig en de overheid heeft ook een voorbeeldfunctie in deze, zo werd opgemerkt. Dat zijn wijze woorden van een rasbestuurder en een erkend jurist, die juist zo’n anti Islam-standpunt van de PVV terecht verafschuwt. Haat zaaien leidt slechts tot een maatschappij, die zich vervreemdt van de wortels van democratie, openheid, tolerantie en beschaving. De wijze waarop de Noorse premier Jens Stoltenberg met nadruk op juist die fundamentele waarden blijft wijzen, verdient diep respect.

Op de internetpagina van TC Tubantia duikt Gerben van der Voet uit Den Ham steeds weer op. Hij is bezig met een ware kruistocht tegen de stichting Welzijn Twenterand. Directeur Marcus Elzinga wordt geadviseerd om z’n biezen te pakken omdat er conflicterende belangen met z’n rol als raadslid voor Gemeentebelangen Twenterand en de SWT zijn. Als columnist van CDA-actualiteiten maakt van der Voet het nog bonter. Journalist Tom van den Berg van TC Tubantia wordt van partijdigheid beschuldigd en wordt eveneens geadviseerd om te stoppen. Of hij moet opstappen als journalist of hij moet met z’n colums stoppen zo verordonneerde Van der Voet. Over partijdigheid gesproken: dezelfde Van der Voet is een van de voorvechters van het open jongerenwerk in Den Ham, op zich prima, en hij stond op de kandidatenlijst voor het CDA voor de gemeenteraadsverkiezingen, op zich ook niks mis mee. Maar om dan op zo’n arrogante wijze de een na de ander de mantel uit te vegen en verzoeken om op te stappen, het is eigenlijk te triest voor woorden. Gerben van der Voet zou ik aanraden om positieve energie aan te wenden en vooral te kijken wat mensen en organisaties bindt en niet wat ze scheidt. Ik vraag Gerben niet om op te stappen of te stoppen met z’n colums, maar op deze constructief verbindende wijze meer voor samenleving te betekenen, dat zou hem sieren.

We moeten toch leven van de hoop en de verwachting dat we samen zaken kunnen verbeteren. Zo ook bij het MCC in Vroomshoop, waar na vele jaren het doek valt voor de stichting. Het bestuur gooit de handdoek en wikkelt alleen nog de lopende zaken af. Gelukkig was de redding nabij in de vorm van het ondernemende echtpaar Spoor, dat aan de Irenestraat in Vroomshoop woont. Ruime ervaring in de horeca in Enschede is besliste een pré en de eerste indrukken zijn goed. Het MCC komt vast weer in het goede spoor. Dit kan een prima springplank zijn richting het activiteitencentrum en ik hoop dat het MCC weer gaat bruisen van de culturele activiteiten. Dit dorpshuis heeft toch een historie om U tegen te zeggen en heeft in de afgelopen meer dan 60 jaar een (ver)bindende rol gespeeld tussen mensen van allerlei gezindte.

Dat VVD-politicus Chris Walraven kritische vragen stelt bij de sluiting van het MCC in augustus is zijn democratische recht en misschien wel plicht. Toch gebiedt de nuchterheid vast te stellen, dat zoiets elk jaar dat het geval is in deze zomertijd. En ook: waar waren de raadsleden toen het MCC in zwaar weer verkeerde? Dan hoor of zie je ze niet of nauwelijks en dat zou toch meer moeten bij lokale volksvertegenwoordigers.

Ook ontbreken de door ons gekozen lokale politici bij het afscheid van het personeel van het MCC, dat afgelopen zaterdag plaatsvond. Waar waren toen de raadsleden of collegeleden? Ze hebben toch wel het hart op de goede plaats? Zeg nu niet: we waren niet uitgenodigd. Het heeft heel duidelijk voor iedereen in de pers gestaan.

Het reces zal wel aandacht vragen. Gewone stervelingen hebben vakantie en politici hebben reces. Ook dan kun je je blijven onderscheiden. Terwijl het CDA Twenterand de ontspanning zoekt met solexen en de vaart er toch even inhoudt, werpt Gemeentebelangen Twenterand zich weer op als redder van de natie. Het behoud van de vier bibliotheken moet vooral op het conto van het GBT geschreven worden. En verder is zonneklaar dat het GBT ook de vier zwembaden redt, zij het dat de Stamper in Vriezenveen geprivatiseerd moet worden.

Niet verstandig, zulke partijpolitieke berichten in de media op dit moment. In feite schoffeer je als GBT op deze wijze de adviesgroep van wijze mannen en vrouwen uit de bevolking, die momenteel naar beste eer en geweten de beste oplossing voor de zwembadenproblematiek zoekt.

Jammer en onnodig, dat het GBT zich nu zo profileert. Binnen een coalitie en ook in de totale gemeenteraad bereik je toch vooral samen resultaten voor de bevolking. Bovendien is het nog maar de vraag hoe het met de zwembaden afloopt. Daarvoor moet er nog heel wat water door het kanaal Almelo-De Haandrik, de Veenleiding en de Regge stromen. De drang om te scoren in de media, kan het GBT op den duur wel eens lelijk opbreken. Ook hier geldt: zoek wat u bindt, dat moet een lokaal politicus toch aan z’n water voelen.

Vroomshoop wordt kats ontgroend en een prikkel is nodig

2011-07-11T13:03:00.000-07:00

Wat hangt ons allemaal boven het hoofd? Dat hebben diverse bouwers van grote kerken en kathedralen in het verleden niet na kunnen vertellen. Dat geldt ook voor onfortuinlijke bouwers van Olympische stadions in China. Te snel bouwen, onvoorzichtigheid, zuinigheid, het kunnen allemaal oorzaken zijn. De tragische dood van twee nog jonge bouwvakkers en vaders in de Grolsch Veste in Enschede past in dit rijtje. Hoe triest ook, het werd wel heel breed uitgemeten in de pers, afgezet tegen tragische ongelukken op zee (het cruiseschip op de Wolga in Rusland) of in Bangla Desh een dodelijk verkeersongeluk met 53 jonge slachtoffers. Maar goed, Enschede is dicht bij huis en dan ook nog bij FC Twente, dat spreekt tot meer tot de verbeelding, moeten we maar denken. Voetbal is religie en een stadion lijkt op een tempel.

Lokaal maken we ons ook druk over wat er boven ons hoofd haalt met de vier zwembaden in de gemeente Twenterand. Deze week is er een workshop in het gemeentehuis en het gemeentebestuur heeft laten weten dat dit jaar de besluitvorming plaatsvindt.

Eindelijk en Chris Walraven van de VVD Twenterand heeft daar nog zelfs een vraag over. Is dit voortschrijdend inzicht of gaat dat besluit sneller? Wat een flauwe kul-vraag: neem straks gewoon een kloek besluit, punt uit.

Gelet op het besluit over de bibliotheken lijkt het erop dat ook de vier zwembaden in stand blijven, hoe dan ook. Gelet op de aanwezigheid van overdekte zwembaden en recreatieplassen in de directe omgeving lijkt zo’n standpunt echt water (en geld) naar de zee dragen. Dezelfde VVD’er heeft ook geconstateerd dat de gemeente Twenterand z’n rekeningen op tijd betaalt. Lijkt me volstrekt logisch en eerlijk gezegd overdrijft Walraven hier met z’n vragenvuur. Aan de andere kant is hij wel lekker fanatiek bezig en dat kun je niet van alle raadsleden zeggen.

Een belangrijker punt lijkt me de werkgelegenheid van onze WSW’ers in de sociale werkvoorziening van Larcom en Soweco. In de Vroomshoopse wijken wordt nu een onvoorstelbare kaalslag gepleegd en de aloude “prikkelbossies” worden met ander groen “rücksichtlos” weggeschoffeld. Vroomshoop wordt kats ontgroend, en dat is geen gezicht. Het moet allemaal onderhoudvrij worden en het lijkt werkelijk nergens op. Als gras is het kortstondig leven van zo’n beleid, als het aan mij ligt. De werkgelegenheid van Larcom en Soweco gaat op de schop en het is net alsof ze hun eigen graf graven. Onlangs kwam naar buiten dat momenteel minder dan tien WSW-geïndiceerden bij het lokale bedrijfsleven werkzaam zijn. Ik durf de voorspelling aan, dat de geraniums voor de tot thuiszitten veroordeelde plaatsgenoten straks niet aan te slepen zijn, tenzij de gemeente Twenterand met het bedrijfsleven nu een perspectiefvol noodplan opzet. Die prikkel is nu echt nodig.

De lokale politiek moet ook veel meer overtuiging uitstralen. Als je de hopeloos gedateerde websites van de meeste politieke partijen bekijkt, dan is het huilen met de pet op. Nog steeds veel te intern gericht en waar blijft de durf, het elan en de overtuiging om echt iets van de samenleving te maken?

Gelukkig zijn er visonairs zoals de inventieve directeur Peter Zuithof van Mijande Wonen, die nog steeds optimisme uitstraalt met de centrumvisie in Vroomshoop. Gebruikers alle veengebieden, verenigt u! Rockin’ Harmony moet nu weerklinken als het om sport, cultuur, zorg en onderwijs gaat. De uitbarsting van sport en cultuur bij de Woody Events was weer het levende bewijs dat Vroomshoop toe is aan die voorzieningen. De ruige Feuerengel spuugde vuur en het was ook met Miss Montreal van Dik houdt zaag je planken. Het was weer Dick (Kremer) voor mekaar! Kids Day en Kids Praise streden om voorrang en de interkerkelijke samenkomst in de grote viermaster tent was weer een voltreffer met veel bezoek.

Dominee Frans Schipper ging voor en dat deed deze hervormde zielenherder ook al een week daarvoor in de hof van heden, de hervormde pastorietuin. Oud-Vroomshoper Harry Kottier van het muzikale duo Harry en Gerda uit Den Ham beleed nog eens z’n liefde aan het zo mooie kanaaldorp. Dominee Schipper vertelde heel beeldend over Zacheüs de tollenaar en gezien de lengte van deze bevlogen voorganger hoopte ik dat hij echt in de boom zou gaan zitten. Ging niet door en ook de niet groot uitgevallen Harm de Lange zag dit als een te grote belasting. Hoe het ook zij: het waren geïnspireerde samenkomsten in de hoop der vromen.

Afgelopen week zag ik in een bushokje aan de Hammerweg bij een nogal pikante foto met een bijkans ontboezeming van een fraaie jongedame aan de Hammerweg een gesluierde op het oog Soedanese vrouw op de bus wachten. Dat was Vroomshoop ten voeten uit.

Ik zeg het nog weer eens: er is hier in Vroomshoop maar één “hokkie”: inderdaad: een bushokje. Een smeltkroes, waar we makkelijk met elkaar omgaan, ongeacht afkomst, ras of gezindte.

Zaterdag is de derde editie van de drakenbootrace. Een van de prettige erfenissen van 150 jaar Vroomshoop. Alle hulde aan de organisatoren van De Smoezen, die aan de weg en in het kanaal trommelen. Komt dat zien; er is genoeg reuring langs het kanaal: Vroomshoop houdt de vaart erin, dat voel je aan je water.

We gooien ons kind Vroomshoop niet met het badwater weg

2011-06-29T12:27:00.000-07:00

In Griekenland, de bakermat van de democratie, zou je afgelopen dagen geen Euro geven voor een goede afloop van de allesbeslissende stemming in het parlement. Toch liep het voor de Europese geldeenheid goed af, al was het een dubbeltje op z’n kant. Zelf was ik met vakantie op Kos en kon in de “wakkere” Telegraaf de hetze van die krant en het haat zaaien van Wilders op de voet volgen. Gelukkig kunnen de Grieken geen Nederlands lezen. Ze moeten nu wel de broekriem aanhalen en dat valt niet mee in die tropische hitte.

Toch is het goed dat Noord- en Zuid Europa beide waar voor hun geld gaan bieden. Een dikbuikige Nederlandse toerist op Kos gaf aan de rand van een zwembad tegenover mij aan, dat hij de Grieken maar pure egoïsten vond. Zelf had ie z’n handdoek al om 9.00 uur ’s morgens op het ligbed gelegd om de gehele dag andere zwemlustigen vooral voor te zijn.. Wie gooit er de handdoek, denk ik dan maar en deze man heeft een spiegel nodig.

Tijdens mijn afwezigheid was het bepaald geen zomerstop in ons geliefde Vroomshoop. De groep van Jan op de Weegh c.s. presenteerde een gewogen alternatieve centrumvisie, was getekend Evert Oldenhuis. Eerst was blijkbaar vertrouwd op de inbreng van de twee vertegenwoordigers van de sport en van de gebruikers van het MCC. Dat lijkt nu een gepasseerd station en anderen hebben het stokje overgenomen. Inzet is onder meer het handhaven van sporthal De Stobbe, inclusief tribunes en daarnaast een apart cultureel centrum. Kan allemaal, maar waarom niet eerder met dit plan gekomen, al dan niet via die twee genoemde vertegenwoordigers? Aan de andere kant: er wordt actief meegedacht om zo voor ons dorp een acceptabele invulling van 40 jaar te realiseren. Beter laat dan nooit, is de gedachte van de initiatiefnemers.

Projectontwikkelaar en mede-investeerder en exploitant Mijande Wonen en de gemeente Twenterand kwamen prompt erop met een persbericht, waarin het gezondheidscentrum en het oorspronkelijke plan van het activiteitencentrum ten tonele werden gevoerd. In 2012 kan er al gebouwd worden. Al met al wordt het er niet duidelijker op en het wordt nu echt tijd om knopen door te hakken, wat het ook wordt. Vroomshoop verdient het.

Het MCC-bestuur heeft de handdoek in de ring gegooid en het echtpaar Spoor moet nu vanaf 1 september op de rails houden tot de komst van het nieuwe activiteitencentrum. Het is te hopen dat daar vele activiteiten plaatsvinden en dat kan ook. Het MCC is na meer dan 50 jaar ontspoord en verdient nieuwe animo en enthousiasme van gebruikers.

Het culturele programma van kroegbaas en stimulator Dick Kremer en zijn team belooft weer veel. Het is echt van Dik Hout zaagt men planken en het ook weer Rockin’ Harmony in de immens grote viermaster feesttent.

Die harmonie lijkt helaas ver te zoeken in de gemeente Twenterand, getuige de reacties op de sites op ontwikkelingen in ons dorp. Redacteur en columnist Tom van den Berg van TC Tubantia had daar een messcherpe analyse over. De jongerenraad van Twenterand, ten doop gehouden in Vroomshoop, wordt met argusogen bekeken en de fractie van de Christen Unie zet zelfs al vraagtekens bij een eenvoudige CD-bon voor de aspirant-leden, wat kinderachtig. Die partij is verklaard anti-welzijn Twenterand, dat is niet te geloven. Er worden daarnaast door anderen zelfs vraagtekens gezet bij de forse subsidie die Marcus Elzinga etc. binnensleepten voor het Westerdok in Vriezenveen.

De komst van een Ateheneum- en HAVO-onderbouw bij Het Noordik in Vroomshoop, een prachtig initiatief, wordt door anonieme bronnen elders in Twenterand begroet met :Dat is toch niks voor die domme Vroomshopers”. Tom van den Berg vindt dit naar: “Grrrrrr”. Hij heeft volkomen gelijk, net zoals er “azijnzijkers” hebben gereageerd op het toekomstgerichte idee van de Vroomshoper Gerrit Jansen.

Die gaf de gemeentelijke werkgroep zwembaden mee, dat De Groene Jager en De Plump geprivatiseerd kunnen worden en dat er bij het openluchtzwembad De Zandstuve en sportcentrum kan komen, inclusief een zwembad en ijsbaan en een atletiekbaan.

Het commentaar was niet van de lucht op internet en het is duidelijk dat “eigen volk eerst” oftewel “het hemd is nader dan de rok” nog steeds opgeld doet. Wat leert ons dit alles? Dat de kernen nog veelal met rug naar elkaar staan en dat is jammer.

Voorbeelden als Kleur en Fleur, het mannenkoor, de oudheidkundige vereniging en Ons Erfgoed leren juist dat dorpen als Den Ham en Vroomshoop steeds meer naar elkaar toe kunnen groeien. Zo moet het over de gehele gemeente Twenterand toch kunnen.

Eigen identiteit, prima. Maar dan geen dorpisme en wel met respect naar de andere kernen toe en het is aan de politiek om voorzieningen zo goed mogelijk te spreiden over alle kernen, rekening houdend met de specifieke behoeften. En dan komt het moment, dat er keuzes gemaakt moeten worden, zoals nu met de zwembaden.

Maar laten we ons kind Vroomshoop niet met het badwater weg gooien. We trekken ons niets aan van al die zure opmerkingen en gaan de komende tijd weer heerlijk van sport (denk aan de nieuwe speedscoccer-voorziening in Vroomshoop-Oost) cultuur en uitgaan genieten. Onze diamant in Twenterand moet glanzen en glinsteren en Vroomshoop moet weer bruisen en zo gaat het ook weer gebeuren.

Doet wat billijk is en recht

2011-06-11T07:14:00.000-07:00

Arme gemeente Twenterand. Op de lijst van ondernemersvriendelijkste gemeenten van Twente een na eennalaatste plaats. Bij de financiële lasten voor de bewoners staat de gemeente Twenterand weer in de top van een dubieus klassement. Vanwege politieke redenen is Twenterand met maar liefst vier fulltime wethouders bedeeld en dan mag je toch ander cijfermateriaal verwachten.

En laten we eerlijk zijn: de toch bepaald niet kapitaalkrachtige bewoners van onze gemeente hebben het nodig en dat geldt ook voor de kern Vroomshoop. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw was de hoop der vromen nog uiterst negatief in het nieuws vanwege de bedroevende werkloosheidsrecords. Nadien uit het dal geklommen en dat ellendige stigma van zich afgeschud op een wijze die respect verdient. Nu moeten we door in de vaart der volkeren en nu dreigt er stagnatie.

Neem de centrumvisie, die zich met de snelheid van een slijmerige slak ontwikkelt. Stilte voor de storm, dat hoopten we steeds. Niet voor niets legden de Smoezen al jaren geleden de steen der wijzen achter de Stobbe, waar het nieuwe theater en andere voorzieningen moeten verrijzen. Het is verworden tot een steen des aanstoots. Menige Vroomshoper verzucht: “Die schuppe mut de grond in”.

De kip van de gemeente Twenterand broedt al ongelofelijk lang en wordt nog niet gestoord. Al wordt het steeds onrustiger in de kippenren. Ik voorspel komende week volop gekakel van gebruikers van het huidige MCC, van het Front en van sporthal De Stobbe, die op alternatieven broeden. Daarna maar gauw eieren leggen, zou ik zeggen. Vergeet daarbij niet dat Mijande Wonen z’n nek uitsteekt als projectontwikkelaar en dat moeten we koesteren.

Intussen kraakt het Maatschappelijk Cultureel Centrum in z’n voegen en wordt ook met opheffing bedreigd, evenals het Front. Toch is er een wezenlijk verschil. Het blijkbaar moegestreden MCC-bestuur past vooral op de winkel en dat getuigt van weinig visie. Gebruik alles wat je hebt aan denk- en daadkracht en bereid je voor op de overstap naar het nieuwe centrum, denk ik dan. Maar nee, het toch al meer dan 50-jarige verhaal van het MCC lijkt op een droevige wijze als een nachtkaars uit te gaan.

Het Front daarentegen verdient een dikke pluim door haar doorzettingsvermogen en innovatie. Rik Pape en zijn vele vrijwilligers hebben niet voor niets een erkende status gekregen en jeugd en jongeren zijn daar ongekend creatief bezig, waarbij de cultuur de grote winnaar is. Deze gedreven groep verdient het gewoon om over te stappen naar een goed geoutilleerde nieuwe ruimte in het centrum.

Met Pinksteren krijgt de Super Coop de geest en dat is terecht weer tegen het zere been van Bertus Veld van C1000. Dan gaat het ook om het onzorgvuldig omgaan met vergunningen en publicaties door de gemeente Twenterand en dat is ook kwalijk te nemen.

De wethouders Roel Koster Johan Oordt en Koster hebben op en feestelijke wijze een oud glas-in-lood raam onthuld in het historische museum, het voormalige gemeentehuis van Vriezenveen. Mooi, maar de tekst moet hen vooral inspireren: “Trekt u niet aan wat een ieder segt, maar doet wat billijk is en recht”. Een loodzware opgave, die bij de uitvoering inspiratie en overtuiging nodig heeft.

Neem de kadernota van de gemeente Twenterand erbij met z’n korting van € 200.000,-- voor leerlingenvervoer en denk aan de schenking van 175.000,- aan de firma Roelofs om een brede school in Den Ham mogelijk te maken, tja.

Ook de teloorgang van de groenvoorzieningen, waar de werknemers van Larcom en Soweco de dupe van worden, lijkt niet te corresponderen met de tekst in glas en lood.

In plaats van “Ach en wee” te roepen en te jereminiëren over de overname van taken van het rijk op het gebied van bijstand, Wajong en WSW, mag voor alles een proactieve houding van de gemeente worden verwacht: werken naar vermogen dus.

Zet als gemeente Twenterand een sociaal sterk beleid in de steigers voor de deelnemers aan de sociale werkvoorziening en ga met de werkgevers in gesprek om banen te creëren. En natuurlijk ben je als gemeente ook zelf werkgever, denk aan het groen etcetera. Dan ben je echt actief in de slag voor de kwetsbaren in de samenleving op een wijze zoals het hoort.

Dan doe je pas echt wat billijk en recht is.

Nee, het is bepaald geen komkommertijd, ook niet door het EHEC-echec. Dit leert ons weer eens dat bepaalde beelden niet altijd kloppen. Wat “Gründlichkeit” betreft hoeven we niet direct meer aan onze Oosterburen te kijken. Maar goed, waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt, maar dit zijn wel erge dure missers, die onze export treffen. Dat afgezien van de ernstige risico’s, die gelopen worden met de volksgezondheid.

De wereld draait door, de komkommers worden dat ook, je zou er brandend maagzuur van krijgen. En laat daar nu ook nog eens op bezuinigd worden...

College en raad van Twenterand verschuilen zich achter de mening van burgers

2011-05-09T14:31:00.000-07:00

Terecht wordt er op de site van TC Tubantia heftig geageerd op de stelling dat GHB-gebruikers losers zijn. Was getekend: Sabine Uitslag, Tweede Kamerlid voor het CDA. Hoe kun je zo’n domme stigmatiserende uitspraak in je hoofd halen? Dat burgemeester Cornelis Visser van de gemeente een brede geïntegreerde aanpak wil valt beslist iets voor te zeggen. Sabine Uitslag, ook bekend als rockdiva, associeert gebruikers van drugs met de verliezers in deze maatschappij. Veel erger is dat veel ouders worstelen met de vraag dat ze hun kinderen dreigen te verliezen aan harddrugs. Die ouders verdienen juist onze steun met tegelijkertijd een stevige hulpverlening aan de jongeren. Er valt beslist iets voor te zeggen om GHB als gevaarlijke en verleidelijke partydrug als harddrug te promoveren of eigenlijk te degraderen. Maar dan niet met het oog om die jongeren eens flink af te straffen en om hen eraf te helpen op een professionele manier. Instellingen als Tactus en ook medewerkers van de stichting Welzijn Twenterand en andere hulpverleners zijn intensief met deze groep jongeren en hun ouders bezig. Daar moeten we op blijven inzetten en niet ach en wee roepen als fatsoensridders. Stemmingmakerij is het laatste wat we kunnen gebruiken. Sabine Uitslag zou hier achter de schermen aan kunnen werken, dat helpt echt. Ook al rondom de laatste gemeenteraadsverkiezingen werd Sabine door Couzijn Bos c.s. vol trots aan den volke getoond als die politica uut de Wieke, die het zo goed doet. Het hielp geen sikkepit en kiezers kijken daar doorheen, allemaal uiterlijk vertoon.

De ambitieuze lokale politicus Chris Walraven van de VVD wil nu aan het akkoord tussen het rijk en de Vereniging voor Nederlandse gemeenten tornen. Hij wil meer geld om de over te nemen rijkstaken, waarbij de jeugdzorg, goed uit te voeren. Afgezien van de vraag of Walraven daarmee z’n eigen landelijke VVD trotseert, meteen de volgende vraag: wat heeft de gemeente Twenterand zelf over voor bijvoorbeeld de verslavingszorg? Is de gemeente meer dan een doorgeefluik van rijksgeld en durft ze ook keuzes te maken ten gunste van de kwetsbaren in onze samenleving? Dan maar enkele zwembaden dicht, die relatief zo kort open zijn en zo veel kosten, zou ik zeggen.

In het MCC zijn onlangs de plannen voor de volksraadpleging rondom de vier gemeentelijke zwembaden ontvouwd. Een extern bureau wordt hiervoor ingeschakeld en dat is al geld in het water gooien. Alsof men op het gemeentehuis zelf niet zoiets kan bedenken. Een werkgroep van maximaal 15 burgers uit alle kernen moet met een goed afgewogen plan komen en de gemeenteraad kan dan alleen nog maar “Ja of ja”zeggen. Lekker toch, om je als college en gemeenteraad achter zo’n groep weldenkende burgers te verschuilen om zo je politieke verantwoordelijkheid te ontlopen. Het lijkt wel op juryrechtspraak in de Verenigde Staten, waarbij de rechter uiteindelijk nog wel op juridische gronden kan corrigeren. Al kan dat voor Osama Bin Landen niet meer, die in het kader van de oorlog tegen het terrorisme standrechtelijk werd vermoord, voer voor strafrechtgeleerden.

Zo gaat het hier niet met onze zwembaden, let maar op. Het kan wel een soort afrekening worden met vermoorde onschuld. Je kunt als lokale politici blijven beroepen op die breed samengestelde werkgroep. Er moet heel water door het kanaal Almelo-De Haandrik gaan als de politici van zo’n advies gaan afwijken. Ik vind het laf. Wegen is goed, voordat je beweegt, maar heb wel de moed om zelf de afwegingen te maken. Dat vraagt visie, durf, tijd en energie. Inspraak zonder inzicht leidt naar een uitspraak zonder uitzicht. Wee je gebeente als Hammenaar als je pleit voor sluiting van de Groene Jager, ik noem maar iets. Hetzelfde verhaal gaat op voor de andere dorpelingen, die adviseren.

Vroomshoop kende weer een door jong en oud drukbezochte herdenking van de gevallenen en 23 jaar alweer is dit een goede gewoonte op het Vredesplein. De onbedoeld omver gereden glazen plaquette was ook weer in ere hersteld. Op die plaquette prijkte nu ook de naam van de Vroomshoper Wietse Hof, die tijdens een vluchtpoging door de Duitsers werd neergeschoten en aan zijn verwondingen overleed. Aan de reacties van de familie was te merken hoeveel het losmaakt dat leed ook een gezicht krijgt. Dat de naam wordt vermeld en wordt genoemd en dat we ons beseffen dat vrede, vrijheid en recht niet vanzelfsprekend zijn. Of zoals Carolien Eggens van het 4 mei comité Vroomshoop het verwoordde op 4 mei:

“De herdenking op 4 mei kan ons inspireren

De vrede en gerechtigheid kunnen we elke dag weer leren

Terrorisme en geweld, het eindigt, het houdt geen stand

Dat is de boodschap voor de wereld, voor ons dorp en voor ons land”.

Een historisch besluit in de gemeente Twenterand

2011-04-29T06:38:00.000-07:00

De poppenkast van de provincie Overijssel met de politici Job Klaasen en Martha van Abbema in twee heel verschillende hoofdrollen boeide in de maand april. Aan de door de wol geverfde gedeputeerde Job Klaasen van de VVD zat een steekje los. Hij wilde groter zijn dan hij is en deze narcist knakte in de bloei. Niet te geloven dat iemand zo bewust zichzelf wil verhogen met een vermeende en gelogen hogere opleiding. Een perfect Schwietertje, naar het slechte voorbeeld van de drs en oud TV-veslaggever, die zo afging in het verleden. Het geeft aan dat er veel kaf is onder het politieke koren, als de integriteit mee speelt. Vroeger was daar nog een mooier woord voor: onkreukbaarheid. Dan keek je met enig ontzag naar die eerbiedwaardige gezichten in de plooi en die driedelige maatpakken zonder enkele kreukel. Macht of gezag, gebaseerd op wederzijds respect en dat laatste moeten we toch willen.

Dat in bepaalde kringen de man boven de vrouw is gesteld, leert de SGP-benadering. Dat kostte Martha van Abbema oet ’n Ham van de Christen Unie een snelle promotie naar gedeputeerde, zo wordt de in de wandelgangen verteld. De SGP pruimt geen vrouw in die positie. Met alle respect, dat is toch een vorm van discriminatie van de vrouw als gelijkwaardig menselijk wezen aan de man. Die Staphorster provinciale variant met CDA-voorman Rietkerk in de hoofdrol doet vrezen dat de “preciezen” het winnen van de “rekkelijken” bij de provincie.

Natuurlijk heeft PvdA-gedeputeerde Dick Buursink het stom gespeeld in de verkiezingstijd .

Hij speelde met vuur en puur op de man en het CDA als glijmiddel betitelen, klonk ook wel erg lullig. De afrekening kan dan genadeloos zijn, vraag dat maar aan Ab Klink en Ernst Hirsch Ballin, die onder het juk van d grote leider Verhagen door gingen.

Wat wel opvalt in deze tijd is dat de sites van verschillende overheden, ook de provincie, zo kritiekloos, of nog erger: louter goed nieuws shows zijn geworden. Over het zo pijnlijke vertrek van Klaasen geen woord op de website www.Overijssel.nl of feitelijk enkele nietszeggende woorden: hij heeft zich terug getrokken. Voor alle duidelijkheid: het ging deze keer niet over een glijmiddel.

Ik hoopte dat onder de nieuwe Commissaris der Koningin Ank Bijleveld-Schouten een frisse wind ging waaien. Helaas is dat onder haar nog niet zichtbaar: het is net of pijnlijke incidenten onverminderd worden doodgezwegen en louter loftrompetten weerklinken. Waar blijft de transparantie? Zonder de provincie kan de infrastructuur en de cultuur ook best elders behartigd worden. Of zoals Han Pape het in de Roskam uitdrukte: “Laat Klaasen het hele zaakje maar meenemen”. De actiegroep Vroomshoop en omgeving een Mesthoop? heeft toch ook gemerkt dat de provincie slecht naar argumenten luistert en waar mogelijk in procedures vlucht.

Burgemeester Cornelis Visser van de gemeente Twenterand sprak onlangs van een historisch raadsbesluit. De Fortwijk gaat op slot voor megabedrijven van buiten. Alleen echte family farmers, eigen inheemse familiebedrijven dus, mogen in beperkte mate uitbreiden. Een flinke pluim voor de niet versagende Douwe Bouma en Jan Veldhuis c.s. is op z’n plaats. Het recht en de gerechtigheid lijken te hebben gezegevierd en dat geeft deze keer aangename fijne stof tot nadenken. Nog even maakte CDA-raadslid Johannes Schipper van het ludieke spermarietje het wellicht onbedoeld, maar zeker onhandig, spannend, maar deze onverwachte en wat kunstmatig aandoende inseminatie was meer de sfeer van een vruchteloze daad. CDA-fractieleider Jan Kuilder voelde meer aan waar de pijn en wie weet in de nabije toekomst weer de stemmenwinst lag en ging met Gemeentebelangen en andere partijen mee.

Alleen het SGP was tegen en dat moet je Ben Engberts nazeggen: hij is en blijft principieel.

Nu hoop vurig ik dat de Vroomshopers dezelfde inzet en betrokkenheid tonen, nu het om het nieuwe activiteitencentrum gaat. Goed dat de Fortwijk voor ongewenste ontwikkelingen is afgegrendeld, maar nu gaat het zeker meer dan ooit om de toekomst van ons centrum. Dat moet toch kunnen bruisen van cultuur, sport, gezondheidzorg en onderwijs.

Vroomshoop heeft meer dan 150 jaar getoond van alle markten thuis te zijn en nu zelfs elke week. Dit onomstreden kloppende hart van Twenterand verdient een leefbaar centrum, het duurt gewoon veel te lang. Dat geldt overigens ook voor de ontwikkeling van de woningbouw, denk aan Vroomshoop-Oost. We zijn in feite in het verleden met ziel en zaligheid verkocht aan de projectontwikkelaar. Er moet geïnvesteerd worden in geld en visie en een gemeentebestuurder moet niet alleen trots zijn als door een “zuunig” beleid de gemeente financieel er goed op staat. Visionairs gevraagd, dat is beter dan boekhouders.

Ik denk overigens ook dat de gemiddelde Vroomshooper het niet zoveel kan schelen in welke gemeente hij of zij uiteindelijk woont bij de schaalvergroting, die er vroeg of laat toch komt. Lokale herkenbaarheid en identificatie, de eigen roots, dat telt vooral.

En ook: bestuurders worden op hun daden beoordeeld. Leuk, die persoonlijke ontboezemingen van de bestuurders wekelijks in de Vriezenveense Courant. Beter lijkt het nog als daarnaast het “Geen woorden maar daden” opgeld doet, dat moeten we hebben.

Maar goed, Vroomshoop kende onlangs al een lentefeest en een Paasshow en maakt zich op voor een gezellig Koninginnefeest. Dat met maar liefst vijf Vroomshoopse gedecoreerden in de Orde van Oranje Nassau in ons midden: Joop Lantink en Stef van Laar, de onvermoeibare sjouwers van Vroomshoopse Boys en verder Carolien Eggens, Joke Netters en Jan van Tebberen, noeste pro Deo werkers binnen het lokale hervormde kerkenwerk en bekend van andere activiteiten, waarbij het vier mei comité Vroomshoop. Gewone mannen en vrouwen, die het dienen verstaan. Ze lopen niet met de borst vooruit, maar laten zien en merken wat “gewoon doen” betekent. Zo ben je het best af in Vroomshoop en daar niet alleen, zeker weten.

Vroomshoop: met elkaar en voor elkaar

2011-04-03T13:35:00.000-07:00

Wat een uitgekookte machtspoliticus, de Maxime Verhagen van het CDA. En ook: een professional, die weet hoe de hazen lopen, maar helaas voor hem en ons idealisme missend. Op de dag dat de beslissing moest vallen, wie de voorzitter van het landelijke CDA zou worden, pakte Maxime groots uit in het Algemeen Dagblad. Voorspelbare en slim bedachte teksten: Maxime was het die vooral de PVV wilde aanpakken, maar het bestuur had dit destijds verboden. Met andere woorden: kies nou gewoon kandidaat burgemeester Sjaak van der Tak van Westland, die weet van wanten en is praktisch ingesteld. Ruth Peetoom houdt net als Job Cohen meer van thee drinken en ziet de PVV niet zitten, niet zo handig als je net Wilders c.s hebt gedoogd. Gelukkig kwam dit mediaoffensief van Maxime Verhagen te laat, want de leden van het CDA kozen in grote meerderheid voor Ruth Peetoom. Een bruggenbouwer en niet behorend tot de elitaire partijtop, die alleen maar rechtsaf wil. Niet voor niets had politieke brekebeen Hans Hillen zijn protegé Maxime Verhagen eerder al als de CDA-leider bij uitstek uitgeroepen. Doorzichtige paniekvoetbal, die al helemaal verdwaald is in de Haagse jungle en de Libische woestijn. Gelukkig: de nu gewezen predikante Ruth Peetoom wordt voorzitter en kan het CDA weer een smoel en meer inspiratie geven. Terug naar de bron, het is echt nodig om weer herkenbaar te worden als Christen Democraten. Waar het dogma van aangewezen en niet gedragen leiders toe leidt, leerde het slechte voorbeeld van de lokale CDA-aanvoerder Couzijn Bos wel.

Dalen we af naar de lokale politiek, dan vat op hoe oorverdovend stil het is rondom het aanstaande activiteitencentrum in Vroomshoop. Natuurlijk, het is de periode van inspraak, maar toch. Wat ik mis is de vastberaden wil van de gebruikers om er samen iets goeds en iets moois van te maken. Het kan er zijn, maar ik hoor of zie dat niet. Dit is een historische kans voor Vroomshoop, die niet vergooid mag worden. De neuzen moeten nu meer dan ooit dezelfde richting op staan.

Het Maatschappelijk Cultureel Centrum loopt na meer dan een halve eeuw nu echt op z’n laatste benen. Het droomscenario was natuurlijk ook nu nog een bloeiend MCC, zodat de overstap naar het nieuwe multifunctioneel centrum als vanzelf gezet kon worden, samen met het jongerencentrum Het Front. Niets is minder waar. Het MCC-bestuur past vooral op de winkel en lijkt zich niet druk te maken over die aanstaande promotie naar een eigentijds centrum. Dat is jammer en dat moet toch anders kunnen. Laten we de krachten bundelen en inspiratie uitstralen en daadkrachtig zijn, nu het nog kan.

Zoals eindredacteur Han Pape van het opinieblad De Roskam afgelopen vrijdag over Vroomshoop schreef over ons Kanaaldorp: “Het Front leeft en variatie genoeg in Vroomshoop. De Dijk komt er graag, metalbands zetten de zaal op de kop en Gerard Oosterlaar, Bas van den Toren en Hans Nieuwenhuis maakten er in het nagenoeg uitverkochte Fronttheater ook een mooie avond van onder de welluidende titel Hej’t of Kriej’t en met een mix van Sallandse inslag en Vroomshoopse kwinkslag. Niet alleen jongeren zijn in de wolken, ook de Stichting Levend Vroomshoop, die Höllenboer naar het kanaaldorp haalde, maakt gebruik van de accommodatie. Dat is typisch Vroomshoop: met elkaar en voor elkaar, een frontdorp in alle betekenissen. Van de eerste smoessiesmakers tot de eerste kievitseivinders, alles is mogelijk”, zo schrijft Pape.

Dat zijn inspirerende woorden, die we ons eigen moeten maken. Daar kunnen we echt wat mee en dit bewijst dat er heel veel potentie in ons dorp is wat cultuur betreft. Vroomshoop bruist volop verdient gewoon een nieuwe maatschappelijk-cultureel centrum met daarbij sportvoorzieningen. Het is juist een onmiskenbaar voordeel, dat zo’n cultureel centrum niet verwant is met een kerk. Dat lijkt op vrijheid in gebondenheid en juist bij cultuuruitingen in een theater past dat niet.

Ben ook benieuwd hoe dat marktgebeuren in Vroomshoop de komende tijd invulling krijgt. Gemeentebelangen Twenterand bepleit ook een wekelijkse markt zonder beperkingen in Vroomshoop en daar is geen woord Frans en juist wel Engels bij. Prima, past bij de ambities van Vroomshoop als regionaal koopcentrum en komt in onze kraam van pas.

We moeten kracht uit stralen en op z’n tijd ons laten horen en zien. Den Ham toonde zich weer eens als een diervriendelijk dorp en dat op spectaculaire wijze. De 330 kilogram wegende Bengaalse circustijger Ceasar werd niet tandeloos, dankzij een vakkundige ingreep van dierenarts Bulle Koster en vader en dochter Johan en Maaike Dam oet ’n Ham. Dat kan ook niet anders met een briesende leeuw in het aloude gemeentewapen van Den Ham, waar wij eens toe behoorden. In dat politieke dierenrijk ging het er in het verleden wel eens wild aan toe, denk aan het gemeentehuis en aan de zwembaden, maar uiteindelijk vonden de volkeren elkaar in het grote rijk van Twenterand.

Het kan verkeren: de leeuw, de tijger en het lam leven vreedzaam en vreetzaam samen in het Zandstuvebos. Nu nog het gelijknamige grill- en partycentrum van de familie Blekkenhorst in Den Ham de kans geven om uit te breiden en dan kunnen we nog meer samen halfweg feest vieren in een mooi oord(t). Soms verlang je naar een paradijs op aarde, altijd beter dan een toren van Babel of Ajax Amsterdam.

Johan Ekkel speelde vanuit de kleine kracht van toewijding, geloof en liefde

2011-03-23T16:40:00.001-07:00

Op de markt is uw gulden een daalder waard. Dat was meer dan een eeuw de slogan op de Kanaalse markten aan de Hoofdstraat, de Julianastraat, het Oranjeplein en De Koele. Die oude foto’s bij hotel Koekoek zijn welhaast legendarisch met vele vrouwen langs het kanaal op zoek naar een geschikt en voordelig “keupie” en de textielbranche deed het goed. De keals zaten in café Koekoek of bij Hendrik van den Bosch even verder op. Soms was het ook een Jennegiesmarkt met paraderende schoonheden, die in het oog vielen. Handjeklap was er ook en je moest een peerd niet in de bek of een koe in de kont kiek’n. Suukerfreekie kreeg later langs de Julianastraat op de woensdagen concurrentie van Snoepdiek, die strategisch net voor de gereformeerde school stond. Het bellegie rinkelde die ene dag wat minder in het knusse winkeltie van Schippers. Die heerlijke spekkies, de veterdrop en de koetjesrepen vonden gretig aftrek bij ons.

Later werd de markt op het Oranjeplein bij het MCC de plek van kopen en gezellige ontmoeting en nu is het dus de Koele van Ensing, één keer in de twee weken. Dat gaat veranderen, elke week markt en dan op dinsdag. Maar, en daar wringt de schoen en dat zeker niet van Schuurman: er mogen maximaal tien kramen in Vroomshoop staan opgesteld. Die beperking geldt ook voor Westerhaar. Niet voor Vriezenveen, daar mag een onbeperkt aantal kramen staan. Ook niet voor Den Ham, want daar mag wat de markt betreft helemaal niets. Inderdaad: ik vind het maar niks. Waarom dat maximaal aantal kramen? Of is er een behoefte- of een koopstromenonderzoek geweest door de marktkooplieden? Van Goor c.s. moeten uiteraard de tering naar de nering zetten en moeten keuzes maken. De gemeente Twenterand kan naar mijn stellige overtuiging dit niet op z’n beloop te laten, ook al is de markt geprivatiseerd. Vroeger vormden de regulering van markten een belangrijke bevoegdheid van de gemeenteraden. Dat kwam echt in hun kraam te pas. Nu de wereld, de middenstanders en het koopgedrag veranderd zijn, is dat natuurlijk anders geworden. Maar, zoals iemand terecht schreef: Vroomshoop is niet voor niets een regionaal koopcentrum bij uitstek. Dat moet je niet willen afremmen. Daarom hoop ik dat die maximalisering van kramen van tafel gaat en dat de markt in Vroomshoop niet gaat inkrimpen.

Het gemeentebestuur greep wel krachtdadig in bij het handhaven in de Pollen. Er zijn illegale bouwactiviteiten gepleegd en de bewoners Stoopendaal en Dekker zijn het haasje, punt uit. Nu wil het toeval dat Marjan en Paul Stoopendaal zich metterdaad inzetten voor Manna. Voedselpakketten worden aan arme gezinnen gegeven en zoiets kan toch op extra sympathie rekenen. Zoals te verwachten sprongen daarom ook CDA-leider Jan Kuilder en CU-leider Gerjan Smet onmiddellijk in de bres, over referentiekaders gesproken. Kuilder weet nu al dat de gemeente Twenterand fout zit en dat deze nobele weldoener uit de Pollen geen blaam treft. Wat aandoenlijk, ik zie de beide heren nog niet voor elke willekeurige burger, die de wet overtreedt, in het geweer komen. Je maintiendrai, ik zal handhaven, dat is een opgave voor het college van burgemeester en wethouders en de gemeenteraad is het die voor de goede verordeningen moet zorgen. Dus niet op stoel van het college gaan zitten graag. Maar goed, niet bij brood alleen en voedsel voor onderweg zetten mensen in beweging. Selectieve verontwaardiging kan mij kwaad maken.

Nederlands herrijst in crisistijd, maar zeker niet politiek gezien. Het geschutter in de Libische woestijn met de onbezonnen reddingsactie van de ingenieur van Haskoning: zeker geen zand erover. Dat moet je niet aan incompetente politici overlaten, die vormen meer een crisis dan een team, dat is de kern van de zaak. Dan de heldhaftige luchtsteun, die er nu van Nederlandse zijde komt en die het wapenembargo moet beschermen. Flauwe kul, daar wordt geen enkel wapen over zee vervoerd: louter symboolpolitiek. Nu wordt door de PVV voorgesteld de kosten op ontwikkelingshulp te korten. We kunnen beter de PVV ontwikkelingshulp geven in de vorm van een cursus menslievendheid en derde wereldproblematiek.

We leven sowieso in een verwarrende tijd, waarin de dode ijsbeer Knut in Berlijn alom wordt betreurd en een heus condoleanceregister wordt aangelegd. Dan doen me die beelden van die Japanse massagraven met al die slachtoffers van de tsunami toch oneindig veel meer.

Dan raakt het je dat er zoveel onschuldige burgerslachtoffers vallen in Arabisch landen. Dan neem je ontroerd kennis van het overlijden van onze plaatsgenoot Johan Ekkel.

Velen in verzorgingshuizen en verpleeghuizen wist deze beminnelijke Vroomshoper jarenlang te bereiken met zijn accordeon en orgel. Hij speelde daar tot voor korte tijd nog, totdat het door zijn ziekte echt niet meer kon. Die vertrouwde liederen vonden hun weg naar de harten van de mensen. Daar werd gevoeld: Johan speelt in zijn kleine kracht van toewijding, geloof en liefde. Niet groots en meeslepend, maar juist in alle eenvoud en de juiste snaar rakend. Zo herinneren wij Johan Ekkel in dankbaarheid. Zoals Sytze de Vries in Zingend Geloven het zo treffend verwoordde: “Al is mijn stem gebroken, mijn adem zonder kracht, het lied op andere lippen, draagt mij dan door de nacht”.

Waar blijven de ambities van Twenterand?

2011-03-16T13:19:00.000-07:00

Wat kan een mens nog meer verdragen? Een zware aardbeving, een verwoestende tsunami, een levensgevaarlijke kernramp. Dat is Japan, maart 2011. De moderne mens kan veel, heel veel, maar is vergeleken met het ontketende natuurgeweld niets. Vele duizenden doden en onlangs spoelden op een ochtend 2000 lijken aan op de Japanse stranden. Je hoort wel eens van ouderen, die de watersnoodramp in Zeeland in 1953 meegemaakt hebben, angstaanjagende verhalen. Áchter elke dode schuilt een persoonlijk verhaal. Bij al deze onvoorstelbare rampspoed kun je ook vaststellen, dat door de grondige voorbereiding van de Japanners nog veel meer leed is voorkomen. Zo werden direct na de aardbeving vele duizenden leerlingen van scholen naar hoger geleden gebieden geëvacueerd. Tegelijkertijd spoelden daarna vele ouders en grootouders in de lager gelegen gebieden weg door de verwoestende tsunami, die een kwartier na de aardbeving z’n allesverwoestende spoor trok.

Dan de reacties, met Europa voorop, die alle 143 kerncentrales aan een stresstest onderwerpt. Als het kalf verdronken is, dempt men de put. Kan zoiets niet eerder bedacht wordt. Maxime Verhagen sprak als minister van economische zaken niet lang geleden over de te verwaarlozen risico’s waar het om kernenergie gaat. Het leek wel of hij toen zelf in de olie was. Toch klinken holle vaten soms het hardst, als je al de meningen hoort. Het gaat uiteindelijk om de vaten olie, de beurzen en de geldkoersen, om de wereldeconomie.

Wat mij op het netvlies gebrand staat is de enorme discipline van de Japanners. Water wordt uitgedeeld aan mensen, die rustig hun beurt afwachten in een keurige rij. Niet direct is er de focus op de schuldvraag, denk eens aan Moerdijk in ons land, maar richt alles zich op de hulpverlening en de onderlinge solidariteit. Japan kent een eeuwenlange bewogen geschiedenis en is van ver gekomen. Dat heeft ook met zo’n grondhouding te maken.

Dan Nederland, dat zich blijkens uitlatingen van Jeanine Hennis-Plasschaert, de nummer 4 van de landelijke VVD, druk maakt over hoofddoekjes. Heeft zo’n mens nou niks anders aan haar hoofd? De partijen met vrijheid in hun naam beletten dat anderen. Het is en treurspel zonder weerga en door wie worden we in hemelsnaam bestuurd?

Dan dalen we verder af, naar de gemeente Twenterand. Terwijl de wereld brandt en we op zoek zijn naar alternatieve energie, heeft het college van burgemeester en wethouders over duurzaamheid gesproken. Het wakkere college wordt gesteund door de coalitiepartners het CDA en Gemeentebelangen. Zo de wind waait, waait m’n jasje en the answer my friend in blowing in the wind. Maar geen windmolens in onze gemeente en nog sterker: de ambitie voor duurzaamheid is drastisch, zo niet dramatisch bijgesteld. Dat gaat van 40% naar 4% in 2020 en goed beschouwd is dat een treurige zaak, juist in deze tijd. Van de schone voornemens komt niks terecht en die bittere constatering is ook PvdA-leider Hans Zebel toegedaan.

Burgemeester Visser kapte Don Quichotte Zebel tijdens de raadsvergadering af en verweet hem dat hij geen stemverklaring gaf, maar politiek bedreef. Volgens het reglement van orde wellicht juist, maar de vraag is of Zebel juist op dat moment de wind van voren moest krijgen. Maak van je hart geen moordkuil en dat zorgt toch juist voor positieve energie. Realisme akkoord, maar idealen zomaar laten sneuvelen is allesbehalve een duurzaam beleid.

In Vroomshoop wordt van de nood en deugd gemaakt door het lokale vier mei comité. Op het Vredesplein werd de herinneringsplaquette met daarop tien namen van slachtoffers door een ongelukkige manoeuvre met een vrachtwagen vernield. De nieuwe plaquette krijgt de extra naam van Wietse Hof, die op 43-jarige leeftijd op 7 oktober 1944 aan de gevolgen van z’n verwondingen overleed. Een burgerslachtoffer,die geveld werd door Duitse kogels, wordt op 4 mei met anderen herdacht en dat is goed. Oorlogen zijn ook verwoestend voor al die onschuldige burgers, denk aan Libië. Waar blijven Europa, Amerika en de Verenigde Naties nu? Of heeft Farce Majeure ook nu nog gelijk: Koeweit kiele kiele Koeweit. Wat in het vat zit verzuurt niet, vooral als het olie is. Ook Khadaffi weet dat maar al te goed.

Vroomshoop is politiek zendingsgebied geworden

2011-03-07T15:05:00.001-08:00

De verkiezingskoorts was plotseling verleden tijd.

Afgelopen woensdagavond hielden de leiders van de VVD en het CDA ineens hun mond en hadden zelfs geen trek meer in een lijsttrekkersdebat op de TV. Nog geen 24 uur daarvoor waren ze niet van het scherm af te slaan of te branden. De teleurstelling was voelbaar, de rechtse coalitie had de felbegeerde meerderheid voor de Eerste Kamer niet gekregen van het stemvee. De opmars van het PVV was ook verminderd en dat lijkt het begin van het einde.

Het zwaar verliezende CDA was plotseling weer in verwarring door de openlijke steun afgelopen weekend van Hans Hillen en Henk Bleker voor hun beschermheer en baantjesbezorger Maxime Verhagen. Die is volgens Hillen en Bleker de leider van het CDA en dan moet je er meteen bij denken: niet de nieuwe aanstaande voorzitter van het CDA. Een doorzichtig één-tweetje van de mastodonten Hillen en Bleker, dat weer de oude politiek van achterkamertjes en verdeel en heers weerspiegelt. Intussen lijkt Jan Nagel met z’n one issue-partij 50Plus naar de Eerste Kamer op te rukken en hij kan weelens de nagel aan de doodskist van het gedoogkabinet Rutte worden.

Even weg van Den Haag en z’n machtspelletjes: het ging toch tenslotte om de Provinciale verkiezingen, je zou het haast vergeten. Beperken we ons tot de gemeente Twenterand, dan zien we dat het CDA op 2 maart 4427 stemmen veroverde, een verlies van 16.53% ten opzichte van de vorige PS-verkiezingen in 2007, oei. De PvdA kreeg 2014 stemmen en steeg met 2.93%, toch opmerkelijk. De Christen Unie werd derde met 2154 stemmen, een verlies van 1.49% valt tegen. De VVD werd de vierde partij met 1375 stemmen, een winst van 2.47%. De PVV kreeg in één klap 1267 stemmen, de SP 733 stemmen, de SGP 691 stemmen, 50Plus 300 stemmen, D’66 455 stemmen en Groen Links 290 stemmen.

Zoomen we in op Vroomshoop, dan valt allereerst op dat we qua politiek een zendingsgebied zijn geworden. In het stembureau in de brandweerkazerne aan het Plantsoen was een opkomstpercentage van slechts 38,03%. In geheel Vroomshoop werd 46,95% genoteerd, terwijl geheel Twenterand 54.69% scoorde. Ook in Westerhaar waren de opkomstpercentages onder de maat en Den Ham en Vriezenveen scoorden veel beter.

Het CDA haalde in Vroomshoop 930 stemmen, tegen 1258 in Den Ham, 295 in Westerhaar en 1735 in Vriezenveen. Voor de PvdA waren de aantallen respectievelijk: 446, 612, 166 en 930. Voor de Christen Unie zag het beeld er als volgt uit: 446, 612, 166 en 930 en voor de VVD 245, 301, 97 en 692 voor Vroomshoop, Den Ham, Westerhaar en Vriezenveen.

De SGP heeft verreweg de meeste aanhang in Vriezenveen (512 stemmen tegen 54 in Vroomshoop en Den Ham) en zowel de SP, D’66 en 50plus haalden in Vroomshoop met respectievelijk 235, 113, en 114 de nodige stemmen en dat gold ook voor de andere kernen. Groen Links, dat onlangs toch een eigen afdeling in Twenterand oprichtte, kreeg opvallend weinig stemmen, in totaal 290, met 91 in Vroomshoop.

Het CDA vond de grootste aanhang in Den Ham en Vriezenveen (44,5% en 41.2% van de stemmen), terwijl Vroomshoop (28,05%) en Westerhaar (19.7%) aanzienlijk minder scoorden. De PvdA vindt de grootste aanhang in Westerhaar (29.2%) met Vroomshoop als tweede (18.7%. De CU vindt de grootste aanhang in Den Ham (21,97%), terwijl Westerhaar met 11,24% van de stemmen ver achterbleef

Wat leert ons dit? Dat de vaak traditionele stemmers in Den Ham en Vriezenveen hun partijen onverminderd blijven steunen. Dat het uitdelen van kadootjes net voor de verkiezingen (denk aan het gewijdigde LOG-standpunt van het CDA) nauwelijks effect sorteert. Dat aanspreekbare kandidaten ook stemmen trekken, denk aan Martha van Abbema. Dat nieuwkomers als de SP, 50Plus en de PVV aanzienlijk beter scoren dan Groen Links.

Het leert ook dat de politieke interesse in plaatsen als Vroomshoop en Westerhaar tot een historisch dieptepunt is afgezakt. Verklaring: weinig aansprekende politici, geen wethouders van partijen, die meedoen en ook politiek, die niet leeft.

Mensen zitten ook beslist niet te te wachten op eindeloos gekissebis in de gemeenteraad, hoe burgerpartipatie al dan niet vorm kan worden gegeven. Ze lezen met plaatsvervangende schaamte de polemiek over de zwembaden, waarbij geldt: eigen volk eerst.

Ze constateren dat de besluitvorming over het nieuwe activiteitencentrum in Vroomshoop een gebed zonder eind lijkt. Wat we nodig hebben zijn karaktervolle bestuurders, die kloeke besluiten nemen. Die zich met hart en ziel inzetten voor economische voorspoed en voor het welzijn van alle burgers. Die herkenbaar en aanspreekbaar zijn en niet vooral in de rode burcht aan het Manitobaplein in Vriezenveen te vinden zijn. Die de bijstand niet afschuiven richting de lokale kerken, alsof we weer de armenwet en de afhankelijkheid van de twintigste eeuw terug krijgen. We hebben nieuw elan nodig, dan krijgen mensen eindelijk eens een warm gevoel bij de gemeente Twenterand.

Gerjan Smelt verdient de missmoes

2011-02-25T15:01:00.000-08:00

In het verleden kende Vroomshoop een zogeheten missmoes van de carnavalsvereniging de Smoezen. Advocaat Ger Vermeulen stigmatiseerde de Vroomshopers en zette hen neer als werkschuwe uitkeringstrekkers. Vermeulen nam de reacties sportief en kon met eigen ogen zien en merken dat er veel goeds uit Vroomshoop komt. Een volgende serieuze kandidaat voor een missmoes heeft zich aangediend: Gerjan Smelt, fractieleider van de Christen Unie. Maakte voor de verkiezingen in het geniep afspraken over de nieuwe coalitie met zijn plaatsgenoot lijsttrekker Couzijn Bos van het CDA. Die trok in z’n val meteen Smelt mee, die door de tussenkomst van Gemeentebelangen Twenterand tot de oppositie veroordeeld was. Het orakel uit Vriezenveen laat nu weer van zich horen en vraagt ineens vanuit het niets een spoeddebat over de zwembadenkwestie aan.
Er is groot onderhoud in de vorm van coating voor De Zandstuve nodig, maar meneer Smelt kan het beter dan wie ook bekijken en oordeelt dat niet nodig is. Hij gaat nog een stapje verder: de veiligheid van de bezoekers van het bad loopt geen gevaar. Daarom, als het aan Smelt ligt, snel in debat en als het even kan De Zandstuve laten verpauperen. Dat is toch ongehoord, zo’n stellingname. Over Den Ham of Vriezenveen hoor je Smelt niet, want daar zit het grootste potentieel kiezers. Bovendien heeft fractiegenoot Henk Veurink bij de keuze van het gemeentehuis in Vriezenveen z’n achterban in Den Ham beloofd, dat de voorzieningen, dus ook het openluchtzwembad De Groene Jager, in stand zou blijven .
Wel neemt Smelt het op voor de Plump in Westerhaar en dat is wat mij betreft op zich het enige positieve. Wie node in deze CU-fractie wordt gemist is Martha van Abbema, die, als je de insiders mag geloven, nog een echte toekomst als politica voor zich heeft. Dat te beginnen met de Provinciale Staten en wie weet naar de Tweede Kamer. Zij heeft er de potentie voor en stond als wethouder goed aangeschreven.
De domme uitspraken van Smelt, die ook geregeld op de rem trapt wat het Vroomshoopse activiteitencentrum betreft, zorgt voor een onnodige rimpel in de vijver. Want natuurlijk vecht iedere grotere kern voor z’n voorzieningen, in dit geval de zwembaden. Bij deze publieke discussie is het overigens van de kant van Vroomshopers opvallend rustig en dat vind ik verstandig. Mangs is het kloek a’j oe oe stil hoaldt en in dit stadium moeten we nuchter afwegen wat het beste is.
De strijdbare Hammer dorpsraad, toch ook een beetje het kindje van wethouder Johan Oordt, zorgt, met alle respect, ook al niet direct voor eenheid in verscheidenheid in de gemeente Twenterand door net te doen dat de grenzen bij dit zo mooie Brinkdorp ophouden. Gedeelde smart is halve smart lijkt niet besteed aan de verwoed voor hun zwembad vechtende Hammenaren en zelfs politicus Chris Walraven krijgt er in het eigen Brinkdorp stevig van langs. Dat komt alleen omdat de welbespraakte VVD’er zich niet direct achter de Groene Jager schaart. Ik ben ook zeer benieuwd of Gemeentebelangen de verkiezingsbelofte van vier zwembaden open overeind kan houden.
De gemeentepolitiek wordt zo wel; erg versmald tot de zwembaden met nog steeds een oorverdovende stilte vanaf het Manitobaplein. Een eigentijdse levensloopbestendige gemeente moet toch veel meer met de agenda van de toekomst bezig zijn met bij voorbeeld jeugdzorg op het bordje en de sociaaleconomische ontwikkelingen. Revitalisering moet zich niet alleen beperken tot industrieterreinen, al is op zich dat wel en uitstekende zaak. Breedband betekent ook op een ander vlak automatisch een goede band met de bevolking en dan niet net voor de verkiezingen. Dezelfde digitale taal spreken en dat met gevoel.
De inloopbijeenkomst zo vlak voor de verkiezingen van 2 maart van het CDA in het parochiezaal aan de Geerdijk doet wel erg krampachtig aan. De argwaan van de kiezer zit er nog megadiep in. Lijsttrekker Theo Rietkerk en nr. 6 onze Henk Kerkdijk kunnen praten als Brugman, maar dat helpt nog niet echt. In Brabant wordt zonneklaar aangegeven, dat directe boerenbelangen bij invloedrijke CDA-bestuurders bij besluiten over het LOG meespeelden en dat was in Twenterand in de vorige colleges niet anders.
Net als Wim Kan noemen we geen namen. Herstel van vertrouwen is het devies van het door de laatste verkiezingen, zowel landelijk als lokaal, aangeslagen CDA, ook in Twenterand, en dat kost tijd.
Terwijl het wereldtoneel met name in de Arabische landen zeer onrustig is, komt ineens het bericht voorbij dat de omvang van de wapenhandel per jaar 300 miljard Euro bedraagt. Dat nog zonder de cijfers van China, want die zijn niet bekend. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Nederland deelde mee, dat voorlopig afgezien wordt van het leveren van wapens aan Libië totdat de rust is weergekeerd. Laat die zin eens op je inwerken, het is toch om je diep voor te schamen als beschaafd land. Het visioen dat zwaarden tot ploegmessen worden omgesmeed is nog lang niet bewaarheid.
Laat ik Vrooms-hoopvol eindigen met het 60-jarige jubileum van het christelijk mannenkoor Vroomshoop, waarin naast Vroomshopers ook vele Hammenaren en ook Vriezenveners meezingen. Dat is nou een voorbeeld hoe het kan en eigenlijk: hoe het moed. Samenwerking en vriendschap houdt gelukkig niet bij grenzen van dorpen, gemeenten of landen op. Harmonieus en melodieus samen zingen: dat moet eens vaker gebeuren in de gemeente Twenterand en daarbuiten.

.

Landgenoten!

2011-02-21T11:36:00.000-08:00

Onze goede huisvriend Huib Oosterhuis leek mij even in verlegenheid te hebben gebracht. Wie mij kent, weet dat zoiets niet gauw gebeurt. Schone schijn en blauw bloed, gaat dat samen? Soms wel, maar ik heb nu besloten alle schroom van mij af te werpen. Ongecensureerd dus en dat past wel in uw mooie en nog jonge dorp Vroomshoop, waar mijn oudste zoon Alex in 2009 nog op de korrel werd genomen. Op het landelijke Oranjecongres in het baptisten centrum ’t Lieniezer, nog wel, afschuwelijk, dat was toch ongehoord! Goed dat die voorzitter Reijer Dooijeweerd daarna is afgetreden, zoiets laat je toch niet toe. Mag die lieve jongen niet samen met zijn gezinnetje genieten in Mozambique, het was een maximale schande. Maar goed, jullie hebben iets goed gemaakt door het Amaliaplein te benoemen en de Beatrixstraat tot Koningin Beatrixlaan te promoveren. Natuurlijk denk ik ook aan de Julianastraat en het Julianplein, de Prins Bernhardstraat, het oranjeplein, de Irenestraat, de Marijkestraat, de Margrietstraat, het Willem Alexanderplein en de Clausstraat. Dat noem ik nog eens respect voor het vorstenhuis. En aan die koninklijke Beatrixlaan woont ook nog eens de gerespecteerde musicus Gezinus M. Veldman, die mij op een van de vorige Koninginnedagen een heerlijke muzikale hutspot voorschotelde.
Toch bereiken mij bedenkelijke berichten uit jullie levendige dorp. Zo was de in de volksmond geheten SpiekerJozef aan het paaldansen op een gala en liep een andere zo eerzame dame Annelies in een niets verhullend tijgervel rond. Gij zult niet begeren en dat geldt zeker voor de postcodeloterij. Een gereformeerde dominee uit Friesland stond te oreren op het gala en dat vind ik weer mooi. Dat zou die afschuwelijke Geert Wilders willen verbieden. Geen onnodige vermenging onder elkaar, alleen maar echte Vroomshoopse autochtonen, dat staat deze engerd voor. De rechters wil hij zelfs gaan straffen. Als ze geen strenge straffen uitdelen binnen zes jaar, mogen ze naar het Riagg. Die Wilders moet niet op de stoel van rechters gaan zitten, maar moet zelf naar Dimence. Hij is toe aan een behandeling met hersenstamcellen. Laat hem nu niet listig in een slachtofferrol gaan aanmeten, want dat helpt hem alleen maar aan stemmen voor de Eerste Kamer, pardon: voor de Provinciale Staten.
Dat Smoezencarnaval in Vroomshoop verenigt toch alle gezindten, zo moet het dus. Neem die gift van de gereformeerde kerk voor de Mariakapel: om stil van te worden,. Dat noem ik nog eens ruim denken en dit mag ons ten voorbeeld zijn. Ook de actie voor Kika en het glazen café laten zien, dat er veel kan in jullie dorp en dat spreekt me aan. Als Alex het van me over neemt, ga ik dat penthouse aan de Puntkolk met het uitzicht op de brug en de vier zonen nog eens bezichtigen, wie weet. Jullie carnaval is een uiting van verbondenheid en solidariteit en dan maakt het niet uit welke achtergrond je hebt. Zelfs het voltallige college van de gemeente Twenterand was aanwezig. Dat wil zeggen: was er tijdens een gedeelte van de vrijdagavond. De wethouders Roel Koster en Jan Binnenmars bliezen vroegtijdig de aftocht in de aula. Waren ze beledigd door de teksten van de Smoessiesmakers? Als dat zo is, moeten deze gewichtige personen direct een lachspiegel aanschaffen en hebben ze van het carnaval niets begrepen. Ik hoop dat burgemeester Visser de volgende keer met een pittig weerwoord komt. Daar wachten de Smoezen op, want niks is fijner, als een bevroren turf ontdooit. Humor lijkt wel bij onze eerste burger te passen, ik ben benieuwd.
En nu ik toch bezig ben: de toekomst van de gemeente Twenterand baart mij zorgen. Buurgemeenten hakken terecht de knop door en gaan intensief samenwerken. Posities van gemeentebestuurders zijn daaraan ondergeschikt. Niet het pluche, maar de meerwaarde van samenwerken geeft daarbij de doorslag.
De discussie over jullie zwembaden leert weer eens dat kernen vooral voor zichzelf opkomen, en een ander niets gunnen. Egoïstisch en egocentrisch dus en altijd uitgaan van het eigen gelijk en dat haat ik nu zo als bruggenbouwer. Daarom mag ik die Geert Wilders ook niet luchten of zien, maar goed, dat mag ik weer niet zeggen in de Troonrede. De Vriezenveners pleiten voor de Stamper, die de Hammenaren willen sluiten. De waarheid ligt altijd in het midden, zeggen we in Vroomshoop en Westerhaar. Ik heb gezegd, leve de koningin.

CDA maakt reuze ommezwaai: het is bij de wilde zwijnen af

2011-02-14T14:26:00.001-08:00

Zoals verwacht: Hosni Mubarak heeft de handdoek in de ring geworpen. Het Tharirplein in Caïro heeft een magische klank gekregen. Net als in Turkije is het leger nu min of meer de baas en dat betekent ook dat de Amerikaanse miljarden en ook de toeristen blijven komen. De Shalom lijkt behouden te blijven en die stabiliteit in het Midden Oosten is nodig. Laatste twitterbericht was dat de aangeslagen farao Mubarak zelfs buiten westen is. Niet buiten “het westen”, maar de opperheerser van de Nijl leek zelfs even in coma te zijn. Nu gonst het natuurlijk van geruchten, maar toch. Er ging “en plein publiek” al een verhaal dat Mubarak het dodenrijk tussen de Eufraat en de Tigris betrad en daar zijn geëlimineerde illustere voorgangers Nasser en Sadat begroette. Die vroegen Mubarak of hij vergiftigd of vermoord was. “Nee, facebook”, antwoordde Mubarak.

Dalen we af naar de politiek van de lage landen, die inderdaad ook weinig niveau heeft. De linkse partijen doen er alles aan om de PVV onderuit te halen. Daar is alle reden voor, maar ze kunnen toch veel beter laten zien waar ze zelf echt voor staan. Geert Wilders wil nu opeens tuigdorpen en heeft al zelfs speciaal kamers gereserveerd voor leden van zijn fractie. De lijsttrekker van eerste kamer Machiel de Graaf wil alle hoofddoekjes verbieden en heeft het niet over Staphorster klederdracht of joodse keppeltjes. Wie haat zaait, zal wind oogsten. De kruik van de PVV gaat zolang te water tot ie barst en het kan niet anders, of dat gaat gebeuren. Dat die beweging nog zoveel aanhang heeft komt enerzijds door de zwakte van de andere politieke partijen, anderzijds door het gebrek aan politiek benul en historisch besef van veel Nederlanders.

Weer een trapje lager en wel dicht bij huis natuurlijk is de gigantische ommezwaai van het CDA wat het LOG en de intensieve megastallen betreft. Deze reuze ommezwaai stemt ook VROM? tevreden: het is bij de wilde zwijnen af. Onze Henk Kerkdijk, die nu levensgroot op de billboards prijkt als de nummer 6 van het CDA, legt in een reactie om Scholleproat uit hoe het zo is gekomen. Toch denk ik dan: had dit eerder zo naar de bevolking uitgelegd. Ook in Oirschot in Brabant geven die megastallen (fijn)stof tot nadenken. Inderdaad: beter ten halve gedraaid dan ten hele verdwaald. Maar toch: de timing zo net voor de Provinciale verkiezingen roept grote vraagtekens op. Een Eerste kamer en stallen hebben toch wel iets gemeen met elkaar.

En krijgen next door farmers veel minder mogelijkheden dan Family farmers vanuit het verre Brabant? Gemeentebelangen wil nu het zekere voor het onzekere weten en wil CDA-lijsttrekker Theo Rietkerk vastpinnen op een helder mega besluit. Mijn advies: eerst alles goed wegen (inclusief de varkens) en dan richting de burgers, boeren en buitenlui bewegen met een heldere stellingname.

Burgerparticipatie komt er wat Gemeentebelangen Twenterand betreft voor de zwembaden en de bibliotheken. Eerst moet nog uitgebreid een nota worden besproken, voordat het groene licht wordt gegeven voor de vorm van inspraak. De PvdA-leider Hans Zebel heeft helemaal gelijk als hij stelt dat dit ongelukkige items voor zo’n vorm van inspraak zijn. Inderdaad: de bewoners van iedere dorpskern pleit voor hun eigen zwembad of bibliotheek en het wordt een Poolse landdag. Een Hammenaar die het opheffen van De Groene Jager bepleit, kan beter direct z’n verhuisdozen pakken. Een Vroomshoper, die De Zandstuve, dat ook wel het mooiste openluchtzwembad van Overijssel wordt genoemd, wil sluiten, kan beter eerst voor een buitenlandse reis van drie maanden boeken. De Westerhaarders, die de Plump afschrijven, worden gejonast en belanden in een andere plump. De Vriezenveners die hun Stamper opofferen, worden ook met de nek aangekeken. Kortom: politici, neem zelf uw verantwoordelijkheid en verschuil u niet achter de bevolking. De verkiezing is pas in 2014, dus…

Het speelkwartier vor de nieuwe raad is voorbij. Dan denk ik ook aan onze enige grote speeltuin Het Flierpark en de gemeenschapsruimte daarbij. Wat waren we destijds trots op de ontwikkeling van ons eigentijdse duivendorp. Die trots maakt plaats voor schaamte als we de situatie van nu beschouwen. Gelukkig komt Mijande Wonen samen met de bewoners in actie en wat mij betreft kan de gemeente Twenterand ook haar steentje bijdragen. Leefbaarheid in aloude volksbuurten is belangrijker dan megastallen en vier zwembaden.

Maar eerst aanstaand weekend de galavoorstelling van onze carnavalsvereniging de Smoezen, die allemaal vast weer gaan ontdooien in de aula van het Noordik. Ben benieuwd hoe de Smoessiesmakers Vroomshoop weer op de kaart zetten en de lachspiegel voorhouden. Als je je lachen om jezelf neem je een ander ook serieus.

Let my people go

2011-01-30T12:19:00.000-08:00

De wereld lijkt in brand te staan. Het domino-effect, destijds berucht van Vietnam, Laos en Cambodja, lijkt nu in het Midden Oosten van toepassing. De volksopstand in Tunesië was succesvol, nu lijken Egypte, Jemen en Jordanië te volgen, terwijl de onrust overal lijkt toe te nemen.

Dit doet natuurlijk aan de val van de Berlijnse muur met de val van de DDR denken of nog veel eerder: de Franse Revolutie of Russische revolutie van Vladimir Ilitsj Lenin of de Chinese revolutie van Mao Zedong, eerder ook Mao Tsje-Tung genoemd. Dit heeft ook alles te maken met het huidige nternet-tijdperk met z’n tweets en twitters en z’n Wiki-Leaks, waarbij iedereen blijkbaar alles van elkaar lijkt te weten. In vroegere tijden kon er met de waarheidsvinding volop gemanipuleerd worden, denk aan de aanpak van Joseph Goebbels in Hitler Duitsland. Macht bevond zich in strikt gesloten bolwerken en de propagandamachines draaiden op volle toeren. Nu is alles anders geworden en zelfs Noord Korea laat, al is het nog mondjesmaat, de vrije pers toe als er een wisseling is van de macht. De Egyptische president Hosni Mubarak stond altijd garant voor stabilisatie in de regio, maar werd er wel van buitenaf, met inbegrip van bondgenoot Verenigde Staten en ook Europa echt kritisch gekeken naar de zelfverrijking en corruptie? Het uit eigen kringen van vaste getrouwen steeds maar aanvullen, de uit het aloude democratische Griekenland bekende staatsvorm coöptatie, een vertrouwd verschijnsel in Egypte. Dat kennen we ook hier in Nederland, al wordt het wat subtieler “the old boys network”genoemd.

Hoe kan het anders dat vaste vertrouwelingen van Rutte en Verhagen van de een op de andere dag tot ministers en staatssecretarissen worden gepromoveerd. Dan kunnen het ook brokkenpiloten worden en daarvan getuigt al zo’n overspannen reactie van minister Uri Rosenthal van Buitenlandse Zaken op de doodstraf van Zahra Bahrami in de zelfstandige rechtstaat Iran. Doodvonnissen zijn helaas schering en inslag in vele landen, waarbij overigens ook de Verenigde Staten, China en Zuid Korea en daar hoor je opvallend weinig politici over. Komt er een dubbel paspoort om de hoek kijken met een Nederlandse relatie, dan wordt er moord en brand geschreeuwd. Het “dappere” Nederland bevriest zelfs alle contacten met Iran. Zullen ze in Teheran nu echt van onder de indruk zijn? Dit lijkt op selectieve verontwaardiging van Rosenthal, die beter op z’n plek lijkt bij het COT, die zich met andere rampen bezig houdt.

Terug naar walking with the Egyptians, dat doet denken aan het verzet tegen de farao’s van destijds. “Let my people go”, dat was destijds de boodschap van Mozes en Aäron, toen het Joodse volk werd onderdrukt. Nu moet de macht weer aan het volk komen, maar ook nodig zijn leiders met gezag. De westerse landen en ook Europa moeten zich ook uitspreken voor democratie, want in deze tijd met globalisering en z’n digitale revolutie ligt steeds meer open op straat. Dat biedt ook weer nieuwe kansen, want verantwoording afleggen en openheid horen bij een eigentijdse democratie. In het Midden Oosten zijn het niet alleen de belangen van Israël, die veilig gesteld moeten worden. Het gaat vooral om het tot recht komen van de belangen van meerdere volkeren en een doorlopend vredesproces. Op een nieuwe clash tussen Israël en de omliggende volkeren zit niemand te wachten. De Verenigde Naties moeten daar echt op investeren en wel zo snel mogelijk.

Vanaf het onrustige wereldtoneel terug naar Twenterand. De onrust rondom de langdurige absentie van CDA-raadslid Simone Boerkamp duurt maar voort. De voorzitter Huib Eshuis en fractievoorzitter Jan Kuilder hebben haar liefdesrelatie met een oud CDA-wethouder op vooral indirecte wijze scherp veroordeeld. Formeel wordt verwezen naar een recente motie van de landelijke CDA, die zoveel zegt, dat negatief voorbeeldgedrag moet leiden toe het beëindigen van de politieke loopbaan. De bal wordt nu heel opzichtig bij Simone Boerkamp neergelegd en dat lijkt me niet zo verstandig. Het is een voorbeeld van halfslachtig beleid en zelf de handen wassen in onschuld. Simone heeft nu een tijdelijke time-out gevraagd en is niet in staat om momenteel het raadslidmaatschap in te vullen.

Frouwke Bramer-Hegen uit Vriezenveen, intussen ook benoemd tot vice-voorzitter van het CDA Twenterand, valt in voor de periode 22 januari tot 12 mei. Hoe dit eindigt, weet ik niet. Wel lijkt dit weer op imagoschade voor het CDA Twenterand en daar is niemand mee gediend. De politiek is gebaat bij rust en vertrouwen en kan zich het beste bezig houden met zaken waar het werkelijk om gaat: welvaart en welzijn voor de burgers.

Gemeentebelangen Twenterand spreekt van een uitgedund bestuur, doordat kaderleden zijn gepromoveerd tot raadsleden. Dan maar familieleden in het bestuur benoemen, zoals dochters en echtgenoten en dat lijkt men niet zo’n handige zet. Is de kweekvijver zo klein of wordt voor de makkelijkste weg gekozen? Ook hier geldt dat coöptatie in de “Ons kent ons-sfeer” op den duur altijd verkeerd uitpakt.

Zeker is wel dat Levend Vroomshoop haar vitaliteit blijft bewijzen. Het bronzen kunstwerk “De levende Piramide” in de Koele is nu in eigendom van deze stichting. Verleden en heden worden door de verschillende generaties met elkaar verbonden en er staat nog heel wat op stapel. De actieve club van voorman Bert Dorresteijn gaat niet haar lauweren rusten, nu het standaardboek “Levend Vroomshoop” zo’n megasucces is geworden. Een dialectavond, historische wandel en fietsroutes, een fotokalender en nog veel meer zaken staan op het programma. Ook op andere wijzen worden de cultuur in Twenterand en ook in Vroomshoop vanuit de gemeente en vrijwilligers bevorderd, ook wat de kleinkunst betreft. Dat is goed, want dan komt een gemeenschap pas echt tot bloei. Tot slot nog even het gegeven dat meer dan 50.000 bezoekers blijkbaar de pennenvruchten van Hendrik van der Scholle hebben gevolgd. Het was tot mijn genoegen en dank voor de stimulerende reacties van de lezers en de prima samenwerking met onze Amerikaanse Vroomshoper Jan Kassies.

Slechts de allerwijsten en de allerdwaasten veranderen nooit van mening

2011-01-24T17:41:00.000-08:00

Vandaag, 24 januari, werd Vroomshoop opgeschrikt door een ongeluk bij de Tonnendijkbrug met drie gewonden. Nog steeds zijn verkeerslichten daar een brug te ver. Bijna ongelukken tellen niet mee en echte ongevallen zijn er te weinig in aantal, zo oordeelden al jarenlang de verkeersdeskundigen van de provincie Overijssel. Al voor de oorlog met relatief weinig verkeer was dit een levensgevaarlijke situatie. De ouderen herinneren zich vast nog wel de slachtoffers, die zelfs wel eens in het kanaal belandden en voor hun leven waren getekend. Zo hoorde ik afgelopen weekend nog een verhaal over de toenmalige dokter Visscher, die, met zijn auto komend van de Oranjestraat, werd geschept door een bus. Tegenwoordig krijgt Vroomshoop als regionaal koopcentrum heel veel aan verkeer te verstouwen en bij de viersprong bij de Tonnendijkbrug is het vaak ontzettend druk en gevaarlijk en dat wordt steeds gekker. Als brugwachter kan ik dat met eigen ogen zien. Dit lijkt me een mooi item voor de aanstaande provinciale verkiezingen. Het licht springt op rood en op groen en in Vroomshoop is altijd wat te doen. Wie weet kan ”onze” kandidaat Henk Kerkdijk daar wat aan doen.

Ja, er werd op mijn vorige column gereageerd op de term “onze”. Daarmee geef ik aan dat Henk Kerkdijk uit Vroomshoop komt, niets meer en niets minder. Als dat onze Florijntje geldt, geldt dat in dezelfde mate. Het probleem is, denk ik, dat Henk Kerkdijk niet altijd “onze” mening over de LOG verkondigt. Confucius zei het al: slechts de allerwijsten en de allerdwaasten veranderen nooit van mening. Henk Kerkdijk en ook Florijntje behoren volgens mij niet tot beide categorieën. Dat betekent elkaar voorzien van of soms bestoken met argumenten. In die sfeer kun je het beste met elkaar de degens kruisen. En bedenk dan altijd: beter gekwetst door de waarheid dan getroost door een leugen.

De CDA-fractie van Twenterand is echt met een navelstreng aan de gemeenschap verbonden. Jan Kuilder c.s. spannen zich in voor het behoud van de verloskundige afdeling in het streekziekenhuis in Almelo. De fractie vroeg aan het college hoeveel kilometer het extra naar Hengelo rijden is. Hebben die fractieleden dat dan niet snel opzoeken op hun gemeentecomputers, denk ik dan. Maar goed: de bezorgdheid van de bevolking wordt gedeeld en dat is goed. Het antwoord van het college was de voortzetting van een geboortegolf aan protesten, die ten slotte aanspoelt bij minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Geen ontsluiting van Hengelo, zo was het verlossende “persbericht” van ook andere protesterende gemeenten in de regio Twente. De gemeente Twenterand is een levensloopbestendige gemeente, nog voor de wieg tot het graf zijn de burgers verzekerd van hulp en bijstand. Toch is een misverstand snel geboren, alsof het alleen om kilometers gaat. Nee, het gaat om ordinaire marktwerking in de gezondheidszorg en een bewuste ministeriële keuze om specialistische hulp daar neer te leggen, waar de ziekenhuizen dat het beste kunnen. De specialisten zien hun kans schoon, nu Ab Klink de deur is gewezen en het in stand houden van hun salarisniveau zorgt weer voor vermindering en spreiding van het aanbod aan gezondheidszorg. Hengelo kan nog en nog belangrijker: Hardenberg is er ook nog! Dat was echt een verlossend bericht en het Röpcke Zweers Ziekenhuis plaatste nog net geen wervende advertentie voor de aanstaande moeders in Twenterand: met de tekst ”U wordt verlost van elke discussie, het bevalt u hier zeker!”

Als je enige gereedschap een hamer is, ziet elk probleem eruit als een spijker. Daarom is mijn suggestie de oplossing van dit probleem niet alleen te zoeken in afstanden tussen Almelo en Hengelo. Nee, Hardenberg heeft ook zeker op veilige afstand wat te bieden en daar wordt al een gastvrije huiskamer aangeboden om omringd door vakkundige verloskundigen in alle rust te bevallen.

Landelijk is er geen rust aan het politieke front. Provinciale lijstrekker Hero Brinkman van de PVV voorspelt dat er over afzienbare tijd moslima’s met hoofddoekjes niet mee mogen reizen met de bus of trein. Deze uitspraak is staatsgevaarlijk en kan een tijdvak inluiden van discriminatie om ras of geloof. Inderdaad: dat hebben we 70 jaar geleden eerder mee gemaakt. Gelukkig gedogen we de PVV slechts, de beweging, die het recht op vrijheid vooral zichzelf gunt. Maar wat is het dan ontstellend hypocriet van regeringspartijen als VVD en CDA om dergelijke oorlogstaal niet ter discussie te stellen. Dan kan Brinkman duidelijk gemaakt worden, dat zo’n uitspraak bevolkingsgroepen onnodig kwetst en niet verbindt, integendeel.

Kijken we wereldwijd: de aanslag van vandaag op Domodedovo Airport bij Moskou bewijst dat terroristen nog altijd (te) vrij spel hebben. Goed dat in internationaal verband wordt samen gewerkt om dat te bestrijden. Maar wek nu niet de indruk dat we constant alleen maar in oorlog zijn met terroristen en dat er geen andere problemen spelen. Zoals de onrechtvaardige verdeling van kennis, macht en inkomen in deze wereld. Het is te hopen dat de Amerikaanse president Barack Obama en zijn Chinese ambtsgenoot Hu Jintao daar vooral over hebben gesproken.

Ik hoop dat Obama niet alleen “Hoe?” heeft gevraagd, maar dat er samen naar wegen wordt gezocht om de welvaart en het welzijn meer wereldwijd te delen. Dat zal op de duur ook terroristen ontmoedigen. Dan is er veel gewonnen, wie wil dat nu niet?

Douwe Elsinga: de toon maakte de muziek

2011-01-17T15:44:00.001-08:00

Al is mijn stem gebroken
Mijn adem zonder kracht
Het lied op and’re lippen
Draagt mij dan door de nacht.

Dit zijn doorleefde woorden, passend bij een markante Vroomshoper, bij wie de toon de muziek maakte. Douwe Elsinga is ons op de leeftijd van 94 jaar ontvallen. Na een lang en gelukkig huwelijk woonde de geboren Fries op het laatst van zijn werkzaam leven in het Liefferdinck in Den Ham. Wie herinnert hem niet als bespeler en pleitbezorger van het Van Dam-orgel in de Hervormde kerk van Vroomshoop en als dirigent van het seniorenkoor Jubilate. Dat deed Douwe Elzinga met veel liefde en inzet tot op hoge leeftijd, net zoals hij z’n beste krachten gaf aan de Coöperatieve Boerenbond langs het kanaal in Vroomshoop. Zijn vriendelijkheid was alom bekend, maar ook zijn doorzettingsvermogen, zijn zangkwaliteiten, zijn aimabele instelling, z’n gemeenschapszin en zijn inzet voor anderen, dat in alle bescheidenheid.
Als Douwe dit ook had kunnen lezen zou hij vast heel nuchter zeggen: “Het kan wel wat minder, ik deed gewoon mij n plicht”. Mensen, die zo leven en werken moeten we koesteren, want het lijkt erop dat ze zeldzamer worden. In 2009 nog onthulde Douwe Elsinga het kunstwerk de levende piramide, waarbij hij dat namens de oudste generatie Vroomshopers deed. Ik zie hem nog komen, leunend op een stok, maar met een ongebroken geest. Moge zijn vrouw Sytske, zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen de kracht krijgen om dit verlies een plaats te geven, dat in dankbare herinneringen.

In hetzelfde Den Ham zong het mannenkoor Vroomshoop zaterdagavond het hoogste lied in een prima bezette hervormde kerk. Onze eigen gevleugelde muziekvirtuoos Gezinus Veldman trok alle registers open en oud-Vroomshoper Joost Visser sloeg weer heel vakkundig z’n slag. Wat hebben we toch talenten ons midden. Adriaan Stoet zorgde met z’n viool voor de gevoelige snaar en Nico Rousseau zong à la Lex Goudsmit uit Anatevka. “Als ik toch eens rijk was”gold ook voor de 13 mannen, die in maart 1951 het christelijk mannenkoor Vroomshoop hebben opgericht. Een van hen, Bertus Westera, de zoon van de beurtschipper van de Noorderweg, is nog altijd lid, geweldig toch. De oer-Vroomshoper Bertus woont nu samen met z’n vrouw in het verbouwde oude gemeentehuis in Den Ham en hij staat symbool voor het vitale koor met meer dan honderd zanglijsters. Een groot deel bestaat uit Hammenaren, die het merakels goed kunnen vinden met de “Knaalsen”.
Voorman John de Vries, ook al langs het kanaal wonend, refereerde nog even aan de “Hoekse en Kabeljouwse” twisten van weleer met gemeentehuis en zwembad in dubieuze hoofdrollen. Dat is in een haast al ver verleden en de harmonie tussen de bewoners van Brinkdorp en Kanaaldorp is tegenwoordig volop aanwezig. Voorbeelden zijn naast het koor de vogelclub Kleur en Fleur, de oudheidkundige vereniging, de basketbalvereniging Onder Eén Hoedje en de stichting Ons Erfgoed. Zelfs in de werkgroep canonbeschrijving wordt samen geschiedenis geschreven. Maar vergis je niet. Toen onlangs Joke Kottier uit Vroomshoop geschrokken meldde dat het zwemmen in De Stamper meer dan 40% duurder werd en het tijd wordt voor twee zwembaden, kwamen er direct alweer felle reacties. Er moet nog heel wat water door het kanalen en de Linderbeek gaan voordat er een zwembad wordt gesloten. Burgemeester Cornelis Visser kent nog een zware missie om het Twenterand-gevoel boven water te krijgen.

Over water gesproken: het grote centrumplan van Vroomshoop ligt nu ter inzage en de belanghebbenden moeten nu echt met hun water naar de dokter. Hopelijk is het niet te druk op het (in)spreekuur, anders wordt het: Help: de dokter verzuipt. We zien samen naar het gezondheidscentrum, de sporthal, het theater, de brede school en andere voorzieningen uit.

Mijn voorspelling van vorige week dat het giftige muisje van Moerdijk een grote staart zou krijgen, komt uit. Burgemeester “dieniet” Denie is geheel van slag en ruimt het veld. Dat lijkt me best een aardige man, maar is qua communicatie echt rampzalig. Het kan me werkelijk geen “moer”schelen of hij nou van CDA-huize is, of dat hij van de PvdA is. In dergelijke kleine gemeenten heb je echt geen politieke benoemingen en een goed burgemeester staat juist boven de partijen. De reacties op mijn vorige column doen mij denken aan een soort hokjesgeest, waar we juist vanaf moeten. Met name de Telegraaf van rechts en wakker Nederland doet daar aan mee.
Als je de reacties van al die gefrustreerde anonieme lieden op internet leest, denk je wel eens: het wordt tijd dat er leerplicht tot en met 21 jaar komt. Geert Wilders lijdt helemaal aan paranoia te lijden en wil zelfs al een verzoenende katholieke leraar, die en pleidooi houdt voor het offerfeest voor leerlingen met een Islamitische achtergrond, op staande voet ontslaan. Griezelig, de Berufsverbote komen terug en dit met de rug naar elkaar staan doet het ergste vermoeden.

Natuurlijk moet de huidige gedoogcoalitie aan een meerderheid worden geholpen via de Provinciale verkiezingen. Niks gen discussies over varkensflats, het is weer als vanouds een variant op Animal Farm. Inderdaad: het gaat om de macht. Jammer toch eigenlijk, want het moet toch echt over provinciale thema’s gaan als economie, ruimtelijke ordening, infrastructuur en cultuur. We hopen dat we onze Henk Kerkdijk zich goed laat gelden. Dat zonder de oude politiek. Het CDA minachtte kort geleden nog aan de ene kant kritische oudere leden, maar brengt opeens een “mastodont” als Eelco Brinkman in stelling. Gaat het om de provincies? Nee, het gaat om zoveel mogelijk zetels in de Eerste Kamer.

Maar goed, ondanks alle gebreken nog liever onze democratie dan die in Tunesië van Zine El Abidine Bel Ali Alie en zijn vele rovers. Die wrede machthebber gooide de handdoek en vetrok naar Saudië Arabië. Gelukkig hebben we nog daar nog onze standvastige ambassadeur Carolien Weijers, die vorige week op radio 1 formeel verklaarde dat het inderdaad wel wat onrustig was, zand erover. Deed me aan de schrijver Erich Maria Remarque denken: “Im Westen nicht Neues”. Ambassades met al dat blauwe bloed en al die tea-en champagneparty’s zijn niet meer van deze tijd, een consulaat is genoeg. Wat kan er op zoiets bezuinigd worden. Dat voel je op je klompen aan, en laat ik het weinig diplomatisch zeggen: daar is geen WikiLeaks voor nodig.

Het jaar van de keuzes

2011-01-09T12:36:00.000-08:00

We gingen samen over de drempel: gelukkig Nieuwjaar!

Een bekende babyboomer werpt vanwege het bereiken van z’n 65-jarige leeftijd de handdoek in 2011. Bert Meulman treedt per 1 september terug als burgemeester van Hardenberg. Meulman wil jonge bestuurders gaan opleiden en in de Roskam ziet Han Pape nog een andere opmerkelijke rol voor de oud-Vroomshoper en oud-burgemeester van Den Ham weg gelegd. Hij moet geheel bestuurlijk Twente een gezicht geven en dat als een soort supervisor. Op de nieuwjaarsrecepties van de Twentse gemeenten werden heel wat woorden en bespiegelingen gewijd aan verdergaande samenwerking tussen die gemeenten onderling. Zo “doet” Hardenberg het met Ommen. De stedenband Almelo-Hengelo-Enschede moet weer nieuwe impulsen krijgen en ook gaat Hellendoorn samen werken met Wierden en Rijssen-Holten. En Twenterand? Daarover wordt in alle talen gezwegen. Burgemeester Cornelis Visser pleitte voor hoger opgeleiden, op zich niks mis mee. Ook is het goed om meer aan het gezamenlijke Twenterand-gevoel, wat dat dan ook is, te werken. Daarnaast had toch iets gezegd kunnen worden over samenwerking van de gemeente Twenterand met, pak hem beet, Hellendoorn of Wierden. Visser komt van een Zeeuws schiereiland en dat moet Twenterand toch niet worden in bestuurlijke zin. Niet mee doen betekent in feite de boot missen.

Of zal er toch wat spelen en moeten we WikiLeaks eens loslaten? Vaak weten we vaag waar de klepel hangt, maar we horen liever de klok luiden.

Dat geldt ook voor cultuur en sport. Of zoals een andere scheidende Vroomshoper Herman Haverkort, babyboomer en bekend bruggenbouwer, opmerkte: betrek de verenigingen heel direct bij besluiten over tarieven en subsidies en niet alleen bij zwembaden en bibliotheken. Dat is verenigingsemancipatie en participatie en dat mist Haverkort. Dan wordt ontdekt wat er werkelijk leeft en wordt bereikt dat er draagvlak is. De vier wethouders Jan Binnenmars, René Idzinga, Roel Koster en Johan Oordt maakten zaterdag en zondag een rondje langs de velden van de voetbalclubs. Daar was in ieder geval geen haver tekort, al gaan ze zeker de spraakmakende toespraken van Herman Haverkort missen. Die heeft al de jaren als voorzitter van Sportlust nooit een blad voor de mond genomen en dat is alleen maar goed.

Dubbele agenda’s, achter gesloten deuren vergaderen en de broedende kip niet storen, het is maar niks. Debateer in openheid en in de openbaarheid, anders worden de politieke vergaderingen tot nietszeggende rituele dansen, waarvan de uitslag al van tevoren vaststaat. Ik zie trouwens de discussies over de zwembaden al losbranden. Ik denk Twentenaren het water vooral zien branden als het om het zwembad in hun eigen dorp gaat. In ieder geval wordt 2011 het jaar van de ingrijpende keuzes, ingegeven dor het gebrek aan financiele middelen.

De politieke geloofwaardigheid staat nu ook op het spel, nu het CDA Twenterand opnieuw in zwaar weer is geraakt. Raadslid Simone Boerkamp heeft blijkbaar privé problemen en is al een hele tijd “gewoon” afwezig. De felle reacties op de website van TC Tubantia liegen er niet om. Inderdaad: wie van u werpe de eerste steen, maar het is toch niet te snappen waarom dit zo lang voortsuddert. Zo wordt de hoeksteen een steen op de maag. Iedereen snapt toch dat zoiets op straat komt en dat het CDA dit als een boemerang terug krijgt. Zulke zaken moeten zo snel mogelijk besproken worden en ook hier geldt: niets is beter dan een genomen besluit. Het moet ook in de politiek maar eens afgelopen zijn met stiekem gedoe. De gekozen vertegenwoordigers zitten er bij de gratie van de burgers, die recht hebben op een verantwoording van het handelen, zowel politiek als moreel, en dat in alle openheid.

De eerste week van dit jaar 2011 is alweer om en we hopen natuurlijk op voorspoed en geluk. In Vroomshoop gaan de bouwplannen op het adres Hoofdstraat 16, voorheen bekend als het ”happiesadres” van Postma helaas niet door en dat is een tegenvaller. Mijande Wonen ziet er vanaf vanwege bedenkingen en het gebrek aan belangstelling. Vurig is te hopen dat dit geen voorbode is van ons felbegeerde multifunctionele centrum. We bevinden ons nu in de allesbeslissende periode van het ter inzage leggen van het ambitieuze plan. Het alternatief van Evert Oldenhuis, Dick Kremer en anderen was te laat en kwam achter de muziek aan. Jammer, maar helaas en nu ben ik benieuwd of het huidige plan het haalt, zodat er eindelijk eens gebouwd kan worden.

Intussen lijken we wereldwijd in dit jaar alweer gewend aan rampen, zoals de vliegtuigcrash in Iran, de weerzinwekkende schietpartij door een gestoorde in Tuckson Arizona, relatiemoorden in Genua, het wassende water in Australië, in België en in Limburg, opstanden tegen corruptie, voedselprijzen en werkloosheid in Tunesië, de machtsstrijd in Ivoorkust en Soedan, de aanslagen in Afghanistan en Irak en ga zo maar door. Soms lijkt het dat eeuwenlang beschaving ons bitter weinig heeft gebracht en dat de toren van Babel er nog steeds staat.

Kijk in ons eigen land, waar de nasleep van de gifbrand in Moerdijk ons leert dat alleen sussende woorden niet meer werken. Je kunt er vergif op innemen, dat dit muisje een staartje krijgt. Burgers moet je serieus nemen en je kunt respect verdienen door zelf als overheid open en transparant te zijn met het geven van de juiste informatie. Anders kan het de burgers geen moer meer schelen en juist dat moeten we voorkomen. Onverschilligheid en egoïsme zijn de doodsteek voor een levende samenleving. Laten we er samen voor gaan in levend Vroomshoop en omstreken en denken en doen in en met kansen en uitdagingen, ook in 2011.

Mens durf te leven in levend Vroomshoop!

2010-12-28T13:45:00.001-08:00

Het jaar spoedt zich ten einde. De eerbiedwaardige en moegestreden grijsaard 2010 maakt op 1 januari plaats voor de frisgeborene 2011. Uren, dagen maanden, jaren vliegen als een schaap door ’t veen. Het onvergetelijke jubeljaar 2009 van 150 jaar Vroomshoop is gelukkig niet gevolgd door een jaar van afkicken of afbouwen. Ons dorp blijft in positieve zin verbazen door z’n veerkracht en ook door z’n acties voor de medemens. Het glazen café werd de happening, waar stilletjes op werd gehoopt met een fantastische opbrengst van 38.491 euro.
Symbool voor de goedgeefsheid en hartelijkheid staat die ene onbekende en op het oog onopvallende man, die “zomaar”een briefje van duizend in de bus stopt en in de Vroomshoopse sneeuw verdwijnt. Niet als een dief in de nacht, maar als een gulle gever aan de Afrikaanse kinderen, die onder zulke andere omstandigheden moeten leven.
In 2010 liet ook de economische crisis zich nog volop gelden. Zelfs een niet weg te denken bedrijf als Vroomshoop Meubelen trilde op haar grondvesten. Gelukkig schoot de bekende Hennie van der Most te hulp, maar een verlies aan een fors aantal arbeidsplaatsen lijkt onvermijdelijk. In de nabije toekomst lijken vooral de ongeschoolde en lager opgeleide krachten ook of juist in onze gemeente Twenterand het haasje te worden. Daarom is het zo goed dat de Bovo het aanbod verbreedt en dat ondernemers, gemeente en het Noordik en het LOC van Twente samen werken. Maar het kan nog altijd beter. Bedrijfsverzamelgebouwen, steunen van starters en zinnig werk voor hen die minder kunnen, zoals bij Larcom en Soweco. De komende tijd moet blijken of de gemeente meer wil zijn dan een doorgeefluik van rijksgelden en dat ze pal staat voor de sociaal zwakkeren. Dan moeten inderdaad reserves worden aangesproken en dat zonder reserve.
De sport en de cultuur bloeien als nooit tevoren in ons dorp. Schakers, korfballers, biljarters, basketballers en voetballers behaalden kampioenschapen en ook in de breedte deed de sport het goed. De nieuwe stichting Levend Vroomshoop slaagde erin binnen een maand 1500 gelijknamige boeken vol met cultuur-historie af te zetten. Het Front leeft als nooit tevoren en de popscene is niet meer weg te denken uit ons kanaaldorp. We zijn meer dan ooit gezellige kroegtijgers geworden, die het bar gezellig vinden in Vroomshoop.
We kijken met z’n allen verlangend uit naar het nieuwe sociaal-culturele sportcentrum. Tien jaar geleden was die nog ten hoogte van de toenmalige Hoekenhof gepland. Die visie brandde samen af met het tenniscentrum. Het activiteitencentrum schoof door de inspraak langzaam af in noordelijke stichting om uiteindelijk tussen de Kennedyschool en de Stobbe te belanden. Met een klap op de hamer door raadsvoorzitter Cornelis Visser leek deze toekomst verzekerd. Dachten we. Opeens verscheen in TC Tubantia een nieuw idee, gelanceerd door Dick Kremer, architect Evert Oldenhuis en anderen. Op de plek van de Kennedyschool een cultureel centrum met daarnaast een brede school en sporthal de Stobbe kan zo blijven bestaan, inclusief de veelbesproken tribunes. Inderdaad: geen slecht idee en de diverse gebruikers zitten elkaar nu minder in elkaars vaarwater, zo lijkt het. De bewoners van de Stobbelaan kunnen weer rustig gaan slapen. Het bestaande plan is gewogen en te licht gevonden. En ook: de gebruikers kunnen meer in Harmonie leven met elkaar.
Toen ik het las, moest ik echter ook aan het spel Monopoly denken in de trant van “terug naar Af”. Of zoals in het kaartspel: de kaarten lijken geschud en dan komt er opeens een nieuwe troefkaart. Maar ik vraag me ook in alle gemoede af: waarom is die kaart niet eerder in het lang lopende traject van de inspraak open en bloot op tafel gelegd? Nu dreigt het gevaar dat dit mosterd na de maaltijd is en dat is jammer.
Zonder financieel fundament kan er niet gebouwd worden en ik ben razend benieuwd hoe de initiatiefnemers dit plan financieel willen onderbouwen. Feit is wel dat we de gemeente als kredietverstrekker en Mijande Wonen als exploitant keihard nodig hebben om de ultieme droom van de centrumvisie in Vroomshoop te realiseren. Anders valt het geheel als een kaartenhuis in elkaar.
Het klopt: nu worden ingrijpende keuzes voor 40 jaar gemaakt, voor de volgende generaties dus. Maar ook is bekend, dat er niet op twee bruiloften kan worden gedanst, anders worden we in het pak genaaid. Daarom hoop ik vurig dat de beste beslissing voor ons dorp wordt genomen, hoe die er ook uitziet en dat de financiën veilig gespeeld worden. En ook dat de gebruikers met een goed gevoel samen de toekomst tegemoet gaan in een eigentijds centrum, waar het goed en gezellig toeven is.
Terugkijkend naar 2010 betekent ook sterke en ook dierbare herinneringen aan hen, die ons ontvielen. Bewogen vrouwen als Janny Wessels-Bentum en Betsie de Groot-Nijenhuis, die voorop liepen wat emancipatie en betrokkenheid betreft. Karaktervolle mannen als Helmer Koetje en Marinus de Groot, die verstonden wat het betekent om anderen te dienen met gaven van hoofd en hart.
We denken ook aan jonge mensen, die onverwacht werden weggenomen, aan ongeneselijke zieken, aan hen, die hun baan verloren of met andere tegenslagen te kampen hadden.

Op zo’n moment van een nieuwe jaarwende mogen we echter ook terugdenken aan menselijk geluk, aan verliefdheid, aan steun van anderen, aan geboortes, aan mooie feesten, aan noaberhulp en mantelzorg, aan jubilea en ga zo maar door. Dit is een dorp om lief te hebben, er is zo veel. Je kunt beter een optimist zijn, die ongelijk heeft, dan een pessimist, die gelijk heef, zei Jack Penn al eens. Mens durf te leven in levend Vroomshoop!
Als Vroomshoopse brugwachter wens ik iedereen een gezond en voorspoedig jaar toe, waarin we weer veel gaan overbruggen. Onze koningin Beatrix zeg ik het met respect na en laat dat ons motto voor 2011 zijn: “Het is belangrijk te zoeken naar wat verbindt”.

Glazen café: hartverwarmend en Vroomshoop op z’n best

2010-12-21T11:27:00.001-08:00

De Belastingdienst en Vereniging Oud Vriezenveen discussiëren er wat af over giften aan vrijwilligers. Wat een gekissebis denk ik dan, over pro deo werk gesproken. De term “om niet” doet weer opgeld en dat is toch het echte en pure vrijwilligerswerk. In dezelfde krant stond een hartverwarmend bericht over de glazen Willibrordschool van Buhle en Thabby Berents. Inderdaad: voor het glazen café van Dick en Marijke Kremer en dat doet het hart echt sneller kloppen. Hulde voor onze acht jonge mensen, de dappere DJ’s, die het verdienen met name genoemd te worden: Kevin de Besten, Wilco Bouwhuis, Frank Huygen, Annemarie van der Kolk, Sebastiaan Pol, Ralph Schutte, Tom Uitzetter en Stefan Zandbergen.

Ook bravo voor al die vrijwilligers en ook de sponsors, die het glazen café tot een succes maken Dit is Vroomshoop op z’n best met allerlei activiteiten, die tot de verbeelding spreken. Dominee Lubbert Adema kwam met vrouw en kinderen zelfs uit het Friese Garyp voor het glazen café-concert. In no time waren 77 mannen opgetrommeld om als bassen en tenoren in een projectkoor samen met het christelijk mannenkoor Vroomshoop te zingen en dat op een vrije maandagmiddag. En het mooie daarvan, ze kwamen uit alle windstreken: van Hoogeveen en Ommen tot aan Vriezenveen en Almelo. Oonze virtuoze musicus Gezinus Veldman had er de wind goed onder of beter: zijn verantwoorde bries zorgde voor de glimlach en het genoegen dat samen zingen geeft. En het leverde ook nog eens € 2.150,-- voor het glazen café op. Het werd een waarlijk muziekfeest, dat op puur Vroomshoopse wijze door “oonze” geestelijke en ook zeker geestige Lubbert Adema werd gepresenteerd met droge humor en met een doorleefd gevoel. Dit was echt een dorp van ons hart en de toon maakte de muziek.

Op zulke momenten besef je dat cultuur in ons dorp verankerd en in de harten opgesloten zit. Dat heeft ook cultuurwethouder Roel Koster kunnen constateren, die samen met zijn collega-wethouder André Idzinga met de tenoren van het projectkoor het hoogste lied zong. Inderdaad: Vroomshoop wordt als het hart van Twenterand bejubeld. De wethouders en raadsleden als Mark Paters en Marc Elzinga van Gemeentebelangen Twenterand laten bij het glazen café hun hart spreken en dat valt hun te prijzen. Ook de PvdA liet zich niet onbetuigd en zorgde er mede voor dat de teller op dinsdagavond 21 december al op ruim 13.000 Euro stond. Zoiets hoort bij volksvertegenwoordigers, die daar moeten zijn waar burgers lekker actief bezig zijn voor de medemens.

Roel Koster weet als zanger van het gospelduo Twice en bezoekers van het contigent Afrika hoe hoog daar de nood door aids is. Ook laat de Vriezenveense wethouder merken hoezeer cultuur hem boeit. Alle reden om met kracht te werken aan ons multifunctionele centrum, dat sport en cultuur ruimte geeft. Bij de terugblik op 201 van Delta FM waren er helaas weer de nodige mitsen en maren van gebruikers te horen, waar het ging om het activiteitencentrum. Natuurlijk zijn er nog plooien glad te strijken en is er nog wat “finetuning” nodig wat de uitvoering betreft. We moeten er echter wel met z’n allen echt voor willen gaan. Net zoals bij het glazen café, waarbij oonze jeugd ons laat zien hoe het moet. Geen dubbele agenda’s meer slechts één begaanbare route: de schop in de grond. Gebeurt dat niet, dan komt er straks een bord achter de Stobbe te staan met de tekst “Vroomshoop: gemiste kans”. Wie wil dat op zijn geweten hebben?

Levend Vroomshoop is een echte werktitel en dat wordt herkend. De verkoop van het gelijknamige boek is formidabel en de 1500 exemplaren vliegen weg. Ook vele oud-Vroomshopers, zelfs in Canada en Amerika, genieten met volle teugen van dit feest van herkenning. Het is dan ook een toegankelijk boek geworden, die verleden en heden van Vroomshoop met elkaar verbindt.

En die onderlinge band maakt sterk, zoals de generaties van Vroomshoop ruim 150 jaar op elkaar gesteund hebben als een levende piramide.

De kerstmarkt van de Oranjevereniging werd weer samen gezellig beleefd, waarbij de authentieke timmerman Spieker Jozef Theo Arts van de Geerdijk weer vele Maria’s met hun kindekes naast zich wist in de levende kerststal.

De os, de ezel en de schapen leken gebiologeerd door deze vredige aanbik van stro, kribbe en doeken. Wat verweesd liepen de herders rond over de velden van Flierborgh en Efratha: voor hen geen plaats op de kerstmarkt. Vol is vol. Herders als Jan Visser, Herman Bulder, Stef van Laar, Wim Bijkerk, Gerrit Zomer en Henk Slaghuis verdienen een beter lot. Volgend jaar moet de Oranjevereniging hen in ere herstellen, want herders met hun ruwe bolsters, blanke pit en ruwe baarden horen gewoon bij het Vroomshoopse kerstfeest.

Wat ook bij ons dorp hoort is de kerstsamenzang in de sporthal de Stobbe. De jonge dominee David Kroeze gaat voor en in de PKN-kerkbode is te lezen dat hij zich steeds meer thuis voelt in Vroomshoop. David probeert al als geboren Fries het Vroomshoopse dialect te leren. Dat bent de goei’n! Inburgering begint hier door gewoon mee te doen. Dan komt de rest vanzelf.

Rest mij om iedereen prettige en geïnspireerde kerstdagen te wensen, Gloria in Excelsis Deo!

Vroomshoop is de actieve hoofdstad van Twenterand

2010-12-08T18:55:00.001-08:00

In Marinus de Groot, die op 85-jarige leeftijd overleed, verliest Vroomshoop een toegewijd en getrouw dienaar. Die omschrijving past zeker bij Marinus, die vele jaren, eigenlijk een leven lang, het kerkelijk bureau van de gereformeerde kerk van Vroomshoop bemande in z’n woning aan de Oranjestraat. Marinus de Grooot had ook de gave van het woord en sprak daarbij van hart tot hart. Hij ging in kerkdiensten in Vroomshoop en omgeving voor en deed dat met veel passie en inspiratie. Als pastoraal werker werkte Marinus op heilzame wijze onder de mensen en ook als ambtenaar van de burgerlijke stand verstond hij de taal van de liefde. Het seniorenwerk had z’n hart al was het de laatste tijd door z’n kwakkelende gezondheid niet meer zo Flitsend met Marinus. De ouderdom kwam ook voor hem met gebreken, maar het definitieve afscheid van Marinus en van zijn vrouw Betsie zo kort na elkaar was toch wel schokkend. Blijft de dierbare herinnering aan een geliefde Vroomshoper, die zich voor alles dienstbaar opstelde.

Bij het verscheiden van een echte clubman als Arend Vos op 79-jarige leeftijd gaat een actief voetballeven bij Vroomshoopse Boys aan het geestesoog voorbij. Arend had een verschroeiend schot meegenomen van Voorwaarts en nam door z’n huwelijk met zijn Hennie de wijk naar Vroomshoop en dat met plezier. Na z’n actieve voetbaltijd was Arend bestuurder, elftalleider, grensrechter en supporters bij z’n cluppie. In Harkema Opeinde werd Arend bij een bekerduel tegen Harkemase Boys achterna gezeten door een horde woeste supporters van die Friese club op klompen, toen hij het waagde voor buitenspel te vlaggen:. Naar verluid was bij die supporters ook de toen nog jonge Joop Dijkstra, die later predikant in Vroomshoop zou worden. Het kan verkeren: echte Friese doorlopers. Zoiets blijft je bij, evenals het gegeven dat Arend veel voor de voetbalsport heeft betekend. Arend was een generatiegenoot van Klaas Poel, ook al zo’n bekende oud-Boysspeler, die afgelopen week op 77-jarige leeftijd overleed. Klaas werkte ook jarenlang als bedrijfsleider bij de coöperatieve boerenbond. Dat gebouw langs het kanaal is door een indrukwekkende foto uitgebeeld in het mooie boek Levend Vroomshoop.

Mensen en dingen, die voorbij gaan, dat is van alle tijden. Toch goed om bij een afscheid stil te staan en die herinneringen in ere te houden.

Nu een ander afscheid, dat ook opvallend was. Als burgemeester nam Hans van Overbeeke op woensdag 8 december afscheid van de gemeente Hellendoorn en in de bewogen tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw was hij ook eerste burger van de gemeente Den Ham. Hans van Overbeeke ging de strijd met het spook van de werkloosheid aan, was uitvoerder van de plannen van een winkelcentrum in Vroomshoop en straalde vitaliteit en elan uit. En ook: hij was gewoon en toch ook bijzonder mens onder de mensen en paste daardoor perfect in Vroomshoop.

Binnenkort nemen we ook afscheid van het MCC , de oude Mavo en de oude gymnastiekzaal. De kogel is door de kerk en de gemeenteraad van Twenterand geeft groen licht voor de realisatie van het multifunctionele centrum, hoera! Bas Tinselboer van het CDA verloochende z’n roots niet en hield een warm pleidooi voor dat activiteitencentrum als ook voor een terugkeer van de muziekkoepel: hulde! Bij enkele Vroomshopers waren er nog zorgen over de nadere invulling en dat kan natuurlijk. Met exploitant Mijande Wonen wordt ook nog eens goed naar deze wensen gekeken en dat is goed. Als het in vredesnaam maar niet leidt tot afstel, want dan wordt in eigen voet geschoten en is Vroomshoop de grote verliezer. Daar reken ik niet op, want we zijn nu heel dicht bij de verlossende eindstreep, waarbij Vroomshoop een enorme sportieve en culturele stimulans krijgt, om over het gezondheidscentrum en de brede school nog niet te spreken.

Er kunnen mooie tijden aanbreken in de “hoofdstad van Twenterand”, zoals journalist Tom van den Berg Vroomshoop omschrijft. Dat proces moet met de nodige voortvarendheid en snelheid en tegelijkertijd zorgvuldig uitgevoerd worden, want hardlopers zijn doodlopers.

Dat blijkt bij de atletiekvereniging Twenterand, dat moe gestreden de handdoek lijkt te gooien. Als reden wordt aangevoerd dat de atletiekbaan in de vorm van een bosbaan van tartan er niet komt. Zelf denk ik dat verschil van inzicht tussen leden in en buiten Vroomshoop ook niet bevorderlijk zijn en dat loopt ook niet zo lekker. Of zoals Mahatma Ghandi het eens zei: “Het op een eerlijke manier oneens zijn is vaak een teken van vooruitgang”. Ik hoop op een doorstart in januari 2011, want we moeten onze atletiekvereniging met z’n vele activiteiten koesteren.

Maar eerst het glazen café: van bingo van de senioren tot het mannenkoor en natuurlijk het spektakel in café Kremer zelf. Levend en levendig Vroomshoop op z’n best: allemaal meedoen! We beleven mooie tijden in Vroomshoop, waarvan de standaarduitgave “Levend Vroomshoop” als warme broodjes over de toonbank gaat. Wie het nog niet heeft: opschieten, want op is op, ook in de Bruna-winkel van Gerrit Brinkman.

Levend Vroomshoop en dat van alle kanten

2010-11-29T16:00:00.000-08:00

Met de geboorte van het boek Levend Vroomshoop werd geschiedenis geschreven. In de dorpskroeg van Dick en Marijke Kremer waren de persweeën en de ontsluiting van het verleden voelbaar. In fraaie klederdracht gestoken Vroomshoopse vrouwe Freija bracht een zevenling binnen. Zie had ter een zere boek van, maar wilde Levend Vroomshoop per se openbaren.

De boeken kwamen inderdaad uit de luiers en burgemeester Cornelis Visser ontving het eerste exemplaar uit handen van de levendige voorman Bert Dorresteyn en nestor-schrijver Bonne Rauhé. Zes grotere sponsors namen ook het eerste boek in ontvangst, zodat zeven als getal van de volheid gold.
Onze burgervader had lovende worden over zijn Vroomshopse zonen en dochters. “Initiatiefrijk en bij evenementen altijd van de partij”en die woorden klonken de Vroomshopers als muziek van De Harmonie van meneer Leus in de oren. Het boek van een kilo zwaar verbindt verleden en heden en ook de toekomst van ons kanaaldorp aan elkaar. In het boek worden we als een tikkeltje eigenzinnig betiteld wat mij betreft een geuzennaam. Mooi was het ook, dat oud-burgemeester Helmer Koetje en Cees Bos als inspiratiebronnen met name werden genoemd bij de presentatie van het boek “Levend Vroomshoop, een veelzijdig kanaaldorp in woord en beeld”.
Helmer Koetje daagde bij de expositie “Bekiek het maar”in juni 2009 de organisatoren uit om op een toegankelijke wijze geschiedenis te beschrijven en in beeld te brengen. Van het boek “Vroomshooopse geschiedenissen” van Cees Bos is ook dankbaar gebruik gemaakt. Natuurlijk staan er wat foutjes in het lijvige boek met z’n 300 bladzijden, maar een kniesoor die daar op let. Bovendien is en blijft het mensenwerk en zo kon het gebeuren dat per ongeluk een foto van de oude openbare school afgebeeld staat in plaats van de katholieke school aan de Geerdijk. Mis dus, al kennen ze dat in die omgeving. Wie weet kan dat met een tweede druk hersteld worden, want de verkop van het boek, met schitterende foto’s van onze plaatsgenoot Rene Alberts, loopt als een trein.

Een klein bericht dat tot nadenken stemt. Met Jaap Beekman (Maurits) uit Zwolle is het laatste lid van de verzetsgroep Stegeren ons ontvallen. Weer een stukje historie en deze marconist, ook bekend in Kloosterhaar, van de berichten voor Grote Jan, is in wezen de dropping voltooid. En gelukkig niet voltooid verleden tijd en daarom is het zo belangrijk dat boeken als Levend Vroomshoop geschreven worden.

De viering van 75 jaar Baptisten gemeente van Vroomshoop was, hoe kan het ook anders, opwekkend. Oud-Vroomshoper Daan Kroeze uit Nieuw Buinen, bevlogen zoon van evangelist bakker Piet Kroeze, bracht het levende brood. Met zijn band speelde hij prachtige en ook gevoelvolle liederen. Voorganger Jaap van der Zeeuw was het opgevallen dat verschillende kerkgenootschappen elkaar in Vroomshoop zo goed weten te vinden. Dat had hij nergens anders meegemaakt. Makkelijk zat: dat hoort bij Vroomshoop.

Hier kan veel, zoals een heuse rockdienst in de gereformeerde Irenekerk met U2. Duizend, vooral jongeren in de kerk en op last van de brandweer mochten er niet meer bezoekers in. De slang heeft weer gesproken, maar nu op een veilige manier.

De komst van minister Ivo Opstelten naar het 50-jarige Ikvo gaf ook een veilig gevoel. Voormannen als Henk Schuurman, Herman Haverkort, Gerrit Visser en Willy Pigge en hun bestuursleden van de Ikvo verdienen een grote pluim.

Industrieel Vroomshoop zorg voor werkgelegenheid en maatschappelijk ondernemen wordt ook in de praktijk gebracht. Dat door stevig aan te pakken en de handen uit de mouwen te steken: net zoals Opstelten doet.

We vormen met z’n allen een hechte gemeenschap

2010-11-19T14:10:00.001-08:00

Hoera: Twenterand krijgt zomaar 2,8 miljoen Euro kado. Cogas geeft inderdaad gas en president Auke Koops van ’t Jagt heeft er weer een commissariaat bij. Scheelt ook weer aan wachtgeld voor deze oud-wetsjouwer. Auke merkte al tijdens zijn bestuurlijke loopbaan op, dat hij veel potjes op het vuur had. Inderdaad: dat geeft veel energie. Dat legt de gemeente Twenterand geen windeieren, al blijft het merkwaardig dat een Nutsvoorziening zo ontiegelijk ruim in haar jasje en er warmpjes bij zit. Privatiseren en marktwerking hebben hun schaduwkanten, die de kleine man in de portemonnee treffen.

Nu het multifunctioneel centrum, klinkt veel beter dan activiteitencentrum, er eindelijk aan lijkt te komen in Vroomshoop, komen er zo wat centen vrij voor een volwaardige tribune. De gemeente Twenterand hoeft niet voor en dubbeltje op de eerste rang te zitten, nu Mijande Wonen de echte risicodrager wordt. Toch mooi, dat de centrumvisie van Vroomshoop na al die jaren eindelijk wordt gerealiseerd en ik zie uit naar de besluitvorming in de raad van december. Het MCC is kats uitgewoond en de oude Mavo, het Front, kent weliswaar geen enkele Semtt-vrees wat cultuur betreft, maar toch.

Nieuwbouw is echt nodig in Vroomshoop, waar het bruist van de activiteiten. Zoals Han Pape terecht schrijft in De Roskam: “Vroomshoop verdient het als het culturele centrum van Twenterand”.

Chris Walraven van de VVD is ervan overtuigd dat het college van burgemeesters en wethouders ten tijde van de begrotingsbehandeling al wist van de meevaller van Cogas. In dat licht bezien leek het dan vreemd met zo’n zwaar pakket aan bezuinigingsvoorstellen te komen. Anderzijds: vlees op de botten lijkt wel nodig, gelet op de inktzwarte financiële wolken van 2012 en latere jaren. In dat perspectief is ook het devies voor het multifunctionele centrum van Vroomshoop: nu of nooit. Uitstel leidt nu zeker tot afstel. Daarom: Vroomshopers aller veengebieden, verenigt u!

Martha “Hamster”van Abema schrijft in haar weblog over de atletiekbaan rake dingen. Ze noemt date en voorbeeld van onbehoorlijk bestuur. Een eenmaal genomen besluit “zomaar” terugdraaien: het blijft op z’n zachtst gezegd merkwaardig. Je moet wel weten hoe de hazen lopen, anders ben je het haasje, zoals het Vroomshoopse smaldeel van de atletiekvereniging Twenterand.

Delta FM maakt melding van mogelijk drie interruptiemicrofoons en raadslid en GBT-kroonprins Mark Paters wil het debat wat levendiger maken. Dat is nog eens een van de Paters met een missie en toegegeven: het is een goede gedachte. Voorzichtigheid is troef in de raad en met meel in de mond praten en dodelijke fractiediscipline kunnen raadsvergaderingen in Vriezenveen dodelijk saai maken. Stadhuis op stelten hoeft niet direct, evenals PVV-toestanden. Maar toch: het kan wat gewaagder en snediger en ad rem met echte debatten.

Dat Delta FM ook Martha van Abbema aanmoedigt om van die microfoons gebruik te maken, omdat ze toch maar de frustraties van zich afschrijft, vind ik een onterechte conclusie. Deze strijdbare Martha, niet voor niets aangemerkt als een van de Twentse topbestuurders, maakt van haar hart geen moordkuil en gebruikt de moderne digitale middelen. Dat verdient respect.

Datzelfde geldt ook voor de jarenlange inzet van Betsy de Groot-Nijenhuis, die na een ziekte op 10 november 77-jarige leeftijd overleed. Veel heeft Betsy betekent voor de vrouwenemancipatie, voor achtereenvolgens de NCVB en Passage. Betsy noemde de zaken ook bij naam en nam daar de leiding waar dat nodig was. Dankzij haar en anderen hebben de Vroomshoopse vrouwen de plaats veroverd, die ze volop verdienen. Marinus de Groot en zijn kinderen en kleinkinderen wens ik veel sterkte toe om dit grote verlies te dragen.

Zo gebeurt er van alles in ons dorp, waar jonge mensen zoals Henri Jansen en Jan Muis, beiden nog maar 43 jaar jong, onverwacht sterven. Dan blijkt dat we met z’n allen een hechte gemeenschap vormen. Dan weerklinken naast psalmen en gezangen ook levensliederen van Jannes en Frans Bauer in de kerk en dat beroert ook de harten. Zo leven we mee met elkaar en dat maakt een leefgemeenschap ook sterk.

Doorleefd dus en dat is ook terug te vinden in het boek ”Levend Vroomshoop, een veelzijdig kanaaldorp in woord en beeld”. Volgende week vrijdag is het zover en dan wordt het rijk geïllustreerde boek met 300 bladzijden voor en door Vroomshopers gepresenteerd in het café van Dick en Marijke Kremer. Bij de voorinschrijving zijn al 700 boeken als warme broodjes over de toonbank gegaan. Een bewijs temeer, dat de Vroomshopers echt interesse hebben in hun eigen geschiedenis. De wortels van het verleden worden herkend en een goede boom van Vroomshoop draagt ook vruchten, nu en in de toekomst. Op deze veengrond lijkt het soms wat los zand en een smeltkroes, maar vergis je niet. De diamant in Twenterand is keihard en tegelijkertijd veelkleurig: een lust voor het oog.

Ontzie de kwetsbaren bij de bezuinigingen

2010-11-03T19:12:00.000-07:00

Enkele lezers van deze column hebben recht op een reactie. Allereerst Florijntje, die naar mijn mening vraagt over de opvatting van de PVV, om de Koningin uit de regering te verwijderen.
Ze wordt dan tot super lintjes doorknipper gedegradeerd. Ach, sinds koningin Beatrix in een van haar kersredes terecht pleitte voor meer verdraagzaamheid, is de relatie tussen ons staatshoofd en PVV-leider Geert Wilders bekoeld. Wilders was en is ervan overtuigd dat Koning Beatrix op hem doelde als prediker van intolerantie en als pleitbezorger het vergroten van tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen. Maar waarom? Wat is erop tegen om de harmonie en synergie na te streven in een maatschappij, die merkbaar last heeft van egoïsme, narcisme en individualisme. Koningin Beatrix zeg ik na: het roer moet om, we moeten weer een echte samenleving willen vormen met ook respect voor elkaar.
Geert Wilders voelde ook met de kabinetsformatie tegenwerking van Hare Majesteit, die vertrouwelingen als informateurs naar voren schoof. De PVV wil nu de ultieme wraak en wil korten op de budgetten voor het Koninklijk Huis. Wraak en revanche, dat past bij het oude testament en bij Israel, dat in Bram Moszkowicz en Geert Wilders zulke vurige pleitbezorgers heeft. Israël kan blijkbaar niet anders om zich de vijanden in het Midden Oosten zich van het lijf te houden. Oog om oog en rand om tand dus en dat belemmert ook een dialoog met de Palestijnen. Dat pleit niet voor Mozkowicz die raadsheren al verdacht vindt als ze in zijn ogen anti-Israël zijn. Op zijn beurt pleit Wilders voor de nederzettingen in Palestijns gebied. Dat is geen shalom. Muren tussen volkeren zijn nooit goed en geweld eindigt waar liefde begint.

Een reactie op de laatste column suggereerde dat niet de juiste informatie was gegeven over de blauwe bakken bij de papierinzameling. De waarheid is belangrijker dan feiten, zei Frank Lloyd Wrigt al eens. Deze brugwachter heeft met onderhandelaars van een vereniging gesproken, die zich overvallen wisten door de gemeente. Natuurlijk is er overlegd, maar de mededeling om een eerder genomen besluit in te trekken, kwam als een donderslag bij heldere hemel en niet echt gemotiveerd. Dat Gerjan Smelt van de CU constateert dat de Vroomshopers niet serieus met de afvalscheiding omgaan en het zomaar in de grijze bak kieperen, is voor zijn rekening. Wel dom natuurlijk om zo te generaliseren en ook te stigmatiseren. Het gaat over een grijze bakken, maar in dit geval twijfel ik meer aan de grijze cellen van deze politicus.

De burgers en verenigingen liepen deze week te hoop in het gemeentehuis in Vjenne. Hoera, de democratie leeft, net zoals in de gemeente Ommen, waar burgers en organisaties zelf met bezuinigingsvoorstellen kunnen komen. Wethouder Ko Scheele uit Ommen stelt terecht vast dat de gemeente vooral een regisseur is en dat het echt gebeurt in de samenleving.
Toch krijgt de gemeente Twenterand van het rijk en ook van de eigen burgers (denk aan de OZB) de middelen om vorm en inhoud te geven aan een gezonde levensloopbestendige gemeente. We krimpen qua bevolking en ontgroenen ook nog eens in hoog tempo. Daarom is het meer dan ooit nodig dat de lokale gemeenschappen bruisen en dat naast werkgelegenheid ook sport en cultuur tot leven komen.
Stilstaand water betekent de dood in de pot. En ook: het achterstandsbeleid mag zelf niet op achterstand komen. Op zaken als kinderopvang, spelotheek, bestrijding van taalachterstanden en logopedie wordt te fors bezuinigd door de rekenmeesters van Twenterand. Maatschappelijk werk en de stichting jeugd en gezin dreigen ook het kind van de rekening te worden. Datzelfde geldt voor de stichting de Klup Twente, die met 8 beroepskrachten en met 450 vrijwilligers aan 800 deelnemers met een beperking sport en spel aanbiedt. Den denk je: wat is dat voor club boekhouders aan het Manitobaplein, die zelfs deze kwetsbare medeburgers figuurlijk laat zwemmen.
En dan de korting op het groenonderhoud van € 340.000,--, kun je niet zo maar wegschoffelen. Ook Larcom-medewerkers zien straks meer geraniums dan gras en perspectief. Dan valt toch moeilijk uit te leggen dat er zo nodig, om het evenwicht tussen Gemeentebelangen en het CDA te bewaren, er per se vier wethouders moesten komen. Dit is echter de komende jaren een realistisch politiek gegeven, ingegeven door de lokale democratie. Dat ontslaat de gemeenteraad niet van de verplichting om de pijn eerlijk te verdelen en hen te ontzien, die onze steun echt nodig hebben.

Laten we niet in mineur eindigen, want de Malletband van De Harmonie Vroomshoop sloeg afgelopen weekend haar slag. Veertig jaar geleden waren de roffels voor het eerst te horen en de drumband ging al direct met slaande en vliegende trom door Vroomshoop. Nu komt er meer show aan te pas, maar de basis blijft: ritme en akkoord. Dit is natuurlijk vanaf 27 november terug te zien en te lezen in het grote Vroomshoop-boek, want harmonie hoort toch bij ons kanaaldorp.

Erger je niet geel en groen en de inkt van Paul is opgedroogd

2010-10-28T12:40:00.001-07:00

Vroomshoop was weer eens regionaal en landelijk nieuws. Nu met een glazen herdenkingsplaquette, die op het Vredesplein aan diggelen was gereden door een chauffeur. Per ongeluk en de verzekering dekt de schade. De koppen boven enkele artikelen op de sites van kranten met een nadruk op de Duitse afkomst van de geschrokken chauffeur waren misplaatst. Het zal wel de tijdsgeest zijn: generaliseren stigmatiseren is in, of het nu om plaquettes of om paspoorten gaat.

Het tribunaal van de binnensporters is ook wakker geschrokken, nu in feite de inspraak van de gebruikers al verwerkt is voor het multifunctioneel centrum in Vroomshoop. Een fatsoenlijke tribune moet er komen en op de keeper beschouwd klopt dat ook. De vraag blijft wel, waarom dat zo laat is ontdekt en naar buiten is gebracht. Het lijkt op een herhaling van zetten (op het laatste moment reageren) en het wordt tijd dat het eindspel in beeld komt en dit langslepende proces afgerond wordt. De Klaampe is er al lang en het Hammerhuys is volop in discussie, het is nu de hoogste tijd voor het Vroomshoopse cultuur- en sportcentrum..

De bezuinigingen van het college van B&W zijn ook bekend gemaakt. “Erger je niet geel en groen, maar ga even het gras zelf even doen”, zo raadt wethouder André Idzinga de bewoners aan. Inderdaad in de groenvoorziening wordt fors gesnoeid en andere grote posten zijn onder meer het peuterspeelzaalwerk, cultuur, welzijn en zorg, de muziekschool, algemeen maatschappelijk werk, schoolbegeleidingsdiensten, jeugdsubsidies buitensporten, centra voor jeugd en gezin. Ook op de logopedie wordt fors bezuinigd, dat zal zeker de tongen los maken.

Cultuurminnend Twenterand gaat zware tijden tegemoet. Demografen voorspellen de komende decennia een zware bevolkingskrimp van 15% en bij een dergelijk mager aanbod aan cultuur en welzijn kan dat nog meer worden. Een bloeiende gemeenschap moet wel iets te bieden hebben, denk aan levend Vroomshoop. Door de bezuinigingsvoorstellen ziet het er somber uit en neemt de ontgroening alleen maar toe, vrees ik.

Octopus Paul uit Oberhausen hoef je ook niet meer te vragen om te voorspelen of Twenterand nog aan de winnende hand is, Een hartaanval maakte na twee jaar een einde aan z’n voorspelbare leven: de inkt van z’n levensboek is nu echt opgedroogd. Het verzorgend personeel liep in stemmige zwarte rouwkledij rond en er kon een condoleanceregister worden getekend. Daarvoor werd exclusieve en zwarte inkt uit het levensloze lichaam van Paul getapt. Een speciaal trauma- en nazorgteam is geformeerd in het kader van de nazorg van de nabestaanden van de inmiddels gecremeerde octopus.

Kan het gekker? De ene mediahype volgt de ander op, zo lijkt het wel. Dan maar liever de berichtgeving over de voortgang van de Mariakapel bij de St.Willibrordkerk aan de Geerdijk. Theo Arts, alias Spieker Jozef slaat met ander Pro Deo-werkers weer de spijker op z’n kop, hoe kan het ook anders op die gewijde plaats. De gereformeerde kerk van Vroomshoop schonk 500 Euro en tekent de oecumene in Vroomshoop. Ook op het Smoezencarnaval is met de vrijgevige en ludieke “fienen”gewend, zowel op het toneel als in de zaal. Dat zal ook de Friese Vroomshoper dominee Lubbert Adema vast kunnen be-amen.

Minder mooi was het nieuws over het afschieten van de papierinzameling met blauwe bakken voor de ouderensoos van het MCC, het christelijk mannenkoor Vroomshoop en de Willibrordschool. Niets is beter dan een eenmaal genomen besluit, maar blijkbaar niet in gemeente Twenterand. Dat eerder genomen besluit wordt onder druk van bezuinigingen nu weer teruggedraaid omdat het teveel in de papieren kan lopen. Dat gebeurde echter zonder overleg vooraf met de direct betrokkenen . Kan niet in deze tijd, waar je juist vertrouwen kunt winnen van burgers, door vroegtijdig te informeren en transparant te handelen. Een koers kun je wijzigen, doe dat dan vooral in goed overleg.

Datzelfde geldt voor het weer weghalen van het bord met éénrichtingsverkeer aan de Oranjestraat. Bewoners zijn daarover in hun wiek geschoten. Doe wel en zie niet om, maar voor één keer wel. Achter de Oranjeschool kun je met een eenvoudige parkeerplaats heel veel oplossen, oftewel de achterkant van het gelijk, wethouder.

Gelukkig kunnen we in Vroomshoop ook welgemoed naar voren kijken. Het glazen café komt er weer aan bij Kremer, waardoor de aidsbestrijding in Afrika via het Rode Kruis wordt gesteund. Dat is toch hartverwarmend, evenals de massaal bezochte benefietconcert voor Berthil de Lange in de sfeervolle dorpskroeg van Dick en Marijke Kremer.

Nog meer goed nieuws: het grote Vroomshoop-boek ligt bijna bij de drukker en is vanaf zaterdag 27 november voor € 29,95 te koop bij de Brunawinkel van Gerit Brinkman aan het Julianaplein. Tot die datum is een voorbestelling van € 27,50 mogelijk bij secretaris Klaas Dragt, telefoon 64 21 91 of Email k.dragt@home.nl Het rijk geïllustreerde boek “Levend Vromshoop, een veelzijdig kanaaldorp in woord en beeld” van 300 (!) bladzijden is toch het ideale sinterklaas- of kerstkado. Doen!

Gemeenschap van Vroomshoop is warm, hecht en zorgzaam

2010-10-14T12:09:00.001-07:00

Verlossing en bevrijding, de kompels in Chili kunnen erover meepraten. Dat geeft stof in de longen en stof tot nadenken. Elk jaar sterven meer dan duizend Chinese mijnwerkers als ratten in de val van de vaak schandalig slecht geëxploiteerde mijnen. Geen haan schijnt er na te kraaien en welzijn en welvaart verschillen onder het communistische regime net zo veel als een grauwe gans en een Peking eend. Neem de twee miljoen Soedanezen die door een zinloze burgeroorlog om zijn gekomen, dat wordt letterlijk doodgezwegen. Ook daar spelen belangen en delfstoffen een rol. Dichterbij huis: de rechts-extremistische FPŐ scoort hoog in Oostenrijk en gelet op het dubieuze verleden is dit een bedenkelijke “Anschluss”. Zelf was ik onlangs in Wenen waar ik ook rudimenten van Blut und Boden aantrof. En ook opeens in een “Stadtviertel”een vitrine met daarin honderden sleutels met namen van Duitse oud-bewoners, die tijdens de Tweede Wereldoorlog weggevoerd en vermoord waren. Dat was indrukwekkend en een bewijs temeer dat ook in zo’n land geworsteld worden met een verleden. En ook: dat er op waardige wijze teruggekeken en vooruit wordt gekeken naar een toekomst zonder haat en ook acceptatie van landgenoten, die anders mogen zijn.

Het kabinet Rutte heeft ijzervreter Gert Leers de post immigratie gegeven In het verleden stelde Leers vast dat Geert Wilders de meest afschuwelijke dingen riep. Nu is Geert niet hardleers, want na de belangenverstrengeling in us Maastricht kon hij zich als come back-kid waar maken. Gelukkig voor hem geen hoofdpijndossier met de OV-chipkaart, maar een ministerschap. Tegenover Geert Wilders moest hij eerst wat gas terugnemen. Leers verklaarde dat hij zich de leefwereld van Wilders kon voorstellen. Ter wille van de smeer, likt de kat de kandelaar(s). Geert Wilders leeft immers in twee werelden. De ene is het beloofde land van de zuivere Nederlander, de andere is het achterland van de in zijn ogen verfoeide Moslims.

Inderdaad: een wereld van verschil en ik hoop dat het CDA en de VVD de rug recht zullen houden, waar de principes en artikel 1 van de Grondwet mee gaan spelen.

Laatst las ik dat iemand een reactie gaf op het gegeven dat het CDA verdeeld was tot op het bot. Hij zei dat zulks niet mogelijk was, omdat het CDA geen ruggengraat had.. Hoe het ook zij: de wittebroodsweken van het kabinet Rutte-Verhagen zijn zo voorbij en op twee bruiloften kun je niet dansen.

Vandaag was het een glorieuze dag voor opbouwend Vroomshoop. De BOVO opende de deuren van het gloednieuwe en modern geoutilleerde gebouw in Vroomshoop-Oost.

Jonge bouwvakkers krijgen hier theorie en doen praktijkervaring op bij de aannemers in Vroomshoop en omgeving. Een passend antwoord op recessie en moedeloosheid en fijn is ook dat het ROC van Twente en het Noordik volop meedoen en dat de opleiding nog verbreed wordt. Burgemeester Cornelis Visser stond terecht stil bij het faillissement van Vroomshoop Meubelen en hoopt met de getroffen werknemers op een dorstart. Pioniers als Ammie Bolks en Henk Schuurman maakten dit bedrijf groot en ook sociaal gezien bleken ze uit het goede hout gesneden te zijn. Ook de nieuwe jonge protestantse dominee David Kroeze ging in de hervormd-gereformeerde kerkbode op deze zaak in en dat getuigt van betrokkenheid.

Als je zoiets meemaakt, besef je dat de gemeenschap van Vroomshoop zich laat gelden als warm, hecht en zorgzaam. Dat vatte redacteur Tom van den Berg van TC Tubantia heel treffend samen, toen hij het benefietconcert voor de jonge plaatsgenot Berthil de Lange beschreef. Op 10 juni van dit jaar werd de jonge frontman van de zo succesvolle lokale popformatie Kleazer getroffen dor een zwaar herseninfarct. Momenteel vecht Berthil om de basale functies van zijn lijf weer stukje bij beetje op gang te krijgen. Familie, vrienden en vriendinnen zijn zaterdagavond aanwezig in de bekende dorpskroeg van Dick en Marijke Kremer om geld in te zamelen voor de revalidatie van Berthil.

Vroomshoopse rockformaties werken belangeloos mee om Berthil te steunen. Als DJ bij het glazen café en als medeorganisator van Bosrock heeft Berthil zich laten kennen als een echte Vroomshoper. Dat houdt eenvoudig in dat je en gewoon en bijzonder bent door gewoon te dóen. Laten wij als Vroomshopers massaal en met en gevulde “knippe”dit unieke benefietconcert bezoeken, Berthil en zijn vriendin Moniek verdienen het!

Weer een bewogen hoofdstuk wordt zo toegevoegd aan het aanstaande boek Levend Vroomshoop, dat nu al in de voorverkoop te bestellen is. In 300 bladzijde trekt de geschiedenis van de Vroomshopers aan ons voorbij. Ik heb er als nieuwsgierige brugwachter iets van mogen inzien en geloof me: dit is het ware standaardwerk over ons dorp. Naast de verhalen staan er schitterende foto’s in, van vroeger en ook van nu. Het ultieme sinterklaas- of kerstkado kan nu al besteld worden bij Klaas Dragt: k.dragt@home.nl, telefoon 64 21 91. Dit is eigenlijk een must voor elke rechtgeaarde Vroomshoper en daar zijn er gelukkig nog heel veel van.

Janny Wessels: daadkrachtig en toch aangenaam bescheiden

2010-09-30T12:32:00.000-07:00

De maand van de grote beslissing is nabij. De gemeenteraad van Twenterand kan of beter móet in oktober het licht op groen zetten voor het multifunctioneel centrum in Vroomshoop. Waar Vroomshoop qua winkelbestand met Twente’s besten meegaat, mag de culturele en sportieve ontwikkeling niet achterblijven. Na 10 jaar moet het D-day en V-day worden. Komt er opnieuw uitstel of zelfs afstel, dan is Vroomshoop qua culturele voorziening gezien zo dood als een pier.

Ja, de verdeling van de koopstromen geeft alle reden tot voldoening en trots. Als het om de dagelijkse boodschappen gaat is Vroomshoop zelfs marktleider in geheel Twente. Geweldig toch, al die klanten op weg naar die superkoop, net een sprookje uit de C1000 en één nacht.

Nu is vurig te hopen dat je de raadsleden ook om een boodschap kunt sturen. Of anders gesteld: belofte maakt schuld en verkiezingsretoriek moet nu in bestuursdaden worden omgezet.

Een culturele voorvechter is altijd Jannie Wessels-Bentum geweest, die na een ziekteperiode op 73-jarige leeftijd is overleden. Wat had ze nog graag de centrumvisie ontwikkeld zien worden. Jannie nam waar dat gevraagd werd haar verantwoordelijkheid in samenleving en ook in de politiek. Bij de huisvrouwen van het Vrouwennetwerk liet ze zich niet ontbetuigd en de hartverwarmende handwerkacties voor de derde wereld staan in het geheugen gegrift. Samen met de bibliotheek werden vermaarde schrijvers en schrijfsters naar Vroomshoop gehaald, met als laatste sprekende voorbeeld Geert Mak. Het “enge plekken-onderzoek” bevorderde de sociale en verkeersveiligheid en vorig jaar nog was Janny samen met Janny Reiling de initatiefneemster van een culturele avond met Vroomshoopse vrouwen. Tot op het laatst bleef Janny Wessels het MCC-bestuur als secretaris trouw. In Janny Wessels verliest Vroomshoop een daadkrachtige en toch ook aangenaam bescheiden lieve vrouw, die metterdaad liet zien van het dienen van anderen betekent. Haar familie wensen we veel sterkte toe om dit grote verlies te kunnen dragen.

Burgemeester Cornelis Visser is zo’n beetje de wittebroodsweken voorbij. Goed is dat hij zoveel mogelijke organisaties en verenigingen bezoekt om zo thuis te raken in de samenleving van de gemeente Twenterand. Minder gelukkig lijkt z’n beroep op een bestaande regeling om 90% van de huur van de woning aan de Kerkstraat in Vriezenveen te vergoeden, omdat er ook nog een niet verkochte koopwoning in Zeeland is. Dubbele woonlasten dus en hoewel burgemeester Visser in beginsel recht op heeft op zo’n vergoeding, draaien in feite de bewoners voor op. Datzelfde geldt in relatie tot andere bestuurders, zoals wethouders, die na een langere bestuurstijd in principe tot hun pensioengerechtigde leeftijd recht hebben op een uitkering. Het wordt hoog tijd dat ook bestuurders en ambtenaren marktconform behandeld gaan worden. Zuunigheid geldt niet alleen in Zeeland en Twente, maar voor geheel Nederland.

Dit lijkt me een item voor het kabinet Rutte-Verhagen, als dat er komt. Alleen het CDA-congres kan koppig(jan) nog een klink in de kabel veroorzaken. Blijkbaar wordt Geert Wilders van de PVV terwille van de macht door de rechtse coalitie gedoogd. Dezelfde Wilders, die z’n omstreden film Fitna uitgerekend zaterdag toont in Berlijn, waar hij in wezen na twintig jaar weer een muur opricht. Natuurlijk heeft Maxime Verhagen gelijk als hij stelt dat Christenen en Moslims gelijk zijn, maar Wilders bewijst toch het tegendeel. Een van de grootste problemen lijkt zijn fractie, die vanzelf uit elkaar valt als er teveel kopstoten uitgedeeld worden en borrels ingenomen worden. Moreel verval in de politiek, we kunnen er helaas ook lokaal over meepraten, zelfs op het niveau van wetsjouwers in Twenterand.

Goed vind ik dat er binnen het CDA in ieder geval met elkaar gediscussieerd wordt. De VVD is tot een ultrarechtse en conservatieve applausmachine verworden, terwijl de PVV in het geheel niet democratisch is en zelfs geen leden telt. Van harte hoop ik dat zaterdag tijdens het congres de argumenten niet geteld, maar gewogen worden.

De beoogde premier Mark Rutte noemde z’n kabinet er al één waarbij rechts Nederland z’n vingers af kan likken. Een gewaagd en onverstandig statement, want een minister-president is er toch voor alle Nederlanders, toch?

Voor de Vroomshopers ligt er wel iets in het verschiet om echt de vingers bij af te likken.

Het grote Vroomshoop-boek is aanstaande, waarin verleden, heden en toekomst met elkaar worden verbonden. De geboorte is aanstaande van een heel bijzondere uitgave van levend Vroomshoop, dat z’n weerga niet kent. De volgende week komt het geboortekaartje, nog zeven nachtjes slapen.

Topsecret langs de Oranjestraat

2010-09-11T05:47:00.000-07:00

Het bewijs is geleverd: Vroomshoop is een lot uit de loterij. De eerste keer dat Nederland wordt uitgeloot voor de Europese postcodeloterij valt de kanjer uitgerekend op Vroomshoop: 7681. De Plantsoen-noabers kwamen glunderend in beeld op Nederland 1 en mogen een half miljoen Euro verdelen. De overige Vroomshoopse gelukkigen kunnen meer dan 10,5 miljoen Euro tegemoet zien. Zelden is een postbode zo hartelijk begroet als op 10 september 2010, toen de felicitatiebrieven van de postcodeloterij rond gingen.

Mooi was ook wat mevrouw Smedema van het Plantsoen voor het oog van de camera zei: “Ik speel in de eerste plaats mee voor goede doelen en niet voor de prijzen”. Wie weet heeft ze wel aan het juist dit jaar voor de Ons Erfgoedprijs genomineerde Zandstuvebos gedacht, dat ook met de opbrengsten uit de Postcodeloterij wordt onderhouden.

Mooi is ook, dat de bewoners van de huurwoningen aan het Plantsoen de hoofdprijs wonnen. Niet dat ik het de noabers van, noem maar een dwarsstraat, de Boshoek, dat niet gun, maar toch. De koopkracht van de Vroomshopers is in ieder geval met zo’n 11 miljoen euro gestegen. Zeker had ik een ludieke actie van de ondernemers verwacht in de vorm van “Leg uw lot in onze handen en elke winnaar zal in onze winkel met ook nog eens 10% korting belanden” of zoiets. Niks van dit alles, alleen onze vindingrijke Vroomshoopse Amerikaan Jan Kassies speelde met z’n recreatieverblijf op de prijzenregen in.

Ondernemend Vroomshoop heeft het zeker te druk met de voorbereiding van het grote Hammerstraat-feest, dat volgend weekend plaatsvindt. Stratenmaker Klink-Nijland rond deze maand de Hoofdstraat-klus af en het wachten is nu op het Julianaplein, dan is de cirkel van het winkelcentrum rond.

Zo is er weer een klink in het nieuws, moeten we maar denken, waarheen leidt de weg?

De bewoners van de Geerdijk ontsnapten net met hun postcode. Ze wilden zo nodig apart van Vroomshoop en naober en profeet Jan Huiting van de Schoolstraat grapte al in TC Tubantia dat het een hard gelag zou zijn voor de Vroomshopers als in de Geerdijk de postcodeloterij werd gewonnen. Klinkklare onzin en het harde gelach kwam van de Vroomshopers.

Na de asbestbrand is Vroomshoop weer op de kaart gezet en ons vitale dorp blijft verbazen. Circus Renz trok ook alle registers open en een olifant ontpopte zich zelfs als en heuse tasjesrover. Gelukkig spuugde de kolos alles weer uit, inclusief de pinpas en kwam de Vroomshoopse vrouw met de schrik vrij. Dat bracht een gevatte Vroomshoper tot de vraag wat de overeenkomst is tussen en olifant en een schoonmoeder. Het antwoord: “Je kunt beter geen van beiden in huis hebben..”.

Jannes was te gast op de Oranjefeesten en het nieuwe bestuur heeft de vaart er goed in. Burgemeester Cornelis Visser bracht samen met de politie een avondje door op het Oranjefeest. Hij vond het erg gezellig en zo’n informeel bezoek wordt echt gewaardeerd. Zo leer je elkaar kennen en dat is goed.

Ook in het nieuws was de Oranjeschool langs het kanaal. Het is geen Topsecret, dat de verkeersveiligheid langs de Oranjestraat in het gedrang is. De VAC-vrouwen wezen daar al jarenlang op. Annie Ribberink van het CDA vond het jammer dan de derde fase van Vroomshoop-Oost nog niet was ontwikkeld. Dan kon er aan de achterkant van de school een in- en uitgang gerealiseerd worden. Annie vergat er bij te vertellen dat door die vreemde privaat-publieke constructie de toenmalige gemeente Den Ham z’n ziel en zaligheid aan de projectontwikkelaar heeft verkocht. Direct gevolg: het schiet daar totaal niet op met de woningbouw en de jonge starters zijn het haasje. Falende lokale politiek: waar is hier de nooduitgang? De sociaal-democraat Hans Zebel van de Geerdijk had een goed verhaal over het gedrag van ouders, die maar met de auto’s blijven komen. “Zo dienen we ook nog eens het milieu” en daar had de fractieleider een punt.

Minder sterk vind ik het weer dat de PvdA weg blijft van het debat over energie. Als argument geldt dat met name de coalitiepartijen niets in windenergie zien.

Op zich heeft Zebel gelijk, maar door niet mee te discussiëren wordt door hemzelf de wind uit de zeilen gehaald. Dat is echt tegen windmolens vechten. Dat heeft de grote PvdA-baas Job Cohen ook gemerkt bij de formatie in Den Haag, waar hij door zijn ontactische opmerking “Rechts, zoek het maar uit” nu achter het nest vist.

De naam Klink viel al, het morele geweten en de denktank van het nationale CDA. En dat hebben ze geweten. De grote vraag is wie de brief van Klink aan partijvoorzitter Henk Bleker en fractieleider Maxime Verhagen heeft gelekt. In Vroomshoop zijn we daar duidelijk over”Dat lek nergens op”.

Het democratische treurspel is in volle gang. Eerst trekt Geert Wilders van de PVV weloverwogen vanwege een gebrek aan vertrouwen in het CDA de stekker uit van het minderheidskabinet met gedoogsteun. Doordat Ab Klink de ethische en gewetensvolle afweging maakt tussen de moraal en de macht en terecht opstapt, komt opportunist Wilders ineens op z’n schreden terug.

De koningin wordt in haar rol gebruskeerd en gepasseerd door het supertrio Rutte, Verhagen en Wilders en de andere partijen worden, behoudens de SGP, geheel genegeerd. We bevinden ons staatsrechterlijk in zwaar weer.

Dit is onmiskenbaar een fluwelen staatsgreep binnen onze parlementaire constitutionele monarchie om over de democratie helemaal niet te spreken. Een minderheid legt met gedoogsteun van een beweging, die anderen uitsluit, iedereen z’n wil op. Natuurlijk: het land moet geregeerd worden, maar niet tot elke prijs. Er zijn nog meerdere varianten mogelijk, maar wat er nu gebeurt, verdeelt Nederland tot op het bot. Het is een onheilspelend schisma in de lage landen, gevoed door een honger naar macht. Het ”Ieder voor zich en God en zeker niet Allah voor ons allen”, doet opgeld.

“Nine eleven”, dat is het vandaag. Dat Geert Wilders op Ground Zero in New York een anti Islam-statement aflegt, is al droevig genoeg. Beter is het dat we samen ter will van de komende generaties naar de toekomst kijken, waar Lovetowers van hoop en respect worden gebouwd. Waar het inclusief denken het wint van het haat zaaien. Waar de vrede en waar de verdraagzaamheid en naastenliefde worden geleerd. We have a dream.

Multifunctioneel centrum moet er nu komen in Vroomshoop

2010-09-03T08:14:00.001-07:00

Vroomshoop laat zich weer van de beste kant zien. Na de triatlon kwam een week later de drakenbootrace, die beide in 2009 hun oorspong vonden in 150 jaar Vroomshoop. Burgemeester Cornelis Visser verscheen bij het mooiste openluchtzwembad van Overijssel en loste het startschot voor de triatlon. Dat deed hij niet met een klappertjespistool. Een heus lawinepistool werd afgeschoten en gelukkig was het geen oud en nieuw. Dan had de politie dat ding in beslag genomen. Jammer genoeg verscheen Cornelis netjes in het pak en hij zwemt niet in het geld, noch in het water. Volgend jaar dan maar, want zo’n sportieve daad zorgt wel voor goodwill onder de bevolking.

Bij de drakenbootrace roerde wethouder Johan Oordt de trom en stond de Vroomshoopse wethouder André Idzinga ook niet als de beste stuurman aan de wal, maar deed sportief mee. De CDA-fractie vormde nu opeens nu wel een combinatie met de Christen Unie en oud-wetsjouwer Martha van Abbema, de redder van het kleine Puntbruggie, liet zich ook niet onbetuigd. Couzijn Bos ging ook het schip in en we misten nog Henk Nieboer en Heleen Lamberink, die echter al uit de boot waren gevallen.

Een uitermate streng reglement hing aan de walkant en wapens en drugs waren verboden, ook voor de Neeltje Jacoba met vele Klaas Bruinsma’s en Mabel Wisse Smit. Veel respect was er voor de leden van de Atletiekvereniging Twenterand, een week ervoor ook al superactief bij de triatlon. Ze roeiden over de Vroomshoopse Bosbaan, terwijl hun eigen atletiekbaan in het bos door toedoen van de politiek al met man en muis was vergaan. Die

€ 175.000,-- gaat naar het multifunctioneel centrum in Vroomshoop. In oktober aanstaande valt de beslissing in de gemeenteraad. Wordt dat weer uitgesteld, dan stel ik voor met alle drakenboten als Vroomshoopse Noormannen naar Vriezenveen te varen en daar het Manitobaplein te bezetten.

De datum van de Brede School in Den Ham is al bepaald, het MCC al bijna ingezakt en nog steeds ligt er nog geen besluit over de centrumvisie. Dat kan toch niet waar zijn! Dat een aannemer uit Tilburg die Brede School gaat bouwen, is helemaal onbegrijpelijk. Waarom De Groot Vroomshoop niet, die nu als derde eindigde? Moet je juist in deze tijd van recessie niet juist je eigen bedrijfsleven stimuleren? Ik snap daar geen hout van. Vroomshoop wil niet opnieuw met de werkloosheid voorop lopen en dan valt toch en regievoering op de gunningen te verwachten.

Wie weet gaat de liberaal Chris Walraven daar wat aan doen. Dat raadslid Trudy van Nederpelt een keer zou weg gaan was niet zozeer de vraag. Het ging erom wanneer ze weg zou gaan. Zo snel na de verkiezingen roept vraagtekens op, al lijkt het wel op het vertrek van Wouter Bos en van Camiel Eurlings. Het gezin gaat voor, dat moge duidelijk zijn.

Maar de echte reden heeft natuurlijk heeft het allemaal te maken met de uitgesproken ambities van de Hammenaar Chris Walraven. Er waren meer kapiteins op het VVD-schip en dan wordt het inderdaad een draak van een fractie. In het verleden werd Trudy nog geruggensteund door Herman Slot en Freek Becker. Helaas, ze zijn ons beiden ontvallen. Nu werd steeds meer duidelijk dat Trudy van Nederpelt aangestuurd werd door de VVD-achterban, die eigenlijk de lakens uitdeelde. Toch kijk ik uit naar de entree van Chris Walraven, die geen groentje en ook zeker geen grijze gehaktbal is. Hij kan voor leven in de brouwerij zorgen en zegt waarop het staat. Er kan menige steen in de wat stille politieke vijver van de gemeente Twenterand verwacht worden.

De scheiding tussen Vroomshoop en dochter Geerdijk is sinds 1 september 2010 een feit. Een andere postcode leidde tot dit op eigen benen staan. Noaber Jan Huiting gaf al aan dat hij hoopte dat de nieuwe postcode 7686 zou leiden tot het winnen van de postcodeloterij. Wie weet komt er dan nog een zwembad of en kulturhus in Twenterand bij.

In ieder geval is na Vroomshoop als de diamant in Twenterand de Geerdijk de mooiste kant in Twenterand. Je zag burgemeester Visser wat jaloers kijken: dat is heel wat anders dan het wonen in de wat saaie Kerkstraat in Vriezenveen.

Cornelis Visser was als Europarlementariër actief voor het CDA en volgde natuurlijk ook met argusogen de machtstrijd in het landelijke CDA. Bij macht denken we vooral aan Maxime Verhagen en bij principes aan Ab Klink. De fractiedeur van het CDA heeft een klink, maar ging nauwelijks open. “We hopen er vannacht met die haantjes vannacht uit te komen en dan zonder het old boys-network van Van Agt en Aantjes”, zo was het af te lezen. dat was wel duidelijk. Willem Aantjes verliest wel z’n haren en niet z’n streken en maakte bij Knevel en van de Brink op Nederland 1 melding van 18 dissendenten binnen het CDA.. Ik moet ook aan de conference van Wim Kan over premier Jan de Quay denken: “Lijmen Jan, lijmen met z’n allen, lijmen tot je niet meer kan en dan maar carnavallen”. Weet wel CDA, waar je lijmt blijft een breukvlak en ik zie die draak van een gedoogkabinet er niet komen.

Laten we positief eindigen. Deze week circus in Vroomshoop, volgende week het grote Oranjefeest, het kan niet op. Hier gebeurt het: Vroomshoop heeft het!

Besluitvaardigheid in Twenterand gevraagd

2010-08-04T06:48:00.000-07:00

Een minderheidskabinet van de VVD en het CDA met gedoogsteun van de PVV. Dat wordt uit de hoge hoed van de vaderlandse politiek getoverd Niet te geloven. Dat de opportunistische VVD met leider Mark Rutte over rechts gaan, was te voorspellen. Flink is belangrijker dan “link”, om over links maar helemaal te zwijgen. Bij dit alles fungeert de Telegraaf als vanouds als een soort stem des volks en ontpopt zich weer als het ultra rechtse nationaal geweten.

Dat het CDA nu voor het PVV kiest, is een bewijs voor het moraal verval van die partij in verwarring. Een politieke beweging wordt ingesloten, dien andere doelbewust uitsluit. Wie de bijbelse bergrede, de oorsprong van het humanisme en de beginselen van onze rechtstaat kent, kan niet anders dan huiveren voor de honger naar macht van de nieuwe CDA-leider Maxime Verhagen. Natuurlijk: bij politiek hoort macht, maar gezag is en blijft natuurlijker. Brecht had gelijk, toen hij de samenleving als volgt bezag: “Es geht’s um Fressen oder Moral”. De honden blaffen en ook deze karavaan trekt verder. Je hoeft geen brugwachter of profeet te zijn vast te stellen dat het beoogde kabinet geen lengte record zal bereken, integendeel.

Dan ons eigen “regering” Visser, die nu niet bepaald voortvarend uit de startblokken schiet. Vanwege de te verwachten bestuursdruk moesten er opeens vier dure wethouders komen. Nu wordt de voorjaarsnota naar het afvalinbrengpunt in Vroomshoop gebracht, wordt de begroting later dan voorzien gepresenteerd. En nog veel gekker: worden zeven op het oog belangrijke beleidsstukken over de jaarwisseling heen getild. Als reden voor deze vertraging wordt aangegeven, dat de formatie zo lang duurde en dat er meer afstemming met aangrenzende gemeenten moet komen.

Drogredenen, als je het mij vraagt. Beleid wordt doorlopend gemaakt en heeft een historie. Je maakt niet voor niets bestuurlijke afspraken over deadlines houdt daarmee rekening met je planning. Nee, er is iets wezenlijk iets anders aan de hand in Vjenne. Het college van burgemeester en wethouders mist nog eenheid, besluitvaardigheid en daadkracht. Zorgvuldigheid gaat voor snelheid, dat is waar. Maar de ongelofelijk trage afhandeling van de centrumvisie Vroomshoop, om eens een voorbeeld van een hoofdpijndossier te noemen, geeft toch te denken.

Gewoon doorpakken, daar hebben we behoefte aan. Als wethouders nog steeds een één-tweetjes maken met de fractie en die vergaderingen zelfs bijwonen, dan weet je genoeg. Als fractieleider Albert Engels stelt dat “zijn” wethouder financiën André Idzinga met zijn bezuinigingsnota moet komen, dan is het net of dualisme weer verdwenen is en het monisme weer terug is bij de gemeentepolitiek. Een college moet zijn werk als dagelijks bestuurder doen en vooral een eenheid uitstralen. De onafhankelijke gemeenteraad moet op afstand de baas blijven waar het om vaststellen van beleidsstukken en het nemen van besluiten gaat.

Besluiten zijn er gelukkig wel genomen waar het om de nominaties voor Ons Erfgoed Den Ham-Vroomshoop gaat. Liefst acht inzendingen waren er, toch een bewijs dat dit leeft. De aloude boerderij Ceres van de familie Petter is erbij en de Tonnendijk was al sinds mensenheugenis vertrouwd met deze Groningse boerderij. Dan de woning aan het eind van de Norderweg van de familie de Vries , waar de gebroeders Diek eens woonden. Daar was ook 150 jaar geleden de start van de gereformeerde kerk van Vroomshoop, toen daar bij broeder Diek de eerste kerkelijke samenkomst werd gehouden. Een gewijde fiene plek dus en dan is de derde nominatie en wat ander karakter.

Het Zandstuvebos aan de Vroomshoopse kant is door het landschap Overijssel enorm opgeknapt, dat met behulp van vrijwilligers. De buurtbewoners vonden dit zo geweldig, dat de inzending vor de nominatie massaal werd ondersteund.

Geweldig toch dat dit bos, zo bekend uit onze jeugd en nu nog steeds in zwang door het wandelen, hardlopen, zwemen en schaatsen, meedoet voor de Erfgoedprijs. Al te vaak zien wij al dat schoons in de directe omgeving niet of onvoldoende.

Vroomshoop heeft ongelofelijk veel te bieden, ook als het om natuurschoon gaat, neem dat maar van mij aan. Dar kunnen we hele bomen over opzetten.

Het Hart van Vroomshoop klopt als nooit tevoren

2010-07-20T18:46:00.000-07:00

De Hammerstraat ligt er nu echt als slagader van een regionaal koopcentrum bij. Dan denken we terug aan de opening van de gerenoveerde straat in de tachtiger jaren met burgemeester Hans van Overbeeke in de koets. Toen nog Den Ham’s eerste burger noemde dit gebied Utopia, maar toch: die droom werd bewaarheid. Ook het Julianaplein werd ontwikkeld, waarbij burgemeester Arnold van Walsum aan de wieg stond. Het Hart van Vroomshoop klopt als nooit tevoren en werd in 2009 in het jubel- en jubileumjaar van ons dorp geopend door burgemeester Helmer Koetje, ook een memorabel moment.

Vergeten is de strijd om de vermaledijde boombakken, die de winkeliers destijds zelfs dreigden te verwijderen. Het oproer kraaide en de raadsleden in Den Ham verslikten zich in restaurant De Beuk zich bijkans in hun traditionele erwtensoep na de begrotingsbehandeling, echt een snertmaaltijd. Ooit wordt er nog een bankje onthuld ter nagedachtenis aan die revolutie van de strijdlustige winkeliers van de Hammerstraat: de Doggerbank.

En laten we er een boom over opzetten: die boombakken waren een echte sta in de weg. Daar is al heel wat leed van fietsers uit voortgekomen en dat is geen bak. Nu wordt er veel ruimte gegeven aan de voetgangers en het winkelende publiek en hebben de automobilisten echt het gevoel dat ze te gast zijn in een regionaal koopcentrum van allure. Parkeren bij de winkel kan nu en anders kan dat gratis en voor niks in de Koele van Ensing, De Dreef of aan het Julianaplein. Ik hoop van harte dat Ondernemend Vroomshoop deze reanimatie van de Hammerstraat luister gaat bijzetten met een geweldig feestje. Het kan ook zijn dat er eerst door Arjan Berkhof c.s. gewacht wordt op de opknapbeurt van het Julianaplein. Maar toch: laten we de successen vieren als Vroomshopers.

Waar we vroeger een vooral genoeglijke Hammerstraat kenden met de Agio Tips van Jan Schonewille, de Jamin-ijsjes van Kassies, de radio’s van Labrijn, de droge worsten van Gritter, de gloeilampen en grammofoonplaten van Entjes, het snoepgoed van Diek, de tweezitters van Bolhuis, van alles van Meijers Warenhuis en de past u wel of net niet BH’s van Vaartjes, ziet het er nu geheel anders uit. Stilstand is achteruitgang en de dood heerst in stilstaand water. De vooruitgang heeft Vroomshoop in de greep en dat is alleen maar prettig.

We blikten nog even met toch wel enige weemoed terug op de historie van de middenstanders van weleer, dat geldt ook voor onze kanalen, havens en wiek’n. Mooi dat de kwieke Karel Ekkel, ook letterlijk, een duik in de geschiedenis nam. De karakteristieke schuiven van het Snottergat zijn gered en het Chapeau geldt ook voor het waterschap Regge en Dinkel voor de renovatie van het Zwolsekanaal.

De nog jonge stichting Levend Vroomshoop laat ook steeds meer van zich zien en horen. De belangstelling voor het levend verleden is groot onder onze plaatsgenoten en wat dat betreft is onze nog jonge geschiedenis een pré en dat wordt intensief beleefd.

Ook al is het qua nieuwsgaring komkommertijd, de politiek lijkt ook wel op een snottergat. Sommige politici zijn zo glad, niet te geloven. Ze kronkelen rond als een paling in een emmer met snot. Neem de formatie van het kabinet Paars-Plus, die gedoemd was te mislukken. De achterband van de VVD roert zich geducht en VVD-voorman Mark Rutte kon gewoonweg niet anders dan eieren voor zijn geld te kiezen. Ook blijven de landelijke politici gevoelig voor peilingen en polls en niet alleen zij. Mark Rutte wist al vanaf het begin van deze ontknoping, maar in ieder geval is er dan een ultieme poging gedaan.

Als je geen water bij de wijn wilt doen in een coalitie, eindig je als een snotter op de wal. Een oplossing à la Twenterand, een realistische coalitie van VVD, CDA en PvdA ligt ook in Den Haag niet voor de hand, als aan PvdA-leider Job Cohen ligt. Dit zijn ware Jobstijdingen in een economisch zware tijd, die om oplossingen schreeuwt.

Dat geldt ook voor onze gemeente Twenterand, waar het nieuwe college heeft afgezien van de voorjaarsnota. Een van de verkiezingsleuzen van Gemeentebelangen was “Minder ambtenaren” en het eindigde uiteindelijk bij de formatie in: ”Meer wethouders”.

Ook het CDA was voor afslanking van het ambtenarenapparaat, maar leverde wel prompt twee eigen wethouders. Ik hoop dat dit niet in de beleidsstukken gaat doorwerken, want hoe je het ook wendt of keert: daarbij zijn dezelfde ambtenaren hard nodig.

Waar voorheen de voorjaarsnota vooral werd benut om beleid te formuleren en de begrotingsvergadering was bedoeld om af te ronden, wordt nu een hete begrotingsvergadering in oktober verwacht. Overweging, beschouwing en reflectie zijn nu eenmaal nodig om goed beleid te maken, waarbij het welzijn van de bevolking leidend moet zijn. Ik ben benieuwd of de nieuwe raad en college dit uitstralen en waar kunnen maken.

Geld volgt beleid, ook als er weinig geld is. Daarbij kunnen we politieke mannetjesputters in de goede zin van het woord wel gebruiken. Als de angst en alleen de boekhouders regeren, gaat het geheid fout. En als het om krachtdadig optreden gaat, kunnen ze nog altijd bij de Vroomshoper Jarno Hams aankloppen. Proficiat: voorde zesde keer de sterkste man van Nederland, we staan als Vroomshoop weer op de kaart.

Het Snottergat wordt een echt monument

2010-07-14T14:44:00.000-07:00

Wellicht dat er zelfs enig gesnotter hoorbaar is tijdens de onthulling van het monument in het Zwolsekanaal. Gesnotter van ontroering, dat gelukkig weer iets aan de vergetelheid wordt ontrukt. We leden hier aan een post-traumatische depressie door de sloop van het zo karakteristieke postkantoor. Deze revival van het Snottergat is al balsem op de volksziel van Vroomshoop. Net zoals de huldiging van het Nederlands elftal in die merkwaardige grachtengordel der winnende verliezers. Ik draai er niet omheen: direct na die verliespartij tegen Spanje nokte ik af. Ik sterf nog liever in schoonheid, dan dat ik met zo’n kaartenlast met hard voetbal verlies.
Natuurlijk, het is een contactsport en mannelijk voetbal is prima. Maar zo’n karatetrap van Oranje middenvelder Nigel de Jong is toch niet om aan te zien. Nou kan ie wel miljonair van Manchester City zijn, maar een dergelijke overtreding van deze voetballende Kung Fu doen Nederland geen goed. Aan de andere kant: dat gezever van Johan Cruijff raakt kant noch wal. Deze voetbalgoeroe en oud-topspeler nam nooit echt z’n verantwoordelijkheid, of het nu om Oranje of om Ajax ging. In de politiek kennen we ook zo’n figuur, die zich als de beste stuurman aan de wal ontpopt: Geert Wilders.
Cruijff zadelde vanuit z’n heiligdom in Barcelona Oranje genadeloos neer, net alsof Spanje ook geen furie toonde.

Maar goed: Oranje verbroedert en is een bindmiddel en zelfs het lokale volksfeest op de rotonde van Vroomshoop werd landelijk bekend.
Burgemeester Cornelis Visser slaagde cum laude voor zijn eerste vuurproef als bewaker van de openbare orde en veiligheid. . Gewoon het verkeer om de gevreesde rotonde leiden en een gezellig feestje laten bouwen. Nuchter boerenverstand is heel wat waard, zo blijkt weer eens.

Verkiezingsbeloftes stellen niks voor, dat toont Gemeentebelangen Twenterand weer eens aan. Het pluche heeft blijkbaar een verwarrende werking. Eerst blijken er nog doodleuk derden ingehuurd bij de gemeente te worden, daar zou een rem op komen. Nu komt de burgerparticipatie, toch te stokpaardje van Albert Engels c.s., onder druk. De bordjes in de aloude bussen worden weer actueel: ”Niet spreeken met den bestuurder”.
Het presidium, de meest vage club die er binnen het gemeentehuis bestaat, besloot achter gesloten deuren dat een burger weliswaar mag inspreken, maar dat hij of zij na vijf minuten snel zijn of haar mond moet houden. Mee discussiëren mag niet meer en alleen aan raadsleden is dat recht voorbehouden. Arme Gemeentebelangen; waar blijven jullie nou met de kroonjuwelen van de lokale parlementaire democratie?

Dat doet me weer denken aan een gevleugelde uitspraak van de echte regenten: “Inspraak zonder inzicht leidt tot een uitspraak zonder uitzicht”. Jammer, ik had gehoopt dat met Gemeentebelangen er een soort Praagse lente in de politiek kwam. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, dus we wachten nog even af.

Zaak is wel dat er schot lijkt te komen met de centrumvisie van Vroomshoop. Ook zien we hoe ons winkelcentrum en dan speciaal de Hammerstraat gerevitaliseerd wordt en dat zijn tekenen van (Vrooms)hoop. Als de geruchten juist zijn dat wethouder André Idzinga vanut Dronten in ’t Hart van Vroomshoop gaat wonen, kunnen we concluderen dat we dan eindelijk weer een wethouder in ons dorp hebben, nooit weg.

Het hart van ons klopt uiteraard voor het Snottergat. Alle lof aan onze bon-vivant en doorzetter Karel Ekkel. De schuiven worden in ere hersteld en bij dergelijke lovenswaardige initiatieven gaat het niet om: Wat schuift het? Integendeel: tijd en energie worden om niet gegeven om idealen te verwezenlijken. Karel kennende gaat hij met de opening verrassen. Is het niet met tien pond paling dan is het wel met een andere stunt.
Karel is een echte Vroomshoper, die wordt geruggesteund door andere vrijwilligers en door het Waterschap Regge en Dinkel, die zich als vanouds niet onbetuigd laat in het kanaaldorp Vroomshoop.
Tachtig jaar na de onthulling door de legendarische minister Johannes Benedictus Kan van Binnenlandse zaken en Landbouw van het kabinet De Geer gaan de tweeling-broer en zus Karel en Jennie Ekkel opnieuw onthullen. Het Kan verkeren zou de ministerszoon Wim Kan gezegd kunnen hebben. Leve ons mooie Vroomshoop, dat mag donderdag best eens worden geroepen. Donderdag komt de bewogen geschiedenis van het Snottergat weer tot leven: bekiek het maar en komt dat zien!

Het weelderige liggend naakt van Den Ham is dankzij Jan van der Kolk terug waar het hoort, in het Brinkdorp Den Ham. Dat ook tot vreugde van onze onvolprezen dorpsdichter Jan D. Lindenhovius. Wij waakten enkele jaren over de naakte waarheid en dat past ook echt bij Vroomshoop. We zijn dankzij Karel Ekkel weer een monument rijker en dat Snottergat verleidde Lindenhovius weer tot bloemrijke poëzie:

Vroomshoop was eens het putje van Twente
Veel wateren vloeiden daar saâm
Vaak sloeg daar de jeugd op zijn tenten
verleende het plekje zijn faam.

Daar was men aan ’t plonzen en zwemmen
Daar werd menig hartje verliefd
als weer een “snotaap”zonder remmen
het Snottergat doldriest doorkliefd’

Dat is al met al ver vergeten
De jeugd vindt nu elders soelaas
Het Snottergat, heel lang aanbeden,
Kwam in het vergeetboek, helaas.

D’ontwikkeling houdt men niet tegen.
Ook ’t Waterschap liep mee voorop,
wat strekte de streek tot een zegen,
maar ’t Snottergat ging op de schop.

’t Historisch besef kwam toen boven :
Het initiatief werd bekend
Dit alles nu valt hoog te loven :
‘Het gat’ wordt een echt monument!

Wein, Weib und Gesang, nicht ärgen nur wundern en vooral daadkracht

2010-07-02T05:18:00.001-07:00

Zelfs Vroomshoop.com in Amerika kleurt oranje, mooi toch! We hebben behoefte aan een bindmiddel in ons land. Het drieluik God, vaderland en oranje is vooral twee dimensionaal, de laatste twee dus. Nieuwe antwoorden worden gezocht om antwoorden te vinden de voortschrijdende secularisatie. Dat is nodig ook en nieuw elan en geestdrift is nodig. In een van oudsher Godvrezende stad als Leeuwarden sluiten 4 van de 7 Godshuizen. En, zoals een gemeentelid van een van die Friese kerken gevat opmerkte: “Je kunt wel hartstochtelijk bidden, maar daarmee komen de bankbiljetten met duizend Euro nog niet uit de hemel vallen”.

Er moet in een geloofsgemeenschap meer zijn dan een discussie over het geld oftewel een kwestie van kruis of munt. Het komt op de overtuiging aan, dat het geloof kan inspireren voor het leven van vandaag en morgen en kan troosten met eeuwigheidsperspectief. Dat kan zowel voor een Christen, een Hindoe of een Moslim gelden. Zonder zingeving lijkt een leven op een ordinair gokspel, een soort kraslot, waar je pech hebt of geluk. Waar het vooral om het eigen geluk draait en war de solidariteit ver te zoeken is. Dat lijkt me een zielloos bestaan.

Tijdens onze vakantie in het mooie gebied van de Saar en de Moezel las ik twee mooie teksten. Op een weg naar Saarburg stond gekalkt “Wein Weib und Gesang”. Inderdaad: je mag en kunt van het leven genieten. In een hotel hing het volgende wandbord aan de kant; “Nicht ärgen, nur Wundern”, ook een waar word. Ik denk dat we, als we ons beseffen, hoe goed we het in vergelijking met anderen in deze wereld hebben, ons ook gaan verwonderen.

Dat schrijft ook Jean-Marie Le Clézio (69), die twee jaar geleden de Nobelprijs voor de vrede ontving. De begenadigd schrijver, zoon van een op Mauritius geboren Engelse arts en een Franse moeder, reisde over alle contigenten en bracht onder meer enkele jaren door temidden van indianenstammen in Panama. Kent het leven en de mensen en kan echt vergelijken.

Le Clézio schrijft stelt onder meer vast dat het hem opvalt dat de westerse wereld momenteel zo instabiel is. Politici gebruiken die kwetsbaarheid om macht te verwerven. Hij vergelijkt ook de dertiger jaren en onze tijd. Dezelfde typeringen van mensen, dezelfde overdrijving. Er waren dezelfde excessen, racisme, xenofobie. Misschien komt die instabiliteit ook door de overvloed: het leven is hier zo gemakkelijk. Mensen zijn erg gehecht aan hun manier van leven, bang om het kwijt te raken.

Wat mij betreft slaat Jean-Marie de spijker op z’n kop. Kijk maar eens naar de laatste verkiezingen en de nasleep er van. Gelukkig heeft Hare Majesteit Koningin Beatrix vanuit haar positie in de constitutionele monarchie ingegrepen en de onbetwiste adviseur Tjeenk Willink aangesteld als informateur. Ze negeerde volkomen terecht de voorganger de liberale informateur Uri Rosenthal, die in z’n onschuld of naïviteit voorstelde om twee informateurs van de VVD en de PvdA het voorspel tot het nieuwe kabinet te laten doen.

Uri Rosenthal leek in zijn doen en laten wel op Uri Geller, in die zin dat hij alles krom praatte. Als directeur van het COT onderzoekt Rosenthal rampen, maar in mijn ogen is hij zelf een ramp. Komt niet verder dan analyseren en uitstellen en als zo iemand over het activiteitencentrum in Vroomshoop ging, kwam het nooit van de grond.

Hoe kun je zo oliedom zijn om van zo’n formatie in deze fase in een land, dat om economische en sociale oplossingen schreeuwt, een politiek getinte vervolg-informatie voor te stellen. Het gaat nu echt om het landsbelang. In het Haagse kippenhok zijn het tot dusver vooral politieke hanengevechten tot dusver. Of schijngevechten met Wilders en Verhagen en in zekere zin ook Rutte in dubieuze hoofdrollen. Natuurlijk weet Maxime Verhagen dat hij met deelname aan een VVD-PVV-CDA-kabinet z’n eigen CDA opblaast. Zeg dat dan direct, denk ik dan.

Nog even Jean-Marie Le Clézio. Daaraan moet ik denken als ik een reactie van Florijntje op mij n laatste column lees, nog bedankt daarvoor. Zorgen worden daar geuit over de komst over de schutting” van Twenterand van megastallen aan de Hammerdijk en de komst van windmolens achter het Zwolsekanaal.

Als het over windenergie gaat, bespeur ik altijd een ontzettende kramp: Not in my backyard. Diegene, die denkt dat de fossiele brandstoffen eeuwig durend zijn: is qua vernieuwend denken zelf een soort fossiel.

Alternatieve bronnen, dat is “the wind of change”.

Horizonvervuiling kan ook geestelijk zijn. Juist bij deze energieopwekking wordt gezocht naar ruimtelijke gebieden, waar die ruimte is. Als je in het buitenland komt, denk aan Duitsland, is men daar veel bewuster mee bezig. In ons land zie je veel te veel de tendens om maar te houden wat we hebben. Vooral niet vernieuwen en als zoiets net over onze gemeentegrens plaats vindt, schreeuwen al gauw moord en brand. Lees dan eens meer de boeken van Le Clézio zou ik zeggen en, met alle respect, probeer je blik te verruimen. Angst kan ook een slechte raadgever zijn.

Natuurlijk: argumenten moeten te allen tijde gewogen worden, dat is zeker waar. De wijze waarop de LOG destijds door de politiek is geïntroduceerd, was stiekem en ongepast. Daarom doet het me goed dat er afgelopen week op transparante wijze gediscussieerd is over deze kwestie en wethouder Roel Koster terecht opmerkte: Dit is een eerste stap. Zo gaat het de goeie kant op en zit ik niet direct opeen statement van burgemeester Cornelis Visser te wachten.

Wat me nodig hebben is daadkracht. Eindelijk is er een ontwerp gepresenteerd van het nieuwe activiteitencentrum in Vroomshoop met het dr. Oskam-theater. Het werd warempel tijd ook! Het gaat de goeie kant op, in dit geval richting de Julianastraat met dit ontwerp van Kristinsson uit Deventer. Die naam doet al wat Zweeds of Deens aan: het Vroomshoopse Kulturhus in öptimä förmä. Dat geeft (Vrooms)hoop en heel goed is dat ook de huidige gebruikers van het MCC daar nauw bij worden gebrokken.

Daadkracht zien we ook bij de hervormde gemeente en de gereformeerde kerk van Vroomshoop. Er wordt toegewerkt naar een federatie in 2014. Een mooi bord met “protestantse kerk” siert nu beide kerken. Historisch verantwoord en toch ook progressief, zo kan het ook. Van de nood een deugd maken, het blijft actueel.

Eerste krachtproef voor burgemeester Cornelis Visser

2010-06-23T10:59:00.000-07:00

De afgelopen tijd legde de nieuwe burgemeester Cornelis Visser hier en daar een bezoekje af. Zo opende hij het volksfeest ter gelegenheid van 125 jaar Westerhaar en bracht een bezoek aan de Industriekring Vroomshoop. Allemaal nog leuk die wittebroodsweken, maar het echte werk gaat al snel beginnen.

De burgervader heeft misschien wel de onderzoeksresultaten van Karen Haandrikman gelezen, waarmee de oud-Vroomshoopse promoveert. Daar wordt op sociologische wijze het trouwen van inwoners uit Vjenne met vooral elkaar toegelicht en worden ook de heersende vooroordelen in Vriezenveen niet onbesproken gelaten. Zo woont er in de Wieke minder volk, nazaten van de veenarbeiders, en is Vroomshoop een oord van vooral woeste messentrekkers.

Voordat we in een zwart gat dreigen te vallen, eerst even een warm pleidooi voor ons Zwarte Gat van vrogger. Natuurlijk gebeurde er wel eens wat, zo zat men nu eenmaal in elkaar. Liek en recht, primair dus. Maar ook: daar gaf men om en aan elkaar en draaide er niet omheen.

Maar goed: een bepaalde naam raak je niet snel weer kwijt en toen Vroomshoop vorige week de landelijke pers haalde, kreeg ik hier en daar buiten ons dorp de reactie: “Wéér die Vroomshopers..”

Dat geldt voor de Hoogeveeners ook, want na afloop van het WK-duel van Oranje tegen Japan was er geduvel bij de rotonde bij uitgerekend het Vredesplein. Hekken van wegwerkzaamheden werden moedwillig verplaatst en automobilisten werden belaagd, bierflessen vlogen in het rond en de politie werd bedreigd. Dat vind ik nou knap waardeloos. Vier je zo een feestje, het is te gek voor woorden. Na een vorig voetbalkampioenschap sneuvelde ook al de klok van de zuil met de tekst 1940-1945. Is dit nu de vrijheid, waarvoor vroeger is gevochten? Om je kapot te schamen. Een stelletje zatlappen en onverlaten zijn het, die alleen maar uit zijn op rellen.

Burgemeester Visser, belast met de handhaving van de openbare orde en veiligheid, deed het enige juiste. Hij houdt de oranje rotonde donderdagavond een uurtje vrij van verkeer en geeft zo ruimte om lekker te feesten. Ik ben benieuwd of dat goed uitpakt. Voor mij mag er ook nog het in het oranje uitgedoste dweilorkest van De Harmomie en de Smoezen bij en kunnen al die dweilen een mooie polonaise lopen. Wordt het nog echt feest, zoals het is bedoeld.

In ieder geval reageert Cornelis Visser niet defensief en dat lijkt de beste aanval. Ik hoop dat hij dezelfde doortastendheid en die boerenslimheid aan de dag legt met de afronding van de centrumvisie van Vroomshoop. Wat duurt dat ongelofelijk lang, het is toch niet te geloven, zo’n besluitenloosheid. De broedende kip moet nu eindelijk eens de beloofde eieren gaan leggen.

Cornelis Visser gaf ook het goede voorbeeld bij de opening van de Vroomshoopse zwemvierdaagse. Onder de kreet “Luctor et Emergo” dook de gewezen Zeeuw manhaftig het mooiste openluchtzwembad van Overijssel in om met krachtige slagen enkele baantjes te zwemmen. Ik denk zeker dat Zandstuve-voorman Anton Baars de eerste burger nog heeft ingefluisterd dat zijn cluppie ook bepaald niet in het geld zwemt. Het is een wonder dat een club, die elders moet trainen en spelen, nog steeds het hoofd boven water houdt. Toch ook een basissport, die steun verdient, maar tegenwoordig hebben politici van die zuinige mondjes, behalve als het om het eigen salaris of vergoeding als raadslid of wethouder gaat.

De Kalkwijk was ook weer in het nieuws door de gevolgen van de geluidsmetingen bij Aufderhaar. Het bedrijf moet nu 540.000 Euro op tafel leggen om ook de besuste bewoner stil te krijgen. De kikkers kwaken nog harder, zo merkte een buurtbewoner veelzeggend en gevat op. Een andere Kalkwijker ventileerde een ingehouden woede om de beroepsgang van een enkele buurtbewoner: “vijfentachtig man personeel, een bedrijf met 40 jaar historie”, wat gebeurt hier allemaal?”

Natuurlijk: elk bedrijf moet zich aan de wet en aan de spelregels houden, maar ten koste van wat of van wie? Milieu, zowel bodem als geluid luistert nauw, maar dat geldt ook voor de werkgelegenheid, economie en welvaart.

Die balans vinden is nodig, maar blijft moeilijk. Dat zien we ook bij de kabinetsformatie. Niet de vraag: wat heeft ons land nu nodig? lijkt doorslaggevend. Nee, de machtspelletjes en ook de afweging hoe er bij de volgende verkiezing uit te komen, daar gaat het blijkbaar om.

Het CDA moet maar eens kleur bekennen. Een breed en solide samengestelde regeringsploeg met VVD. PvdA, CDA D’66 en Groen Links weerspiegelt balans, zowel van rechts als links. Het voorstel van Job Cohen is dan ook voor de hand liggend.

Wat jammer dat Hare Majesteit niet weet waar de Puntbrug in Vroomshoop is. Ze kan daar rekenen op een warm onthaal en een gratis advies van Hendrik van der Scholle.

Ajuus Helmer

2010-06-02T13:18:00.000-07:00

Triest persoonlijk nieuws overschaduwt deze week alles. Helmer Koetje overleed begin deze week, evenals Freek Becker. Dat raakt je, temeer dat beiden relatief jong van ons heen gingen.

Helmer Koetje is 57 jaar geworden en moet zijn levensgezellin Petra van der Kwast en de nog jonge kinderen Kornee en de tweeling Henri en Lise achter laten. Hen wil ik heel veel sterkte wensen om dit immense verlies te kunnen dragen en op termijn een plek te kunnen geven.

Helmer laat nog veel meer na: een onuitwisbare indruk hoe je als landelijk alom gerespecteerd bestuurder gewoon jezelf kunt blijven. Hij was iemand, die bepaald niet prat ging op zijn vele functies als mediabestuurder, parlementariër of burgemeester, maar dat deed vanuit z’n innerlijke overtuiging om de publieke zaak te dienen. Maar er was veel meer. Erkend rockliefhebber en ook graag op de fiets en Helmer genoot ook intens van z’n gezinsleven.

Helmer Koetje was de man van een afgewogen oordeel, al kon hij ook wel eens emotioneel naar buiten treden als iets hem helemaal niet zinde. Soms ook een non-conformist ook en wars van uiterlijke schijn. Kenmerkend hiervoor was de ontvangst van een groep bestuurders in zijn tuin aan de Boshoek. De donkere pakken werden aangedaan door verreweg de meeste transpirerende bezoekers (dat hoort toch zo..), maar Helmer ontving ze gewoon heel ontspannen in zijn korte broek.

Het ging hem om inhoud, of het nu in het Parlement, in de raadszaal of bij zijn voorzitterschap bij het commissariaat van de Media of van de Ikon ging. Inderdaad: het moest ergens over gaan. Zijn grote netwerk opende deuren, die anders niet open gingen.

Als laatbloeier was Helmer in het huwelijk getreden met Petra van der Kwast en samen deelden ze lief en leed. Lief met elkaar met hun drie jonge kinderen, en ook leed bij ziekte of andere tegenslagen. Net na een goede diagnose voor zijn Petra hoorde Helmer dat hij longkanker had. Dan lijkt opeens een pas opgepakte loopbaan als burgemeester van Hoogeveen in een ander perspectief te staan.

Toch pakte Helmer Koetje de draad energiek en vol overtuiging op en zag elke nieuwe dag als een geschenk en een uitdaging om er voor zijn gezin en als burgervader te zijn. Tot het een tiental dagen geleden echt niet langer kon en zoals in de rouwadvertentie staat is het nu: adieu.

Inderdaad: ajuus zouden we in Vroomshoop zeggen. Dat was ook de plaats waar Helmer zich gewoon op z’n plek en op z’n gemak voelde.

Als burgemeester van de gemeente Twenterand stond hij ook voor 100% achter het 150-jarig jubileum van ons dorp, dat vorig jaar zo groots werd gevierd De gemiddelde Vroomshoper onderscheidt zich niet van anderen en voelt zich ook niet meer of minder. Toch is hier tegelijkertijd ruimte om je bestaan ook op strikte eigen wijze in te vullen. Hokjes waren aan Helmer Koetje niet besteed, al koesterde hij wel identiteit.

Wat rest zijn de dierbare herinneringen aan een aimabel man, die op strikt eigen wijze, ook soms eigenzinnig, vorm en inhoud gaf aan het besturen en ook vooral aan het gewoon en daardoor ook zo bijzonder mens zijn. De liefde is zo sterk als de dood, en die liefde blijft. Maar de dood is wel heel hard als de dood van een geliefde voor ons menselijk gevoel te vroeg komt.

Helmer Koetje heeft ons voorgeleefd dat je met je talenten moet woekeren. Maar ook, dat je een voorbeeld kunt zijn voor anderen, die ook in spanning en onzekerheid en ook met de diagnose van een ongeneselijke ziekte moeten leven.

In het leven kun je in korte tijd zware tikken te verduren krijgen. Dat ondervond ook Freek Becker, die op 62-jarige leeftijd na een langere ziekteperiode overleed. Ik herinner me hem nog als die grote en sterke midvoor van Mariënberg, HHC en Deto. Dat teamwork heeft Freek altijd uitgedragen, of hij nu beheerder van De Stamper of later raadslid en wethouder in Twenterand was. De ziekte en het overlijden van zijn echtgenote was al eerder een zware slag voor Freek. Dan kost het moeite de balans in het leven te houden. Een slopende ziekte kwam daarbij en de vriendelijke reus uit Vjenne werd uiteindelijk geveld. Mogen zijn kinderen en kleinkinderen de kracht ontvangen om dit te dragen en te verwerken.

Bij deze doodsberichten doet het wat eerst vreemd aan dat de nieuwe burgemeester Cornelis Visser geïnstalleerd wordt. Ook al hangt de vlag nog halfstok bij het gemeentehuis, het leven gaat verder. Het volksfeest in het 125-jarige Westerhaar barst zaterdag los en Normaal komt optreden in de megatent bij de Julianastraat en Sportlust Vroomshoop viert z’n 60-jarige bestaan, proficiat en alaaf. Tijdens de feesten zal er vast geen gerst en Haver te kort zijn.

Volgende week zaterdag wacht ons een groot fanfarefestival met de 50-jarige malletband en een heuse taptoe achter de Stobbe, het aanstaande activiteitencentrum. Dat kulturhus in Vroomshoop met het Dr. Oskam-theater in Vroomshoop moet er nu snel komen, anders worden we op allerlei manieren door andere kernen ingehaald. Een centrumvisie zonder goed tijdpad is als Vroomshoop zonder Puntbrug. Punt uit. Door mijn vakantie is het vanaf nu even rustig bij de brug. Toch weet ik zeker dat Vroomshoop de vaart erin houdt, gelukkig maar.

Je onderscheiden en door het ijs zakken

2010-05-26T20:30:00.000-07:00

Sabiene Uitslag scoort nog steeds in Twenterand. Nu is ze de meest sexy politicus van dit moment. Wat koop je daarvoor bij de aanstaande verkiezingsuitslag, nu bepaalde partijen steeds meer afgeschminkt worden. Niet de rankste, maar de sterkste schouders gaan de zwaarste lasten dragen, als het goed is. Sabiene doet helaas niet mee aan Next Top Model, of in haar geval de verkiezing tot Wiekes mooiste blondste, al zou Niek Erenst haar dolgraag voor de lens krijgen. Sabiene lijkt me als zeemeermin wel een mooi boegbeeld voor de aanstaande drakenbootrace. Kan ze mooi reclame maken voor Anne Marie lingerie. In tijdens van bezuinigingen word je toch soms uitgekleed.

De plaatselijke politiek staat in ieder geval in z´n hemd. De mond vol hebben over transparantie en dicht bij de kiezers staan en dan in een achternamiddag de atletiekbaan in Vroomshoop wegstrepen, het is en blijft onbegrijpelijk. Het is onbehoorlijk bestuur om een genomen besluit zomaar weg te poetsen, dat zonder de direct betrokkenen ook maar te horen. Zowel het CDA Twenterand als Gemeentebelangen Twenterand geven zo een verkeerd signaal af. IJsclubvoorzitter Fred Karsten hoor ik het al zeggen dat ze finaal door het ijs zakken. En gelijk heeft ie. Je hoort niet alleen te weten hoe de hazen lopen, maar ook dat hardlopers echt geen doodlopers zijn. Onbehoorlijk bestuur is als vloeken in de kerk van de gemeentepolitiek.

Op de website van TC Tubantia roeren nu opeens de tegenstanders van de locatie van een atletiekbaan in Vroomshoop zich. Veelal anoniem en dat is jammer en in feite laf. Kom er dan openlijk eerder voor uit dat je die baan niet op z´n plek vindt in Vroomshoop. Het komt ook zo respectloos over voor bestuurders van AV Twenterand, die het beste met de atletieksport voor hebben.

Katholiek Vroomshoop beleefde ook een vreugdevol en ook gedenkwaardig weekend. Eerst kreeg Harry Uitzetter de pauselijke onderscheiding Bene Merenti voor zijn jarenlange inzet binnen de leefgemeenschap St. Willibrord. Niet gauw krijgt iemand een ovatie tijdens een viering. Harry is daar ook de man niet naar, maar toch deed het hem veel. Hermanno Martino, zoals in de oorkonde staat, heeft z´n sporen verdiend en het mooie is dat ook echtgenote Wilma, de zonen Tom en Han en dochter Kim ook zo actief meedoen. Het drieluik kerk, de Smoezen en Sportlust is nog net niet heilig. Harry heeft zelfs al voor de politierechter gestaan, toen hij drie keer veel te hard reed op de weg van Vroomshoop naar het bisdom Utrecht. De rechter noemde Harry zelfs een gevaar op de weg. Nu zegt een niet ingewijde misschien iets in de trant van Dom Bis. Maar toch, dat tekent de gedrevenheid van Harry om iets voor elkaar te krijgen voor iets wat z´n hart heeft en wel de katholieke leefgemeenschap Willibrordus.

Onze Lieve Heer had een mooie timing in petto, want twee dagen na dit huldeblijk promoveerde het bijna 60 jarige Sportlust ook nog eens naar de vijfde klasse. Dan denk je terug aan pioniers aan Jans Zandbergen, Johan en Thea Ernst en aan Bernard Mertens en dan weet je dat dit een ideaal jubileumgeschenk is voor voorzitter Herman Haverkort c.s.

Deze week stond ook in het teken van het afscheid van Bernard Kobes, waarnemend burgemeester van de gemeente Twenterand. De cirkel is rond gekomen in zijn geliefde Vriezenveen, waar hij destijds als gemeenteraadslid begon. Het immense netwerk van Bernard Kobes bleek uit de keur aan gasten, waarbij verschillende Bekende Nederlanders. Maar ook verschillende Gewone Vroomshopers waren van de partij en uit alles bleek dat de afgelopen negen maanden vruchtbaar waren geweest als burgemeester en als burgervader.

We hopen dat Cornelis Visser zich ook zal manifesteren als een burgemeester met kennis van zaken en gevoel voor mensen. Roel Koster kreeg als kersverse locoburgemeester de ambtsketting omgehangen, over een politieke bliksemcarrière gesproken.

Mooi was ook dat de oud-burgemeesters van Den Ham en oud-Vroomshopers Hans van Overbeeke en Bert Meulman ook bij dit afscheid waren. Voeg hierbij de toespraak van wethouder Johan Oordt, de bijdrage van volksdichter Jan Lindenhovius en de leidende rol van de onderkoning Henk Veurink oet ´n Ham, ja, dan besef je opeens dat we een actief volk vormen. Maar dat wisten we al.

Normaal in Vroomshoop en realistisch Twenterand

2010-05-19T16:29:00.000-07:00

De megatenten langs de spoorlijn en de Stobbe zijn weer opgeslagen. Een soort culturele tempel, waarin zaterdag het zoveelste Bosrock-festival weer losbrandt. Dat is nog lang niet alles: op 5 juni is het Normaal in Vroomshoop en er het is ook oerend hard en deurdonderen op de Fet Vout Party. Ook gospelmuziek en de Kidsday ontbreken niet: ons dorp bruist weer volop en bij dit alles geldt: dit is normaal in Vroomshoop.

Deze week is het weer een wandelfeest met de avondvierdaagse. Na het zo onverwachte overlijden van animator Jan Kroeze op 20 december van het vorig jaar hebben zijn vrouw Alie en de kinderen het weer gewoon opgepakt en dat op bewonderswaardige wijze. Dat is de helemaal geest van deze (b)aardige Vroomshoper, die zich liet zien als een echte doener. Denkend aan Jan schiet me een gospel te binnen: “Walk in the light”.

Arriva ontfermt zich vanaf eind 2013 over de lijn Almelo-Mariënberg. Nieuwe treinstellen met zelfs eerste klassen en stewards is het lonkend en ronkend toekomstperspectief. En natuurlijke met een betere aansluiting in Mariënberg richting Zwolle en Hardenberg en het verdere hoge Noorden. Op voorhand zijn de protesten niet van de lucht, nu de opstapplaatsen Geerdijk en Daarlerveen lijken te sneuvelen. Dat is helemaal niet zo, maar alleen het idee al. Dan kun je toch beter het station van Vroomshoop sluiten, zo schreef zelfs een uiterst chauvinistische Daarlervener op de site van TC Tubantia. Tja, nu zijn weliswaar spoorwegen over dwarsliggers gebouwd, maar deze volslagen tunnelvisie is echt bedenkelijk.

Zelfs politieke partijen, zoals het CDA en de VVD roepen al moord en brand, voordat er zelfs een rookpluimpje wordt gezien. Puur populisme en stemmingmakerij. En als de aansluitng met Mariënberg nu eens onverhoopt gevaar loopt, dan staan inderdaad Geerdijk en Daarlerveen ter discussie. Per dag stapten in 2009 in Geerdijk 20 reizigers op. Daarlerveen doet het iets beter met 33 reizigers. Goede Middag en Alma, waar hebben we het over? Maar goed, zoals het er nu uitziet blijft niet alles hetzelfde, maar wordt het zelfs beter. Angst is en blijft een slechte raadgever.

Als opa maak je mooiste zaken mee, zoals het slagen van je kleinzoon voor het B-diploma zwemmen. In het overdekte zwembad in Vriezenveen werd het zwemmen er “ingestamperd” en onze kleinzoon kan zo door het snottergat. Als beloning kreeg hij van z’n ouders en klein doeltje compleet met net en een “torwand’. Dat is bekend van das Aktuelle Sportstudio en de uitdaging is de bal door zo’n gat te schieten. Natuurlijk moest Voetbal Opa am Ersten schiessen.. Zouden die heldhaftige verhalen over vroeger nog kloppen? Ik begreep dat m’n reputatie op het spel stond en opperste concentratie was geboden. Gelukkig: de bal vloog in het gat, net zoals onze kleinzoon er door gezwommen was. Nu word ik nog niet als een echte oude opa gezien, heeft ook z’n voordelen.

Na dit ludiek privé uitstapje naar de gemeentepolitiek in Vriezenveen, die afgelopen dinsdagavond memorabele momenten beleefde. Gemeentebelangen Twenterand en het CDA Twenterand , door Albert Engels, denkend aan de eerste informatieronde, zelfs als het Sociaal Democratisch Appel betitelt, leverden elk twee wethouders. De portefeuilles van de CDA’ers Johan Oordt (alleen nog ruimtelijke ordening en volkshuisvesting) en Jan Binnenmars (alleen nog zorg en onderwijs) zijn flink gereduceerd en de GBT’ers Roel Koster en André Idzinga krijgen als twee nieuwkomers direct de zwaarste portefeuilles in de maag gespitst, waarbij verkeer, milieu, financiën, sociaal cultureel werk en sport. Dat is bepaald niet realistisch verdeeld. Of is het meer een kwestie van verdeel en heers?

Ineens is daar vertrouwen tussen beide voormalige kemphanen, terwijl Nota Bene CDA-fractieleider Couzijn Bos het realistische coalitieakkoord niet ondertekend heeft. Wel deelde de politiek leider van het CDA opeens complimenten uit aan de nieuwe coalitie en even dacht ik dat er een groene kameleon in de raadszaal verschenen was. Er komen toch vier fulltime wethouders in deze financieel zorgelijke tijden: over voorbeeldfunctie gesproken. De coalitie diende daar ook direct een motie over in, maar bleef uiteraard met lege handen achter.

Het coalitieakkoord is vooralsnog flinterdun en bevat vooral goede voornemens. Het raadsbreed genomen besluit om een atletiekbaan in Vroomshoop te realiseren wordt ineens teruggedraaid en dat geld moet naar de centrumvisie Vroomshoop. Of was daar geen geld voor gereserveerd? Over reserves gesproken: die hadden de oppositiepartij zeker wat de coalitie betreft. Liberaal Trudy van Nederpelt, een van de weinig nog overgebleven Vrooomshoopse raadsleden, voorspelde dat dit verstandhuwelijk niet lang stand zal houden. De tijd zal het leren.

Het lijkt wel zaak voor de coalitiepartijen om met een goed afgewogen programma te komen met vooral concrete uitwerking als het om bezuinigingen gaat. Dan maken ze meer kans op acceptatie en draagvlak.

Hier is heel wat stuurmanskunst voor vereist en ook: overtuigingskracht en besluitvaardigheid. Op 1 juni wordt over realistische Twenterand gedebatteerd en dat wordt en heet avondje met een stadhuis op stelten. Dat geeft niet en dat hoort ook in de politieke arena. Om in de stijl van GBT-leider Albert Engels te blijven: als maar niet op de man wordt gespeeld.

Jammer is en blijft het dat Martha van Abbema van de Christen Unie als de bloem van het college niet meer als zodanig bloeit. De op afstand beste wethouder van het vorige college is tot de raadszetel gedegradeerd. Of gepromoveerd, dat wijst de komende periode uit, wanneer we nog het nodige van de oppositie mogen verwachten. Bij dit alles blijft het advies aan onze bestuurders: doe normaal en wie regeert zal dienen, wie dient regeert.

Een ramp komt zelden alleen

2010-05-14T07:52:00.000-07:00

Een vliegramp krijgt echt een gezicht, als je de reacties ziet van de plaatsen waar de slachtoffers wonen. In diverse leefgemeenschappen wordt met piëteit gereageerd. En zo hoort het ook. Het klinkt misschien raar, maar dan gaat het echt leven. De autoriteiten in Libië haasten zich om te verklaren dat er geen sprake van terrorisme is. Ook een technisch defect wordt al heel snel uitgesloten bij de eigen vliegmaatschappij Afriqiyag Airways. Geen wonder, want het imago van het land staat ook op het spel.

Veeleer lijkt het toch zaak om aan de hand van gegevens van de zwarte doos het onderzoek over deze rampvlucht op een verantwoorde wijze te laten landen. Op miraculeuze wijze is er een overlevende: het 9-jarige jongetje uit Tilburg. Dat dit rioolratten van De Telegraaf hem in het ziekenhuis in Tripolis belden: het is toch ongehoord. Uit journalistiek oogpunt niet ethisch, wordt er dan voorzichtig geformuleerd. Hier past een ander oordeel: De Telegraaf gaat over lijken om de verkoopcijfers op te krikken en dat op een schandelijke wijze. Die reputatie heeft de krant van wakker Nederland al langer, maar hier zijn ze toch de grens van het fatsoen overgegaan.

De vuurwerkramp van Enschede van 13 mei 2000 werd deze week herdacht. Zelf had ik meer mensen verwacht bij het monument in Het Roombeek. Slijt zo’n herinnering zo snel? Gaan wij te snel over tot de orde van de dag? Als je de kleine duizend bezoekers van deze plechtigheid vergelijkt met de 70.000 feestvierende FC Twente-fans zijn de verhoudingen toch wel wat zoek. In Enschede waren de nacht na de herdenking vier slachtoffers te betreuren na een familiedrama. In India werd een bus met bruiloftsgangers geëlektrificeerd en vielen en niet lang daarvoor gebeurde hetzelfde met bezoekers, die van een crematie terug kwamen. Ook die bus raakte een elektriciteitskabel en de gevolgen waren daar ook rampzalig. Dan zie je dat in dergelijke landen de infrastructuur nog ver achter is.

Een financiële ramp van ongekende omvang met de Euro lijkt afgewend na de gigantische Europese miljardenlening aan Griekenland. Merkwaardig is en blijft dat geen van de Nederlandse opiniebladen daar dit weekend nauwelijks aandacht aan schenken. De aanstaand “Haagse” verkiezingen heeft blijkbaar iedereen in de greep. Zijn we een intern gericht land en een natie van navelstaarders geworden? Feit is wel dat grootste financiële crisis aller tijden in Europa lijkt et zijn afgewend. Solidariteit met zwakkere Europese lidstaten is bewezen en nu komt het aan op keiharde financiële afspraken, streng toezicht en een goed begrotingsregime.

Op defensie kan Nederland ook bezuinigen en dan is het een verademing om na al die politieke prietpraat de commandant der en opperbevelhebber strijdkrachten Peter van Uhm in het TV-programma van Pauw en Witteman te horen. Niks geen wollige taal, maar helder en realistisch uiteenzettend wat de missie in Afghanistan de afgelopen jaren heeft opgeleverd. De Afghanen moeten op eigen benen staan en daaraan wordt alles gedaan. Van Uhm verloor een zoon bij de gevechten met de Taliban. We weten ook in ons dorp Vroomshoop van zeer nabij wat dat teweeg brengt in de gezinnen. Dan pleit het voor Van Uhm, dat hij met karakter deze missie volbrengt.

Aan zulke mensen heeft ons land behoefte en niet aan mensen met een dubbele moraal. Zoals Jack de Vries, voormalig spindokter van het CDA, die de verleiding niet kon weerstaan en een langere periode vreemd ging met zijn gewezen adjudante. De Vries ontdooide niet op de juiste wijze. Voor zijn gedrag bestaat een mooie militaristisch aandoende term: schuinmarcheerder.

Uit de kazerne met die man, zou ik zeggen. Daar betalen we toch geen belasting voor. Een gedragscode geldt ook zeker voor de staatssecretaris, die helaas een dubbele moraal toonde.

Om over voorbeeldgedrag maar te zwijgen. Het Binnenhof kent zo z’n achterkamertjes, maar het moet toch geen lusthof worden.

Bij de CDA Twenterand blijft het ook maar onrustig, Nu komen een tiental, vooral uit Den Ham afkomstige, leden in geweer tegen beoogd wethouder Jan Binnenmars. Ook enkele kandidaten, die op de lijst van de gemeenteraadsverkiezingen stonden, laten zich niet onbetuigd.

CDA-voorzitter Huib Eshuis slaagt er maar niet in de kikkers in de kruiwagen te houden. Het zo verkeerd uitgevallen geflirt van nu nog boegbeeld Couzijn Bos met de Christen Unie is net een beetje verwerkt. Nu wordt onder de kreet “Ook gij Brutus!” Jan Binnenmars een dolk in de rug gestoken. Dat nog wel op 5 mei, bevrijdingsdag. Je vraagt je af, waarom de betreffende leden dat niet tijdens de eerder openbare vergadering van het CDA in den Ham hebben gedaan. En ook: waarom informeerde het CDA-bestuur de leden niet op transparante wijze over de coalitievorming, zoals Gemeentebelangen Twenterand dat wel deed?

Nu blijft het gissen waarom die 10 CDA-leden proberen om Jan Binnenmars van een tweede termijn als wethouder af te houden. Als je vindt dat hij het onvoldoende gedaan heeft, kom dan ook met harde en vooral objectieve bewijzen en doe dat tijdig. Mosterd na de maaltijd heeft nog nooit iets toegevoegd.

In ieder geval wacht dinsdagavond een heet politiek avondje bij de benoeming van de wethouders. Gaat de CDA-trein ontsporen of wordt er met de vier wethouders een dure wissel op de toekomst getrokken? Als men er niet uit komt is Arriva er nog

Het grote goed, dat vrijheid heet

2010-05-07T10:37:00.000-07:00

4 mei 2010: herdenken op de Dam, ’t is acht uur: de stilte valt

Geprevel, vreselijk geschreeuw, een bom? Een koffer valt

Gegil, iedereen weg, gestoord, verstoord, vluchten, paniek

De Koningin snel weggevoerd, is dit land echt ziek?

Koningin Beatrix, daar komt ze weer, ja, ze komt terug

Waardig, koninklijk, overtuigend en ze recht haar rug

Ze legt de krans samen met Prins Willem Alexander, zoals altijd

Vastberadenheid en moed, dat hebben we nodig in deze tijd!

Waardeloze zaken als discriminatie en intolerantie moeten het niet winnen

Laten we respect tonen voor de ander en daarmee vandaag beginnen

Waar de echte schreeuw om vrede, vrijheid en recht wordt gehoord

Daar heerst geen paniek, maar de echte vrede en rust voortaan.

Herdenken en vieren op dit Vredesplein, waar waardevolle stenen worden opgericht

Waar jeugd en jongeren zich ook uitspreken met beelden en gedichten

Waar ze ons de spiegel van vrijheid voorhouden, voorwaar:

Zo vieren we samen in Vroomshoop de vrijheid, dat na 65 jaar.

Dit gedicht werd afgelopen Bevrijdingsdag voorgedragen op het Vredesplein. Dat gebeurde in alle vrijheid, in alle vrede en in alle rust. De jeugd liet zich niet onbetuigd, zowel op 4 mei als op 5 mei, daarop mogen we trots zijn. Het geeft ook nieuwe accenten aan het herdenken en vieren. De ingetogen dans op de muziek van Marco Borsato (“Morgen zal het vrede zijn”) bij de herdenking was indrukwekkend.

Het project “Steengoed”, de vele gedichten en het meelopen met het bevrijdingsvuur doet je beseffen dat onze jeugd en jongeren bewust bezig zijn met 4 en 5 mei.

Stenen oprichten heeft zeggingskracht, denk aan de kerkhoven en aan het volk Israël. Die stenen herinneren aan bevrijding van onrecht en slavernij. Inderdaad: we hebben vastberadenheid en moed nodig. Wat zijn velen in de huidige samenleving toch angstig geworden. En ook gemaakt door de media. Wegkijken, stilzwijgen en ontkennen is van alle tijden, maar wordt nu steeds meer manifest. Angst is een slechte raadgever en leven in angst is niet bevrijdend.

Het getuigt van moed om er niet omheen te draaien, zaken bij hun naam te noemen en te zeggen waar het op staat. Noem het maar “rechtuut, rechtan”, maar met zo’n oprechte houding bereik je meer dan met pappen en nathouden of nog erger met huichelen.

In de lokale politiek zie je dat ook. Waar wethouder Martha van Abbema van de Christen Unie gewoon in alle nuchterheid eerlijk vaststelt dat zaken de afgelopen periode niet goed zijn gelopen en in de spiegel kijkt, doet fractieleider Gerjan Smelt weer juist het tegenovergestelde. Ach, nu kan hij opeens met de oppositierol leven. Smelt beseft niet dat transparantie is vereist en dat zijn naïviteit de CU buiten de coalitie heeft gehouden.

CDA-fractieleider, de andere mannenbroeder Couzijn Bos, wringt zich ook in allerlei bochten en gebruikt zelfs een eigen persconferentie om zichzelf schoon te praten.

Het zou van moed getuigen om de biezen te pakken als CDA-“fractielijder”, dit is niet meer geloof(w)aardig. Ben benieuwd wat er bij de volgende politieke barbecue door Smelt en Bos wordt besproken. In ieder geval is de grond heet onder de voeten.

Overigens blijf ik van mening dat vier wethouders niet kan. Kijk eens naar 2 wethouders in de gemeente Ommen, drie in Hardenberg (bijna 60.000 inwoners) en de afgelopen periode Twenterand met 3 wethouders. Voeg daar de op stapel staande bezuinigingen en onvermijdelijke aantasting van voorzieningen en subsidies en reductie van de ambtenaren bij en dan rest maar één conclusie: hooguit 3 wethouders in de gemeente Twenterand. Niet minder, maar zeker niet meer. Met name Albert Engels heeft dan heel wat uit te leggen.

Bevrijding was er ook in de voetbalsport, waar FC Twente na 45 seizoenen de landstitel veroverde. Getuige de emotionele reacties.lijkt het voetbal een vorm van religie aan te nemen. Geef het volk brood en spelen. Dat moet niet te gek worden.

“Helemaal niets in Amsterdam” wordt er dan gezongen door de aanhang van FC Twente. Dat vind ik nou helemaal niets. Geen respect voor de tegenstander, in dit geval Ajax, dat past niet bij de sport.

In de schaduw van FC Twente, maar zeker zo belangrijk voor Vroomshoop: de Boys is kampioen geworden en promoveert naar de tweede klasse. Dit vind ik vooral zo mooi voor medeoprichter en good-old Johan Elferink (87), die zijn cluppie nog steeds op de voet volgt. Zulke mensen gun je dit succes.

Laat ik deze gedenkwaardige week in stijl afsluiten met een veelzeggend bevrijdingssonnet, dat dorpsdichter Jan Lindenhovius uit Den Ham heeft voorgedragen op 5 mei op het Vredesplein in Vroomshoop.

De vijfde mei vormt voor ons land

Al jaren ’t ijkpunt in de tijd,

dat oorlog van de vrede scheidt,

ons samenbindt met hechte band

Ook wij worden bepaald steeds meer

bij ’t grote goed, dat vrijheid heet

dat ideaal en wilskracht smeedt

en ons doet waakzaam zijn, steeds weer.

Voor ons is vrijheid een begrip,

Zij staat voorop met dikke stip,

Zij is de basis, die ons schraagt.

Maar vrijheid, en wel wereldwijd

Dat is en blijft een helse strijd,

Een taak, die aller inzet vraagt,

De broedende kip mag nu gestoord worden.

2010-04-28T19:17:00.000-07:00

De mens kan veel, maar lang niet alles. Dat blijkt ook in dit digitale en technologische tijdperk. Of zoals ik meer dan ooit hoorde: De mens wikt en God beschikt. Neem moeder natuur, die zich de afgelopen tijd geducht liet gelden. Door aardbevingen in China en door de gaswolk van de vulkaanuitbarsting van de gletsjer Eyjafjallajökul op IJsland. Ook Birma deelde in de rampspoed en er waren zoveel doden, dat de gebruikelijke ceremonie met gieren achterwege bleef. Gierig was het geenszins en dat klinkt wat morbide. Vanuit hun geloofsovertuiging leggen de inwoners van Birma hun doden op de rotsen, die vervolgens als voedsel dienen voor de gieren. Nu waren er zoveel slachtoffers van de aardbeving, dat in Tibet tot een massale lijkverbranding werd over gegaan. Zo’n ramp bepaalt je toch opeens bij diepgewortelde tradities, waarover onder normale omstandigheden toch nauwelijks bericht wordt in de vluchtige media.

De gierigheid brengt me op de vulkaanuitbarsting in IJsland. Uw brugwachter behoorde ook tot een van de tallozen, die het vliegtuig niet kon nemen,. In dit geval naar Wenen, maar het was echt niet om te janken. Het ging om een leuk uitje, niet meer en niet minder. Die gaswolk doet me denken aan de vuurkolom bij de berg Horeb bij de Sinaï. Daar verscheen God in een vuurkolom als streng en rechtvaardig. Het is duidelijk dat het gebod “Gij zult niet begeren”ook nu nog geldt. Vanuit IJsland kwam ijskoud een wolk van as en die zorgde ervoor dat de economie zwaar werd getroffen. Zelfs voorzitter Menno Baksteen, voormalige voorzitter van de vliegeniersvereniging wist het zeker: dit valt niet goed bij de luchtreizigers. Er is heel wat afgeklaagd, ook door de ongeduldige KLM-president directeur Peter Hartman Heeft die hart voor de zaak of wil die altijd een snelle doorstart? Safe(Ice)ty First en uiteindelijk waren we weer in de wolken. Toch leert ons dit vulkaanas dat de natuur niet met zich laat spotten.

As het nu nog niet duidelijk is, dan weet ik het niet meer.

Terug naar het vervoer over het water en de passantenhaven krijgt nu gestalte. Er mag helaas heel kort worden aangemeerd in de Separatiepunt dichtbij die vastgeroeste kleine Puntbrug en dat vind ik nou jammer. Geef die pleziervaarders nu rustig gelegenheid om boodschappen te doen in ons onvolprezen winkelcentrum. Het is dan tijd voor showtime bij de beste winkels van Nederland. Een rondwandeling in Vroomshoop brengt deze “kanaalsen” ook bij het nieuwe Jan Jansen plein, dat ter ere van de afscheid nemende brandweerman is onthuld. Jan verdient dat ten volle, want zijn enthousiasme is nog steeds niet te blussen. Bij hem heeft de slang zeker 40 jaar gesproken en dat in zeer positieve zin. Hij liep zich het vuur uit de sloffen, denk aan het brandweermuseum van vorig jaar. Jan Jansen symboliseert zijn oer Hollandse naam: heel gewoon en toch zo bijzonder.

Zulke vrijwilligers vormen de kurken waarop Vroomshoop op drijft, al 150 jaar lang.

Gelukkig is het rondom Koninginnedag en Bevrijdingsdag weer volop feestgedruis in Vroomshoop. De verjongingskuur van het Oranjebestuur pakt goed uit. Op 5 mei krijgen we zelfs Popstarsidool Wesly Klein in de feesttent. En dat allemaal voor niks. Dan wilt ze wel komm’n, placht een oud-bestuurslid van de Oranjevereniging te zeggen. Geef ze eens ongelijk, denk ik dan en het is mooi dat het batig saldo van het volksfeest van vorig jaar zo aangewend wordt.

Bevrijdingsdag wordt sowieso een indrukwekend geheel met het culturele project “Steengoed”op het Vredesplein. Leerlingen van Het Noordik en leerlingen van de Vroomshoopse basisscholen vullen dit op een bijzondere wijze in met waardevolle gedenkstenen, dans en muziek. Kijk, het is toch steengoed hoe onze jeugd met de vrijheid bezig is.

Tja, dan de gemeentepolitiek. De informateur Hendrikx gooit als ouwe rot z’n politieke ervaring in de strijd. Weg met de barbecue-afspraakjes of vage beloftes, die vlees noch vis zijn.

De gemeente Twenterand moet door een goed beleid vlees op de botten houden in deze tijd van krimp en afvallen. Dat vraagt om een zo sterk mogelijke coalitie, die kopen met spijkers kan slaan. Een verstandshuwelijk, zo wordt het beoogde samengaan van Gemeentebelangen en het CDA al genoemd. Liefde voor het welzijn van onze gemeente moet het enige motief zijn. De gedachte om van te voren, ongeacht de verkiezingsuitslag, al een coalitie te smeden Smelt als sneeuw voor de zon. Achterkamertjespolitiek wordt het Bos in gestuurd. Dat werkt niet meer in een open en transparante samenleving.

We hebben nu behoefte aan doorpakken. Er is al te veel tijd verspeeld en de gemeente Twenterand is Nota bene de laatste van de Twentse gemeenten, waar een coalitie wordt gevormd. Om je diep voor te schamen. Nu gaat het erom om met volle kracht vooruit te gaan en het ijzer te smeden, nu het heet is. Daarbij moeten programma’s en moet de politieke wil om er iets van te maken, de doorslag geven. Waar een wil is, is een weg, ook al is het een rondweg. De broedende kip moet nu gestoord worden en eieren leggen en nu snel graag. Wat het college betreft zijn een burgemeester en drie full time wethouders genoeg. Elke partij anderhalf mag ook, als het maar geen half werk wordt.

Herstel van vertrouwen in de politiek is nodig

2010-04-14T10:19:00.000-07:00

Voetbalhooligans, om van te huiveren. En ook: om er snel mee af te werken. Nu moeten 1000 politieagenten volgende week het stadion Feyenoord beveiligen voor de bekerfinale met Ajax. Op een site wensen gekken een herhaling van het bombardement van Rotterdam onder de titel “70 jaar na dato: Bloody Sunday”. Hoe ziek kun je zijn? Deze week stelt een andere idioot vast dat het na de eerste en tweede oorlog het tijd wordt voor de derde wereldoorlog met de eeuwige voetbalrivaal Ajax. Gisteravond werden in Egmond drie stoeptegels tegen de spelersbus van lijstaanvoerder FC Twente gegooid door een aantal vandalen, vermomd met bivakmutsen. Wonder boven wonder vielen er geen gewonden of zelfs nog erger.

Wie stopt deze waanzin? Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam in ieder geval niet. Weer gaan die gekken van Ajax bij de bekerfinale in de Kuip de beest uithangen en andersom geldt dat ook voor die idioten van Feyenoord, die de Arena willen. Maak geen uitzondering op het besluit om die harde kern te weren uit de stadions, dat lijkt pas verstandig.

Onlangs was ik in White Heart Lane in London, waar de aloude volksclub Tottenham Hospur tegen Portmouth speelde. De supporters zaten gezellig door elkaar en er heerste en heerlijke ouderwetse voetbalsfeer. Natuurlijk: de politie was alert, maar toch. Superstrenge straffen met stadionverboden voor vele jaren voor overtreders, het werkt. Maar ook daar: respect voor de tegenstanders en als er een speler van de tegenstander gewond buiten de lijn wordt gedragen, klinkt er luid applaus van de supporters van beide teams. Zo kan het dus ook.

Een streng en ook rechtvaardig beleid is de enige remedie om aan de volslagen gekte een einde te maken. Natuurlijk: Engelse hooligans misdragen zich ook in het buitenland. Maar ook daar moet paal en perk aan gesteld worden met snoeiharde en ook volstrekt heldere maatregelen, dat lijkt de enige remedie.

Geweld eindigt, waar liefde begint. Maar ook: fatsoen moet je doen en met respect is een wereld te winnen. Over respect gesproken, dat proef ik ook voor het Poolse volk dat zo in rouw is gedompeld dor de vliegramp in Smolensk met het regeringsvliegtuig met 96 slachtoffers. De foto in het dagblad Trouw was veelzeggend: bij de terugkeer van de kist met het ontzielde lichaam van de president Lech Kaczynski knielen de Polen massaal op het vliegveld neer en zijn in gebed verzonken. Wat mij betreft de foto van het jaar. Indrukwekkend hoe de Polen steun zoeken bij elkaar en bij God. Waardig en ingetogen en verbroederend. Zet dit eens af tegen die stompzinnige hooligans, ik bedoel maar.

Over het katholieke geloof gesproken: de St. Willibrord parochie is niet meer. Gelukkig is daar nog wel de geloofsgemeenschap met dezelfde naam, die vrijwel vanaf de geboorte van Vroomshoop haar sporen heeft verdiend. De Sint Marcellinus parochie is door de handtekening van bisschop Eijk van het bisdom Utrecht binnenkort een feit. De fusieparochie is ontstaan uit de zelfstandige parochies in Bornerbroek, Enter, Hellendorn, Nijverdal, Rijssen, Vroomshoop en Wierden. Op het eerste gezicht is Vroomshoop en wat vreemde eend in de bijt. Maar reken erop dat de geloofsgemeenschap Sint. Willibrord zich vast bijt in de eigen identiteit. De rijke geschieden met het Carmelietentrio Tops. Tinselboer en broeder Tommy Groot Zwaaftink, pastor Anton Eidhof en vele anderen en de huidige veerkracht van de parochianen mag vertrouwen blijven geven. Het rijke Roomsche leven bestaat nog steeds met het koor Revival, 60 jaar de Smoezen en Sportlust en andere uitingen. Daar is geen mis bij of juist ook wel. Het gebed vermag veel, denk aan de Polen en in de aanstaande Mariakapel in de kern Geerdijk kan dat volop gedaan worden.

Moed houden dus en dat wil het CDA Twenterand ook. Zelfreflectie is geboden en nu wordt de verkiezingsnederlaag onderzocht. Onderzoekt alles, behoudt het goed, maar streef ook naar het betere. Burgemeester Kobes heeft tot een mediastilte opgeroepen, waar het om de coalitieonderhandelingen gaat. Wel is oud-commissaris der Koningin van Overijssel, Jan Hendrikx opgeroepen om als informateur het ijzer te smeden.

Hendrikx was op 11 april 1990 nog in Vroomshoop om het vredesmonument te onthullen. Vrede en vriendschap, dat hebben we beslist nodig in politiek Twenterand.

Toch houd ik niet van een mediastilte wat de coaliteonderhandelingen betreft. Dat is weinig onthullend. Liever zie ik openbare beraadslagingen in het kader van transparant bestuur, dat we zo nodig zijn iin onze gemeente.

Herstel van vertrouwen in de politiek, dat is de grote opdracht de komende tijd. Er zijn de afgelopen tijd teveel achterkamertjes geweest. Er is teveel over elkaar gesproken en zelfs geoordeeld dan met elkaar in gesprek te gaan.

Als Kobes met zijn mediastilte doelt op de vaak zinloze reacties via internet, zoals bij TC Tubantia, heeft ie wel gelijk

Ene “Ed” meent mij als Hendrik van der Scholle zelfs op de plaats te moeten zetten en wil onthullen wie ik in het dagelijks leven ben. Afgezien dat zijn verhaal totaal niet klopt, vind ik dit onder de maat. Een columnist brengt geen nieuws, beste Ed, en je snapt blijkbaar niet helemaal goed wat een column is.

Ene Klaas heeft dat wel fijntjes uitgelegd en ene Bas voelt dat ook aan. Inderdaad: een column hoort niet als nieuws op Delta FM gebracht te worden, dat is zeker waar en daar is Scholleproat ook niet voor bedoeld.

Een columnist is hier en daar prikkelend, soms uitvergrotend, dan weer relativerend of met een vleugje humor en onafhankelijk. Helemaal Hendrik dus, die bij de Vroomshoopse brug geniet van het vrije woord, een voorrecht en een verworvenheid van elke democratie. Daarom ook Mr. Ed, laat iedereen in z’n waarde, dat is beter.

Tot slot: een nieuwe Vroomshoopse passantenhaven komt eraan. We zijn allemaal passanten, dus maak ik er geen Punt van.Verdraaid: kan die kleine Puntbrug nu echt niet open? Het blijft zo een vorm van kapitaalvernietiging. Zo gooi je het geld echt in het Zwolsekanaal.

Het wordt de hoogste tijd voor een sterke dorpsraad

2010-04-07T12:58:00.000-07:00

Twee (s)lim(m)ericken.

Er was eens een duo in ’t Vjenne

Dat zich politiek wou verwennen.

Het ging zeer gezwind

-alsook eensgezind –

met hand op één buik aan ’t verkennen.

Jan op de Weegh kon ’t niet waarmaken.

Couzijn en Gerjan deden “zaken”

Is ’t echt zo (slik, slik),

Dat straks – beeld van schrik –

Verliezers mee de dienst uit gaan maken?

De onvervalste soap van de coalitievorming wordt vervolgd. Mooi verwoord door onze dorpsdichter Jan J.D. Lindenhovius uit Den Ham, die geen blad voor de mond neemt. Zo werkt ie als luis in de pels en maar goed dat hij zelf geen informateur is. Dan zijn onherroepelijk zijn dagen geteld. Dat gold ook voor Jan op de Weegh, die geen vertrouwen voelde van het CDA. Couzijn Bos en Johan Oordt wensten opeens een tweede informateur en dat van CDA-huize. Op de Weegh voelde geen vertrouwen meer en voelde zich ook terecht diep beledigd. Onvermijdelijk gevolg: hij stapte op. Wat een arrogant machtsvertoon, het is toch te gek voor woorden.

De PvdA Twenterand kan de patstelling doorbreken door nu wel als verliezer aan te schuiven bij de Christen Unie en het CDA. De kiezers staan dan mat bij dit schaakspel, waarbij volgens Smelt en Bos de simpele pionnen van Gemeentebelangen Twenterand niks in de melk te brokkelen hebben. Was onze politieke melkboer Henk Middeljans er nog maar. Die zou zeggen “woar ’t op stiet”. Het is een waarheid als een koe dat het handjesklap het wint van eerlijk en transparant onderhandelen over een collegevorming. Politiek Twenterand laat zich van haar slechtste kant zien.

De kiezers worden inderdaad schaakmat gezet. Iedere speler van het kampioensteam van de schaakclub Vroomshoop weet het: in het eindspel zijn de pionnen het belangrijkste. En ook: dat je je hand nooit moet overspelen. Dat het CDA twee wethouders schijnt te claimen valt onder de noemer grootheidswaanzin te rangschikken. Elke verliezer moet eenvoudig z’n plaats kennen en met drie wethouders is de gemeente Twenterand in deze tijd van grote bezuinigingen flink bedeeld.

De praktijk heeft de afgelopen periode uitgewezen dat het met drie wethouders in de gemeente Twenterand ook heel goed uit de voeten kan.

Het huidige demissionaire college past niet alleen op de winkel, maar geeft ook bedrijven de kans. Zoals wegenbouwer en zandboer Roelofs, dat een bruidsschat van miljoenen meekrijgt om een nieuw pand op de hoek van de Marleseweg te situeren. Niks geen zand erover aan de Dorpsstraat, de weg is nu vrij voor de begeerde brede school van Den Ham.

Mooi voor die kern, maar nu de ontwikkelingen in de op een na grootste kern in Twenterand. Vroomshoop dus en ik zet de ontwikkelingen eens op een rijtje. Daar word je niet vrolijk van.

De uiterst trage ontwikkeling van de bouw van woningen in Vroomshoop-Oost, het ontbreken van een brede school en een gezondheidscentrum, knellende onduidelijkheid over het LOG, ontbreken van een rondweg, uiterst trage ontwikkeling van de centrumvisie, inclusief een theater. Het is toch een droevige optelsom.

De politiek bakt er niks van en Vroomshoop komt in een echte achterstandssituatie als het om voorzieningen gaat. Wát een kater na dat geweldige verjaardagsfeest van vorig jaar.

In de tachtiger jaren overwonnen we de werkloosheid, nu dreigt er een nieuwe crisis.

De daadkrachtige CDA-wethouder Auke Koops van ’t Jagt leek de kar van de centrumvisie te trekken. Hij was echter al die inspraak zat en mag nu als adviseur van Timmerhuis echt gaan ontwikkelen. Zijn opvolger, de huidige projectwethouder Jan Binnenmars zal ongetwijfeld achter de schermen actief zijn. Maar we zien zo bar weinig daadkracht.

De verpleeghuisbedden zijn inmiddels samen met Vestion Wonen over de Puntbrug getild richting Vroomshoop-Oost. Een vreemde move, omdat juist de combinatie van het Flierborgh en de verpleeghuisdependance in het nieuwe centrum zo voor de hand lag.

Het activiteitencentrum inclusief het Twenterand-brede Dokter Oskamtheater bestaat alleen op papier en dat al vele jaren.

Elders in de gemeente Twenterand worden intussen volop snode plannen voor theaterruimtes gesmeed en we worden aan alle kanten ingehaald.

Naar de brede school is slechts gissen, evenals naar het gezondheidscentrum in Vroomshoop. Zoals iemand het deze week nog plastisch zei: “Vroomshoop ligt aan de leste titte”.

Dorpsgenoten: het is de hoogste tijd om een daadkrachtige dorpsraad in Vroomshoop op te richten, die werkelijk iets ten goede kan veranderen. Wie pakt de handschoen op? Vroomshopers, aller veengebieden, verenigt u!

Tot slot een dierbare herinnering aan een ons ontvallen geliefde dorpsgenoot, die zich altijd met hart en ziel voor zijn dorp en ook voor andere kernen inzette: Jan Overweg. Zijn onverwacht overlijden op de leeftijd van nog maar 57 jaar wordt pijnlijk gevoeld.

Jan was aimabel, hulpvaardig en ook onverzettelijk als het om het dienen van de medemens in kerk, staat en maatschappij ging.

Als voorzitter van de afdeling Den Ham-Vroomshoop van het CDA straalde Jan Overweg rechtvaardigheid en gezag uit. In het kerkelijk leven had hij binnen de gereformeerde kerk van Vroomshoop ook een voortrekkersrol en dat deed hij met volle overtuiging en in alle bescheidenheid. Jan zette zich tot voor kort ook in voor de realisatie van de klokkenstoel op Dennenhof en dat tekende zijn sociale instelling. Uit alles bleek dat hij een man was met een groot hart en bewogenheid voor de medemens. Laten we hem in dankbaarheid gedenken.

Tijd om het politieke ei uit te broeden

2010-04-02T05:05:00.000-07:00

Wie valt er door de mand? De korfbalvereniging TOP zeker niet. Erevoorzitter Siem Koster, een van de ware pioniers, opende vorige week het tweede clubhuis van TOP, nu op De Bosrand. In de zestig en zeventiger jaren stond er in de buurt van de toenmalige openbare Julianaschool een houten keetje: “de Korf”. Daar waren korfballegendes als Geert Slomp, Siem Koster en Jan Inberg actief. Nu doet Actief me weer denken aan de gelijknamige Rooms-Katholieke korfbalclub, die door gebrek aan leden weer ter ziele ging.
Het mooie van die gemengde sport is dat er niet zelden huwelijken uit voorkwamen en nog steeds voorkomen. Zo werd Weija Huisman aan Siem Koster gekoppeld en zo zijn er tal van andere romantische voorbeelden. Denk ook aan het pure korfbalpaar Jan en Marry Inberg. Eigenlijk ook wel logisch, deze amoureuze ontwikkelingen. Om het in bedekte en wellicht wat cryptische termen te zeggen: wie staat er nu graag voor paal als het om een ontluikende liefde gaat?
In ieder geval heeft TOP al jaren een voorzitter met het hart op de tong. Bertus Boshoeve, inmiddels zestig jaar, is niet weg te branden van De Bosrand. Hoewel, in vroegere jaren deed hij een hartstochtelijk pleidooi om in het dorpscentrum te blijven: “Als we maar niet naar het bos hoeve..”. Boshoeve gaat voor zijn cluppie door het vuur en elke feestelijke gebeurtenis van TOP wordt er door hem wel weer een topsecret onthuld. Nu wil Bertus het vijfde voetbalveld niet aan de oostkant, maar aan de oostkant, omdat hij niet ingesloten wil raken. De parkeerplaats moet maar eens op de schop met extra ruimte voor TOP.
Zo blijft Bertus de Twenterand-bestuurders onvermoeibaar achtervolgen en dat niet zonder succes. De snelle bouw van de prachtige kantine ’t TOPhuus is een bewijs dat Bernard Kobes en de wetsjouwers herkennen dat Boshoeve c.s. hart voor de zaak hebben en dat scoort.

Het einde van zijn relatief korte ad interim periode van Bernard Kobes als burgemeester van Twenterand eindigt nu echt Zal hij ook net als Job Cohen in Amsterdam met een staande ovatie van de raad worden uitgeluid? Zal er ook in Twenterand geen geld zijn om de receptie voor de burgers te betalen? We wachten nog even af. Een dure receptie leidt alleen maar tot een deceptie op de toch al bedreigde begroting en dat geld mag wat mij betreft naar de speeltoestellen van de speeltuin Het Flierpark. Dat mag niet weer een achterstandwijk worden en Jantje Beton moet daar geweerd worden. Kobes kennende zal onze burgervader dit van harte onderschrijven.
De formatie van het nieuwe college van burgemeester en wethouders van de gemeente Twenterand houdt de gemoederen nog steeds bezig. Informateur Jan op de Weegh had de programma’s vergeleken en kwam tot de conclusie dat Gemeentebelangen Twenterand, Christen Unie en de PvdA het college zouden kunnen vormen. Verbijstering alom bij het CDA Twenterand, dat net als in Tubbergen afgestraft leek te worden door de kiezers als (te veel) een ouderwetse bestuurderspartij.
De handdoek werd echter niet gegooid en de CU-troef Gerjan Smelt werd als medehoeder van het christelijke gedachtegoed ingezet bij dit politieke pokerspel. De constructie van Op de Weegh smolt als sneeuw voor de zon. Fractuurleider Gerjan Smelt beweerde met droge ogen dat de combinatie van zijn CU als coalitiepartner en de CDA als oppositiepartij niet uit is te leggen aan de samenleving. En verder: er was altijd goed samengewerkt met het CDA als stabiele bestuurderspartij. Wat Smelt betreft is naast de CU en het CDA elke partij welkom in het college. Wie weet kan de SGP nog verrassend insteken..
De uitsmijter van Smelt was dat het CDA ervaren bestuurders had en in deze tijd van financiële teruggang van de gemeente is daar nu juist behoefte aan.
Natuurlijk is voor de CU het volste recht om met goede redenen voor het CDA als collegepartner te kiezen.
Maar zeg dat dan direct als de informateur met zijn opdracht begint en gebruik geen drogredenen. Hoezo is het CDA een stabiele bestuurderspartij? Het Vriezenveense smaldeel domineert in het bestuur en in de fractie en dat leidt tot grote onvrede bij met name de Vroomshoopse CDA-achterban.
Prominente (oud)raadsleden van het CDA-bedanken voor de partij. Verder was daar de omstreden procedure om Couzijn Bos tot politiek leider te promoveren en ga zo maar door. Ervaren bestuurders, meneer Smelt? Johan Oordt heeft er net de eerste periode opzitten, evenals CDA-wetsjouwer Jan Binnenmars. Alleen Oordt wordt overigens nog genoemd als potentiële nieuwe wethouder.
Afgezien van haar kwaliteiten is de ervaring van de eigen CU-wetsjouwer Martha van Abbema ook nog beperkt. Verder: is een oppositierol voor het CDA niet uit te leggen aan de samenleving, meneer Smelt? Feiten en cijfers: in 2006 had het CDA Twenterand nog 3926 stemmen meer dan Gemeentebelangen Twenterand. Bij de verkiezingen van 3 maart van dit jaar had Gemeentebelangen Twenterand 465 stemmen meer dan het CDA Twenterand.
Valt dit de samenleving uit te leggen?
Jawel, er is en nieuwe frisse politieke wind gaan waaien, zoals ik vorige week al schreef. Ik doe niet mee aan de complottheorie dat er bij een barbecue van alles is bekokstoofd. Zo uitgekookt zijn de lokale politici ook weer niet. Dat kun je niet met het beroemde en beruchte etentje van Dries van Agt en Hans Wiegel vergelijken, dat is van een heel ander niveau.
Feit is wel dat we met de vorming van de coalitie weer terug bij af zijn. Wie heeft het monopolie? Dat is de samenleving van Twenterand, die belang heeft bij een zo breed mogelijke coalitie om de financiële, maar ook de sociaal-economische problemen gezamenlijk te lijf te gaan. Daarom geen politieke spelletjes meer of ander gekissebis.
Terug naar onderhandelingstafel en over de inhoud spreken, dit in het belang van de burgers van onze gemeente Twenterand.
Open en transparant: de broedende kip gewoon storen en het paasei zo snel mogelijk leggen Gemeentebelangen, CDA en CU. En dan: aan de slag! Prettige Pasen gewenst.

Een frisse wind waait door politiek Twenterand

2010-03-23T16:56:00.000-07:00

Vroomshoop bruist en swingt weer als vanouds. Het Podium krijgt een heuse popschool, compleet met opnamestudio’s. Jan-Douwe Kroeske en onze eigen Helmer Koetje, ook een erkend popliefhebber, verzorgen de opening. Oud-Vroomshoper Marco Hovius is weer back in his roots zorgt voor een stevige muziek met de band 16Down. Vroomshoop is zeker niet down onder dat katterige gevoel dat het nieuwe culturele- en sportcentrum alsmaar uitblijft. Rik Pape uit Vriezenveen is een van de stuwende krachten.

Toch mooi: een Pape uut Vjenne, die Vroomshoop op de kaart zet. De andere Papen aan de Geerdijk zijn druk bezig met een Maria kapel en ondanks alle fusies in het bisdom Utrecht blijven ze opbouwend bezig.

Een stiltecentrum, ook een stille wens van de kanaalse dominee Joop Dijkstra, is wel nodig voor de lokale politici om even tot rust en bezinning te komen. Couzijn Bos uit Vriezenveen zie ik er binnenkort ook wel naar toe gaan. Ongelofelijk wat hij als fractuurlijder heeft moeten incasseren in deze woelige tijden. Eerst werd hij door vooral de Vriezenveense achterban op het schild geheven als partijleider om er vervolgens even hard weer af te vallen. Nauwelijks was de dramatische verkiezingsnederlaag achter de kiezen of het CDA Twenterand beet z’n tanden stuk op de coalitieonderhandelingen. Formateur Jan op de Weegh polste zorgvuldig de partijen en gaat vooralsnog met de Christen Unie, Gemeentebelangen Twenterand en heel verassend de Partij van de Arbeid verder praten. Een ware trendbreuk met de politieke geschiedenis van de voormalige gemeenten Den Ham en Vriezenveen en later Twenterand. Altijd was het het CDA, en voorheen de ARP, CHU en KVP die de toon aangaven en de politieke lakens uitdeelden. Zelf was ik de laatste weken van mening dat een echte brede coalitie Gemeentebelangen, CDA en Christen Unie het beste zou zijn, maar nu lijkt het een andere kant op te gaan.

Is dit slecht? Nee, ik geloof dat niet. Boegbeeld wethouder Martha van Abbema van de Christen Unie staat symbool voor die nieuwe politiek. Deze week nog draaide ze er bij de teloorgang van Aktie, een voorheen veelgeprezen reїntegratieproject in Westerhaar, niet omheen. Het was niet goed gegaan, punt uit. Geen excuses of vage smoezen, gewoon de feiten. Alles wordt gedaan om toch de kwetsbare medemens weer perspectief te geven, maar voor de rest: met hernieuwde energie een andere vorm van actie.

Kijk, daar houdt de tegenwoordige mondige mens van. Geen vage beloften, maar gewoon openhartig en eerlijk zeggen waar het op staat. Ik geloof dat deze bestuurdersstijl het wint van de regentenaanpak. No nonsense, waar de vakbondsman Hans Zebel van de PvdA ook een handje van heeft.

In de politiek worden oude rekeningen op enig moment altijd weer vereffend. Vier jaar geleden smeedde informateur Piet Roskam met Auke Koops van ’t Jagt en wijlen Herman Slot als souffleurs op slinkse wijze een coalitie en een college van verliezers. Toen werd de winnaar PvdA “zomaar” buitengesloten.

Nu verliest de PvdA weliswaar, en niet zo’n beetje ook, maar ziet toch weer nieuwe kansen om van verliezer winnaar te worden. Bij monde van een verongelijkte Couzijn Bos voelt nu de CDA Twenterand zich weer buitengesloten, het kan verkeren.

De nieuwe politiek van openheid. Yes, we can! Bij de brug hoorde ik vorige week een vertegenwoordiger van de oude politiek opmerken, dat er toch een manier moest zijn om Gemeentebelangen te elimineren. Kijk, van die achterkamertjes moeten we af. In een buurgemeente als Hardenberg wordt er zelfs in het openbaar onderhandeld over de coalitie- en collegevorming. Kan het transparanter?

De nieuwe geementeraad presenteerde zich deze week voor het eerst met debatten. Dat de vonken eraf vlogen, bepaald niet. Over een enkele in- en uitrit aan de Kroezenhoek in Den Ham bij de rondweg bij Zuidmaten werd een uur geouwe....

De ene zag het te ruim en weer een andere wilde weer kort door de bocht. Bij zo’n vermoeiend debat denk je: waar is hier de nooduitgang?

De windenergie lijkt in de gemeente Twenterand verder weg dan ooit. Maar goed de nieuwe raadsleden zijn zich nog aan het opwarmen. The answer my friend is blowing in the wind, but not in my backyard. Zoals de wind waait, waait mijn rokje of jasje, of zoiets.

Toen besefte ik het ineens: er is werkelijk behoefte aan een frisse wind en als het aan informateur op de Weegh ligt, komt die er ook. Het CDA in de oppositie, het is even wennen. Toch kan dit louterend en zuiverend werken. De tijd zal het leren.

Kiezen of delen: alle respect voor de dochter van Henk Middeljans

2010-03-17T07:49:00.000-07:00

It’s time of political changin’. Hans van Mierlo is niet meer en met hem verdwijnt de vrije wil van de demos, het volk. Invloed van de kiezer gaat natuurlijk veel verder dan een keer per vier jaar bij de verkiezingen een mandaat afgeven. Daar had Van Mierlo een punt. Dan krijg je, wat Karl Marx eens de “Verfremdung” noemde.

Iets anders is hoe je dan inspraak en medezeggenschap van de burgers organiseert. Zelf geloof ik nog altijd in het gezegde, dat “Inspraak zonder inzicht leidt tot een uitspraak zonder uitzicht”.

Daarom moet de politiek werken een hersteld vertrouwen. Waarom werden de traditionele bestuurderspartijen zo afgestraft bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen? Omdat ze niet echt geïnvesteerd hebben in dat vertrouwen bij hun burgers. Intern gericht zijn schaadt echt en met open vizier naar de burgers gaan scoort gewoon. De sluwe vos Albert Engels van Gemeentebelangen Twenterand heeft begrepen dat je moet zoeken naar het “Gesundes Volksempfinden”, naar wat de mensen in hun eigen leefomgeving bezig houdt. Je bent er niet mee om je te beroepen op onzichtbare Hyve-vriendjes of politieke kopstukken uit Den Haag.

Wat dat betreft heeft de politiek leider Couzijn Bos en zijn campagneteam een afschuwelijke inschattingsfout gemaakt, die een verkiezingsnederlaag inleidde. Neem alleen Vroomshoop, dat “goed” was voor slechts 40% van het aantal CDA-stemmen, dat in 2006 op dezelfde partij in ons kanaaldorp werd uitgebracht.

Je hoopt dat van dergelijke nederlagen geleerd wordt door eens echt in de spiegel te kijken. Zelfreflectie heet zoiets. Toch houd ik mijn hart vast als ik CU-fractieleider Gert Jan Smelt beluister. De Christen Unie Twenterand deed het vooral dankzij de karaktervaste wethouder Martha van Abbema wel goed met een zetel winst. Smelt riep vervolgens dat de deuren van de fractiekamer uitnodigend geopend zijn de komende periode. Op zich niks mis mee, maar toch: ga ook vooral uit dat gemeentehuis en zoek de burgers, bedrijfsleven en organisaties op.

Oud-burgemeester van Groningen en oud-staatssecretaris Jacques Wallage herhaalde het afgelopen zondag nog eens in het opiniërende TV-programma Buitenhof: “Doordat slechts 2 ½ % van de bevolking nog maar georganiseerd is in politieke partijen, is het met de kwaliteit van de volksvertegenwoordigers niet goed gesteld. Dat verklaart ook de crisis bij de politieke partijen”.

Klopt helemaal en in feite moet de opleiding en begeleiding van vooral jongere kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 nu al beginnen.

Margreeth Spang-Middeljans uit Vroomshoop werd zoals verwacht met voorkeursstemmen gekozen. Toch zag ze van een nieuwe raadsperiode binnen de verkleinde PvdA-fractie af ten gunste van Piet Uitslag uit Vriezenveen. Kiezersbedrog? Nee, Margreeth gaf een plausibele verklaring. Gezondheid is nummer 1., een noodzakelijke verjonging binnen de fractie is nummer 2. en ten derde: kandidaat Piet behaalde bijna dezelfde uitslag. Jammer natuurlijk dat deze vrouwelijke telg uit een beroemd socialistisch geslacht als dochter van de onvergetelijke rooie reus Henk Middeljans nu stopt, maar er is respect. Op zich ben ik in principe tegen de automatische toekenning van een lintje, als raadsleden na een aantal jaren stoppen. Ze worden immers keurig betaald voor hun inzet.

Maar toch weet ik dat in dit geval Margreeth naast het raadslidmaatschap veel voor de samenleving heeft gedaan en nog altijd doet: proficiat Margreeth en nog een lang en gelukkig leven gewenst met daarbij veel gezondheid.

Landelijk worden ook indringende keuzes gemaakt. SP-fractieleider Agnes Kant van de SP kon niet uit de schaduw van haar almachtige voorganger Jan Marijnissen komen en was dichtbij een burn-out. De gedroomde CDA-kroonprins en kilometervreter Emiel Eurlings wil een gezin stichten en meer bij z’n vriendin zijn. Als je de foto van haar ziet, begrijp je wel waarom.

Als klap op de vuurpijl stapt ook PvdA-leider Wouter Bos onverwacht uit de politiek en kiest voor z’n gezin. Job Cohen, de inmiddels afgetreden burgemeester van Amsterdam, heeft het fatsoen en de moed om Wouter Bos op te volgen. In deze tijd van polarisatie lijkt de komst van bruggenbouwer Cohen een meesterzet. Aan de andere kant gaat het toch niet om een verkiezing van Ïdols en is het toch van groot belang waar de PvdA voor staat.

Premier en CDA-leider Jan Peter Balkenende verlaat het schip der staat niet en dat vind ik dapper. Bij windstil weer is het makkelijk om stuurman te zijn. Popi Jopie Annie Schreijer-Pierik, een danig overschatte regionale politica, die mijn inziens terecht de Tweede Kamer verlaat, verklaart nu ineens dat het tijd is om de CDA-leidsman te vervangen. Dat is toch om te janken zo’n losse flodder van die Schrijer. Als de peilingen er minder goed uitzien, roept ze dit. Had dat dan eerder gezegd, denk ik dan, wat een laffe streek.

Terug naar Twenterand, waar informateur en oud-griffier Jan op de Weegh met een soort van Haarlemmer smeerolie te werk gaat. Mene tekel ufarsin, wie wordt te licht bevonden? Laat de wil van de kiezers doorklinken en smeedt een breed samengesteld college van burgemeester en wethouders, dat een visie heeft op de gemeente van de (nabije toekomst). Dat betekent een solide financieel fundament en ook een huis,waarin echt geleefd wordt waar het om economie, cultuur, sport en sociale voorzieningen gaat.

Overigens ben ik van mening, dat er ook gelet op het huishoudboekje van de gemeente niet meer dan 3 wethouders moeten komen in het aanstaande college: van Gemeentebelangen, van het CDA en van de Christen Unie. Wie regeert zal dienen, wie dient regeert. Laat dat de oprechte leuze zijn voor de komende vier jaar in de gemeente Twenterand, dat is de wens van uw brugwachter.

Aardverschuiving in politiek Twenterand

2010-03-03T15:38:00.000-08:00

foto: tubantia

- de analyse van de gemeenteraadsverkiezingen in Twenterand van Hendrik van der Scholle -

En the winner is:Gemeentebelangen Twenterand. Dat werd gisteravond de grootste politieke partij in de gemeente Twenterand met 4399 stemmen en 7 zetels. Chapeau Albert Engels en zijn actieve team. De afgelopen jaren was de partij steeds alert als er iets speelde bij de burgers en dat is beloond. In 2006 haalde deze partij nog 1803 stemmen, kun je nagaan. In ieder geval neemt Gemeentebelangen nu het voortouw bij de coalitie-onderhandelingen en dat is op zich een wereldprestatie op Twenterand-niveau.

De grote verliezer is het CDA, normaal toch altijd veruit de grootste politiek partij. Met name Vroomshoop links (en rechts) laten liggen leidde tot een smadelijke nederlaag. Met de 4064 stemmen nu tegen 5726 stemmen in 2006 werden evenals GB Twenterand ook 7 zetels behaald. In 2000 waren dat nog 11 zetels, dat geeft te denken. De onduidelijke koers rondom de LOG en het bedanken van twee bekende Vroomshoopse fractieleden deden de partij bepaald geen goed. De stemming in Vroomshoop was voor de anders toch zo honkvaste CDA-aanhang tot onder het vriespunt gedaald. Uithuilen en opnieuw beginnen, is het parool van Christen Democraten.

De PvdA presteerde ook zwaar teleurstellend en ver onder de maat met 1665 stemmen, waar dat vier jaar geleden nog op 3104 stemmen uit kwam. Lijsttrekker Hans Zebel deed het goed, maar buiten Vroomshoop en Westerhaar lijkt deze partij weinig geworteld. Onvermijdelijk gevolg; een terugval van 5 naar 4 zetels.

Dan de Christen Unie, die volop profiteerde van het gunstige Van Abbema-effect. De populaire wethouder Martha oet ’n Ham spreekt duidelijk taal en dat wordt gewaardeerd. De CU ging van 21781 naar 2533 stemmen en steeg van 3 naar 4 zetels. Solide en betrouwbaar zijn werd herkend.

De Staatkundige Gereformeerde Partij kon weer op haar trouwe achterban rekenen en behaalde een dikke zetel. De SGP behaalde nu 761 stemmen en dat betekende toch een teruggang met 65 stemmen. Lijsttrekker Bert Engberts, die altijd voor de inhoud gaat, verdient een compliment voor zijn consistent optreden.

Dan de VVD, die het kanon Chris Walraven tevergeefs in stelling had gebracht. Deze ambitieuze Hammer ondernemer kreeg onevenredig aandacht, waardor met name lijsttrekker Trudy van Nederpelt wat ondersneeuwde. Dat deed de partij bepaald geen goed en 951 stemmen werden behaald, waar dat in 2006 nog als LLT/VVD nog 1731 stemmen waren. De VVD behoort dan ook samen met het CDA en de PvdA tot de grote verliezers.

Dan Trots op Nederland, lijst Rita Verdonk, dat 423 stemmen behaalde. Helemaal niet gek voor een partij, die in elke dagen uit de grond gestampt is door Wibe Verboom en zijn familie. Toch een bewijs dat haastige spoed zelden goed is.

Al met al en politieke aardverschuiving, die nog even luid door zal klinken. Voorspelling voor een nieuw college: burgemeester Visser (dat staat vast) en gelet op de verkiezingsuitslag: 1 wethouder van GB Twenterand (Albert Engels), 1 wethouder van het CDA (Johan Oordt of Jan Binnenmars) en Martha van Abbema als derde wethouder, tevens bruggenbouwer tussen de beide andere kemphanen. Gelet op de weinig florissante financiële situatie de komende jaren voor de gemeente Twenterand lijkt een vierde wethouder uitgesloten.

Laat ik deze analyse, heet van de naald, besluiten met een relativerende opmerking: niet alles is politiek en de politiek is ook niet alles..